Smerfy

30.06. (wtorek)

Jedziemy na wakacje

Rozmowa z dziećmi na temat ,,Dokąd jedziemy na wakacje?”

Gromadzenie słownictwa związanego z wakacjami, układanie wyrazów z rozsypanki literowej i umieszczanie ich na tablicy, np.: lato, las, woda, góry, plecak, itp.

,,Biedronki” – rozwiązywanie działań matematycznych.

Dzieci otrzymują emblematy biedronek, na których są napisane działania matematyczne. Dzieci–biedronki biegają po sali w rytm muzyki, na przerwę w muzyce odszukują kwiatki z liczbami (rozłożone na dywanie) z wynikiem swego działania.

Zabawa ruchowa „Bierzemy misia w teczkę jedziemy na wycieczkę”.
Wyobraźcie sobie, że za chwilkę wybieramy się na długą wycieczkę. Najpierw musimy zapakować nasz niewidzialny pleckach, w potrzebne nam rzeczy: zabieramy, ubrania, buty, jedzonko, aparat i lornetkę. Uwaga wyruszamy najpierw jedziemy w góry, musimy się na nie wspinać. Mamy bardzo ciężki plecak, wiec dużo nas to sił kosztuje. Teraz nad morze, musimy przepłynąć kawałek (należy naśladować ruchem, tak jakby wykonywało się te czynności). Następny przystanek to wieś, kosimy trawę i karmimy koniki i krówki (dzieci naśladują ruch koszenia trawy – rodzic demonstruje). Po takiej wycieczce wracamy do przedszkola, zdejmujemy ciężki plecak i kładziemy się na dywanie i głęboko oddychamy (w tle słychać szum fal).

Słuchamy piosenki 🙂

Kochane Smerfy. Życzymy Wam wspaniałych, ciepłych i bezpiecznych wakacji. Z niektórymi już się nie spotkamy ale mamy nadzieję, że nas odwiedzicie i opowiecie o swoich wrażeniach ze szkoły. Niektóre Smerfy wracają do przedszkola. Więc do zobaczenia 🙂

29.06. (poniedziałek)

Skrzynia skarbów

Oglądanie zawartości Skrzyni Skarbów.
Skrzynia, gazeta, zeszyt, szklana butelka po napoju, zakrętka do butelki, worek foliowy, zabrudzony papier…
Rodzic przynosi skrzynię z przedmiotami. Dziecko wybiera po jednym przedmiocie ze skrzyni, mówi, co wyjęło i z jakiego materiału jest to zrobione (papier, szkło,
plastik itp.).

Ćwiczenie słuchowe Gdzie słychać sprzątanie?
Gazeta, szklana butelka, przepaska do zasłonięcia oczu.
Rodzic zakłada przepaskę chętnemu dziecku, a następnie ustawia się w wybranym miejscu sali i zgniata gazetę lub stuka palcami w butelkę. Zadaniem dziecka jest wskazać, z którego kierunku dochodzi dźwięk sprzątania

Zabawa orientacyjno-porządkowa – Nasze odpady.
Woreczki gimnastyczne i pojemniki w trzech kolorach (żółty, niebieski, zielony), tamburyn.
Rodzic ustawia pojemniki w różnych miejscach sali, a woreczki rozrzuca. Na dźwięk tamburynu, dzieci poruszają się swobodnie po sali, a kiedy muzyka cichnie, dzieci podnoszą woreczek w wybranym kolorze i wrzucają go do kosza w tym samym kolorze.

Ćwiczenia ramion i pleców Zabawy z makulaturą.
Każde dziecko stara się zgnieść gazetę, a następnie przekłada kulkę nad głową z jednej ręki do drugiej.

Zabawa ruchowa z elementem rzutu – Segregujemy śmieci.
Dzieci ustawiają się w pewnej odległości od pojemników i starają się trafić woreczkami do pojemników w odpowiednim kolorze.

Zabawa ruchowa aktywizująca duże grupy mięśniowe i mięśnie stóp – Sprzątamy śmieci.
Dzieci starają się sprzątnąć woreczki, chwytając je palcami u stóp i przeskakując na jednej nodze do pojemnika w odpowiednim kolorze, do którego wrzucają worek stopą.

Zabawa ruchowa wzmacniająca mięśnie stóp – Sprzątamy nogami.
Dzieci chwytają między stopy kawałki tektury, a następnie, trzymając ją tylko stopami,
przeskakują w wyznaczone miejsce sali.

Ćwiczenie mięśni grzbietu Kolorowe pojemniki.
Dzieci leżą na brzuchu, trzymając przed sobą w rękach woreczek. Kiedy rodzic wymieni kolor pojemnika, odpowiadający barwie woreczka, dzieci unoszą go nad głową.

Ćwiczenie oddechowe – Sprzątamy makulaturę.
Dzieci kładą przed sobą gazety i pamiętając o prawidłowym torze oddychania (wdech –
nosem, wydech – ustami), próbują przedmuchać je w kierunku niebieskiego pojemnika.

Oglądamy 🙂

26.06. (piątek)

Czas pożegnania

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 80. (5- latki)
Rysowanie po śladach.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 80. (6- latki)
Ćwiczenia w czytaniu.
Dzieci czytają samodzielnie lub z pomocą rodzica.

Czytanie tekstu o wakacjach i wakacyjnych rad Olka i Ady.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=96

Recytowanie wiersza Agaty Widzowskiej (z opowiadania Pocieszajki dla maluchów).
Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!

Malowanie farbami konturów owoców

https://www.przedszkola.edu.pl/kolorowanki/owoce/

Oglądamy bajkę

25.06. (czwartek)

Co najbardziej podobało mi się w przedszkolu

Zabawa Dokończ zdania.
Rodzic rozpoczyna zdania, a dzieci siedzące w kole kolejno je kończą. Np.: W przedszkolu lubiłem/ lubiłam… W przedszkolu nie lubiłem/nie lubiłam… W przedszkolu czułem się/czułam się…

Karta pracy, cz. 4, s. 76 
Rysowanie tego, co podobało się w przedszkolu. Wskazywanie obrazków zgodnie z kolejnością pór roku.

Karta pracy, cz. 4, s. 77.
Czytanie tekstu z N. lub samodzielnie. Rozmowa na temat tego, co dzieci poznały w przedszkolu. Rysowanie słoneczek po śladach. Kolorowanie rysunków.

Utrwalanie piosenki Na zawsze zapamiętasz

Karta pracy, cz. 4, s. 78.
Granie w parach w grę

Oglądanie rabarbaru; opisywanie jego wyglądu, przeznaczenia; zwracanie uwagi na czerwoną skórkę brudzącą palce oraz, że liście rabarbaru mają charakterystyczny kształt.

Włożenie jednego kawałka liścia do woreczka foliowego, a pozostałych – do miski z wodą.
Następnego dnia porównywanie wyglądu rabarbaru z woreczka i z rabarbarem z wody (rabarbar wyjęty z woreczka nie zmienia swojego wyglądu, ma nadal równe, całe końce; natomiast ten wyjęty z wody jest na końcach popękany i zwinięty). To efekt wchłaniania wody. Skórka wchłania jej więcej niż miąższ. Właśnie dlatego rabarbar pęka na końcach i się zwija.
Rodzic wyjaśnia, że podobne zjawisko można zaobserwować również u innych owoców. Czereśnie, kiedy są już dojrzałe i pada na nie deszcz, zaczynają pękać. Miąższ znajdujący się pod skórką chłonie jak gąbka krople wody, które padają na skórkę. Owoc zwiększa więc swoją objętość. Skórka natomiast nie zachowuje się jak nadmuchiwany balonik, nie rozciąga się i dlatego pęka. Podobnie jak czereśnie pękają również wiśnie, śliwki i agrest.

Zróbcie z rodzicami pyszne ciasto z owocami 🙂 Oto kilka propozycji:

Smacznego!!!

UWAGA RODZICE!!!

W ZWIĄZKU Z ZAISTNIAŁĄ SYTUACJĄ NIE MOŻEMY ZORGANIZOWAĆ NASZYM WYCHOWANKOM UROCZYSTEGO POŻEGNANIA ROKU SZKOLNEGO, DLATEGO SERDECZNIE ZAPRASZAMY RODZICÓW DZIECI 6- LETNICH, JAK I 5- LETNICH DO ODEBRANIA W NASZYM PRZEDSZKOLU PAMIĄTKOWEJ KSIĄŻKI I DYPLOMU UKOŃCZENIA PRZEDSZKOLA, DO DNIA 30.06.2020. PROSIMY POINFORMOWAĆ O TEJ WIADOMOŚCI INNYCH RODZICÓW Z NASZEJ GRUPY.

DZIĘKUJEMY ZA CAŁOROCZNĄ WSPÓŁPRACĘ. ŻYCZYMY ZDROWYCH I BEZPIECZNYCH WAKACJI.

WYCHOWAWCY GRUPY:

MGR GRAŻYNA GEMBAŁA

MGR EWELINA NOWAK

Religia

Msza święta

Msza święta jest pamiątką męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa. Jest bezkrwawą ofiarą, w czasie której kapłan przemienia na ołtarzu dary ofiarne (chleb i wino) w Ciało i Krew Chrystusa. W jej skład wchodzą:

Przebieg mszy świętej  przedstawia ten filmik:

https://youtu.be/ldhO_QArFio

Nasz bohater oprowadzi nas po kościele:

https://youtu.be/gbngd7EupP4

Kochani spróbujcie znaleźć odpowiednie miejsce dla tych przedmiotów i nazwijcie je.

Kochane Przedszkolaki

Dziś opowiemy sobie o wakacjach

WAKACJE Z PANEM JEZUSEM

Nie zapomnij o Mszy świętej!

Módl się codziennie!

Słuchaj starszych!

Uśmiechaj się

Odpoczynek potrzebny jest każdemu człowiekowi. Warto zwrócić uwagę na jego duchowy wymiar: dziękowanie Bogu za piękny świat, za zdrowie, za lato i wakacje. Dziękuję za wspólną modlitwę w czasie Mszy świętej z okazji zakończenia roku szkolnego. Życzę błogosławieństwa Bożego oraz radosnego przeżycia czasu wakacji. Niech będzie to czas odpoczynku, ale również umocnienia wiary i szczęścia przebywania w gronie najbliższych. Szczęść Boże!

Wakacyjna przygoda:

https://youtu.be/CQkc4Dfe1aw

24.06. (środa)

Na zawsze zapamiętasz

Słuchanie piosenki Na zawsze zapamiętasz

https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

Ref.: Choć ostatnie to w przedszkolu dni,
choć rozstania, pożegnania czas,
to mówię ci, to mówię ci – nic tak naprawdę nie rozłączy nas.
To mówię ci, to mówię ci – nic tak naprawdę nie rozłączy nas.
I. Na zawsze zapamiętasz, jak Lena wciąż płakała,
podarty elementarz przez Olka i Michała.
Jak Ada jeść nie chciała, Jaś zasnął pośród lalek.
Jak Ola kompot raz wylała na całą naszą salę.
O-jojo-jojo-joj!
Ref.: Choć ostatnie…
II. Uśmiechniesz się, gdy wspomnisz ludziki z plasteliny,
jak Bartek ćwiczył skoki, a Karol – śmieszne miny.
I kłótnie Ani z Basią, i miśka brzuch rozpruty.
Jak Kasia kiedyś zapomniała na spacer włożyć buty!
O-jojo-jojo-joj!
Ref.: Choć ostatnie…
III. Pomyślisz, jakie miłe widziałeś teatrzyki.
Piosenki i zabawy, występy i wierszyki.
Wspomnienia będą czekać w albumie ze zdjęciami.
Bo to przedszkole zawsze będzie tu,
w myślach, razem z nami!
Tak, tak, tak, tak!

Narysujcie to co zapamiętaliście najlepszego z przedszkola

Zabawa Przedszkolna drużyna
Swobodny marsz w rytmie piosenki
Na przerwę rodzic zwraca się do dzieci, śpiewając tekst Bożeny Formy na dowolnej
melodii.
W przedszkolnej drużynie ważne to są chwile
miło płynie czas, dla każdego z nas.

Dzieci powtarzają za rodzicem. Następnie rodzic śpiewa:
– Do przedszkola przychodzimy, bo…
Wybrane dzieci kończą zdanie, śpiewając na dowolnej melodii. Np.
W przedszkolu mam kolegów.
Lubię bawić się z Agatą.

Zabawa Wakacje.
Rysowanie w prawym górnym rogu kartki słoneczka, z jednoczesnym wypowiadaniem
zdania: Wakacje muszą być słoneczne.

Rysowanie w lewym dolnym rogu kartki kwiatka i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być pachnące.

Rysowanie w lewym górnym rogu kartki lodów i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być słodkie.

Rysowanie w ostatnim, pustym rogu kartki skrzyni i wypowiadanie zdania: Wakacje muszą być tajemnicze. Określanie, który to róg. Rysowanie na środku kartki siebie na wakacjach.

Zabawa rozwijająca koncentrację uwagi – Części ciała.
Dzieci maszerują po okręgu w rytmie wybranego przez rodzica nagrania muzyki. Na przerwę w nagraniu wykonują zwrot do środka okręgu. Wszystkie spoglądają na rodzica, który wskazuje wybrane części ciała, równocześnie je nazywając. Podczas zabawy w pewnym momencie celowo wskazuje wybraną część ciała, inaczej ją nazywając. Dzieci, które się pomylą i nie zauważą pomyłki, przechodzą do siadu skrzyżnego.

Karta pracy, cz. 4, s. 75.
Czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego o wakacjach. Kończenie kolorowania kredek według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.

Nauka refrenu piosenki.

19.06. (piątek)

Liczymy patyczki

Dzieci biorą sobie po tyle patyczków, ile mają palców u rąk, i siadają w kole.
• Układanie z patyczków kształtów figur geometrycznych.
Dzieci układają z patyczków trójkąt, prostokąt, kwadrat. Określają, ile patyczków potrzebowały do ułożenia kształtu każdej figury.
• Układanie patyczków według kolorów. Układanie działania ilustrującego liczbę patyczków. Np. 3 + 4 + 3 = 10

  • Odkładanie patyczków, np. w kolorze żółtym. Układają działanie:
    10 – 3 = 7
  • Odkładanie patyczków, np. czerwonych.  Układają działanie:
    7 – 3 = 4

Utrwalanie nazw miesięcy na podstawie fragmentu wiersza Krystyny Datkun-Czerniak Rok.
Podczas recytacji wiersza rodzic nazywa miesiące, wypowiadając nazwy bezgłośnie, poruszając samymi ustami. Dzieci podają głośno nazwy miesięcy w odpowiedniej formie. Podczas ponownego słuchania wiersza klaszczą, kiedy usłyszą nazwę miesiąca.

W styczniu Nowy Rok przychodzi,
często mrozem grozi.
W lutym czyni tak samo.
W marcu bywa jak w garncu (…).
Kwiecień z majem
w zieleni skąpane (…).
Czerwiec obiecuje
radości wiele, bo
– moi przyjaciele –
lipiec i sierpień to wakacji czas (…)

Wrzesień i październik
zmieniają kolory ziemi (…).
W listopadzie
smutek na drzewach się kładzie.
A w grudniu zmęczony pracą Stary Rok
żegna się i… zaprasza Nowy Rok. (…)

Karta pracy, cz. 4, s. 72.
Odszukiwanie na obrazku piłek. Określanie ich położenia. Rysowanie po śladzie drogi piłki do bramki.

Karta pracy, cz. 4, s. 73.
Kończenie rysowania szlaczków. Dzielenie nazw obrazków na sylaby (lub na głoski)

Karta pracy, cz. 4, s. 74.
Oglądanie obrazków. Opowiadanie, co się na nich dzieje. Zastanawianie się i mówienie, co Ada robiła kiedyś, co robi teraz, a co będzie robić w przyszłości. Wymienianie kolorów kredek.

Oglądamy bajkę 🙂

 

18.06. (czwartek)

Pocieszajki dla maluchów

Ćwiczenia:

Zabawa orientacyjno-porządkowa Samochody.
Dzieci biegają w różnych kierunkach, naśladując rękami poruszanie kierownicą. Wydają odgłosy poruszającego się samochodu: brr, brr lub brum, brum. Na sygnał – klaśnięcie
– zatrzymują się i trąbią: pi, pi, pi. Dwa klaśnięcia są sygnałem do ponownego poruszania się.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Trawa i chmury.
Na hasło: Trawa, dzieci przykucają; na hasło: Chmury, stają na palcach, wyciągają ręce
w górę i poruszają nimi w prawo i w lewo – naśladują chmury płynące po niebie.

Ćwiczenie tułowia – skręty – Śledzimy lot samolotu.
Dzieci siedzą skrzyżnie. Jedną rękę mają na kolanach, a z drugiej tworzą daszek nad oczami. Wykonują skręt tułowia i głowy uniesionej do góry w jedną, a następnie w drugą stronę – obserwują lot samolotu.

Ćwiczenie równowagi – Rysujemy koła.
Dzieci, w staniu na jednej nodze, rysują stopą w powietrzu małe koła i duże koła. Ćwiczenie wykonują raz jedną, raz drugą nogą.

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Pocieszajki dla maluchów.
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=89
Ada była bardzo dumna z tego, że po wakacjach pójdzie do szkoły. Będzie miała kolorowy plecak, a w nim książki, zeszyty i piórnik z przyborami. Bardzo chciała się nauczyć samodzielnie czytać, bo obiecała Olkowi, że w przyszłości to ona przeczyta mu bajkę na dobranoc, a nie odwrotnie. Na zakończenie ostatniego roku w przedszkolu zaproszono wszystkich rodziców, a młodsze grupy zadbały o niespodzianki: zaśpiewały pożegnalne piosenki i wręczyły starszakom samodzielnie przygotowane sadzonki drzewek szczęścia w małych doniczkach. Grupa Ady odwdzięczyła się przedstawieniem teatralnym dla maluchów o misiu, który trafił do przedszkola i niczego nie potrafił robić samodzielnie: nie umiał sam jeść, ubierać się, wiązać sznurowadeł i budować domku z drewnianych klocków. Nie wiedział nawet, że przed jedzeniem trzeba myć łapki, ani nie znał słów: „proszę, dziękuję, przepraszam”. Ten miś musiał się wszystkiego nauczyć w przedszkolu, a dzieci mu w tym pomagały. Był to teatrzyk kukiełkowy, w którym Ada przedstawiała postać dziewczynki o imieniu Basia. Tomek trzymał kukiełkę niedźwiadka, a Basia uczyła misia, jak należy myć łapki:
– O! Popatrz, misiu, tu jest łazienka, wodą się zmywa farbę na rękach, a ty masz łapki
całe w powidłach, więc musisz użyć wody i mydła!
Piotrek, Janek i Paweł poruszali kukiełkami zielonych żabek i śpiewali piosenkę:
Kum, kum, kum!
Rech, rech, rech!
Było przedszkolaków trzech.
Hopsa, w lewo!
Hopsa, w prawo!
Skaczą zwinnie. Brawo! Brawo!
Ucz się, misiu, z nimi ćwicz,
skacz i do dziesięciu licz!
Tu następowała wyliczanka do dziesięciu: jeden, dwa, trzy, cztery, pięć i tak dalej…
Potem na scenie pojawiły się symbole pór roku: słońce, bałwanek, kasztany i skowronek. Dzieci z młodszych grup doskonale wiedziały, które symbolizują wiosnę, lato, jesień i zimę. Na zakończenie przedstawienia wszystkie starszaki ukłoniły się pięknie i wyrecytowały:
– Nie płaczcie, kochani, gdy nas tu nie będzie,
nasz wesoły uśmiech zostawimy wszędzie,
a gdy po wakacjach znajdziemy się w szkole,
będziemy wspominać kochane przedszkole!
Młodszym dzieciom bardzo podobało się przedstawienie, a po spektaklu wszyscy chcieli obejrzeć z bliska kukiełki. Ada stanęła pod oknem i przyglądała się swoim koleżankom i kolegom. Z jednej strony cieszyła się na myśl o szkole, z drugiej jednak czuła, że będzie tęsknić.
– Trochę mi smutno – powiedziała do Kasi.
– Mnie też – odpowiedziała dziewczynka. – Nauczyłam się tutaj pisać swoje imię: K A S I A – przeliterowała.
– A ja się nauczyłam sama korzystać z łazienki, bo jak byłam mała, to nie umiałam spuszczać wody – dodała Ada.
– Piotrek mi pokazał, jak bezpiecznie zjeżdżać ze zjeżdżalni i wspinać się po drabinkach.
– Mnie też!
– I umiemy już rozpoznawać kształty: kółka, trójkąty, prostokąty i kwa… kwa… – zająknęła się Kasia.
– Kwadraty – dokończyła Ada.
– Tak! Kwadraty!
– I co jeszcze?
– Pani pokazała nam, jak się kroi warzywa, tak żeby się nie skaleczyć.
– I już umiemy same zrobić sałatkę z majonezem – odparła z dumą Ada.
– A pamiętasz, jak lepiłyśmy pączki z piasku do naszej cukierni? Tomek ugryzł jednego i pani kazała mu szybko wypłukać buzię.
– Cha, cha! Nigdy tego nie zapomnę.
– I piekliśmy ciasto na Dzień Mamy, a wyszedł nam zakalec!
– Pamiętam. Pani polała je rozpuszczoną czekoladą i powiedziała, że takie ciasto jada się we Francji.
– Było bardzo dobre. Wszyscy prosili o dokładkę.
Dziewczynki wymieniły jeszcze wiele wesołych wspomnień i obiecały sobie, że będą odwiedzać swoje przedszkole i ulubioną panią. Pożegnały się z innymi dziećmi, z kucharkami, panem „złotą rączką”, który potrafił naprawić każdą rzecz, a nawet z zabawkami. Przed wyjściem z przedszkola Ada położyła coś ukradkiem w swojej szafce w szatni.
– Co tam zostawiłaś? – zdziwiła się mama.
– Zostawiłam pudełko z pocieszajkami.
– A co to są pocieszajki?
– To są kolorowanki ze zwierzątkami. Powiedziałam pani, że jak jakiś maluch będzie płakał, to może mu dać taką kolorowankę i poprosić, żeby pomalował smutne zwierzątko. Ja też kiedyś płakałam za tobą w przedszkolu i wtedy pomalowałam krowę na żółto. Świeciła jak słońce i od razu mi było lepiej.
– To wspaniały pomysł – mama spojrzała z podziwem na Adę i mocno ją przytuliła.
– Pa, pa! Przedszkole! – powiedziała Ada. – Kiedyś cię odwiedzę.
Rozmowa na temat opowiadania.
− Co przygotowała grupa Ady na pożegnanie przedszkola?
− Co przygotowali młodsi koledzy?
− Co robiły Ada i Kasia?
− Kogo pożegnała Ada?
− Co to były pocieszajki Ady?
− Gdzie je zostawiła?

Czytanie tekstu znajdującego się pod ilustracjami.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 79. (5- latki)
Otaczanie pętlami muszli tego samego rodzaju. Porównywanie ich liczby

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 78–79. (6- latki)
Czytanie wyrazów. Pisanie po ich śladach.
Czytanie tekstu. Odpowiadanie na pytania. Wskazywanie odpowiednich zdjęć.

Praca plastyczna 🙂

Zimna lemoniada na upalne dni – praca plastyczna dla dzieci

Religia

Kochane Przedszkolaki

Dziś opowiemy sobie o Sercu Pana Jezusa.

   Ponad 300 lat temu  w XVII wieku, we Francji żył a dziewczynka o imieniu Małgorzata. Dziewczynka z całego serca kochała Pana Jezusa, jako czteroletnia dziecko potrafiła trwać na modlitwie przed Najświętszym  Sakramentem, w którym jest obecny Pan Jezus.  Gdy była dorosła, miała 24 lata została siostrą zakonną. Przychodził do niej Pan Jezus i rozmawiał z nią. Pan Jezus mówił do Małgorzaty: „Patrz! Oto Serce, które tak bardzo ludzi ukochało”. Chrystusowi było przykro, ponieważ ludzie nie pamiętali o Jego miłości, o cierpieniu, które przeszedł dla naszego zbawienia. Ludzi byli obojętni, nie obchodziło ich cierpienie Jezusa. Pan Jezus pragnął, by obchodzono święto ku czci Jego Serca, w piątek, w następnym tygodniu po uroczystości Bożego Ciała. Jest to uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Filmiki  o Sercu Pana Jezusa:

https://youtu.be/G8nOrvLyUIk

Kochane Przedszkolaki

Dziś opowiemy sobie  jak przeżywamy niedzielę?

  Dziś opowiem wam o dniu, który dla uczniów Pana Jezusa był pierwszą niedzielą, największym świętem i dniem wielkiej radości. To był dzień, kiedy Pan Jezus po swojej śmierci wstał z grobu żywy – zmartwychwstał. Po śmierci Pana Jezusa apostołowie siedzieli w dużym pokoju, smutni. Bardzo smutni.. W niedzielę spotykamy się z Panem Jezusem Zmartwychwstałym na Mszy św. Pan Jezus zaprasza nas na to uroczyste spotkanie do kościoła. Niedziela  to również czas na świętowanie w gronie najbliższych czyli rodziny.

Jeszcze filmik o świętowaniu

https://youtu.be/MC32OuSrZRY

https://youtu.be/hJWumUxqZr8

17.06. (środa)

Słoneczny uśmiech

Zabawa rozwijająca umiejętność orientowania się na kartce papieru.
Dzieci dobierają się parami, siadają naprzeciwko siebie w nieznacznej odległości. Każde ma kartkę i mazak do rysowania. Jedno dziecko zaczyna rysować drogę na swojej kartce i dokładnie opowiada partnerowi o tym, co robi, np.: Rysuję drogę od lewego dolnego rogu kartki, prosto do góry, teraz w prawo, w bok kartki, teraz prosto, do dołu, a teraz w lewo i z powrotem do góry, aż do górnego prawego rogu. Partner rysuje na swojej kartce dokładnie to, co słyszy od kolegi. Na zakończenie
zabawy dzieci porównują rysunki; zwracają uwagę na to, jak dokładne były wskazówki.

Słuchanie wiersza Marioli Golc Słoneczny uśmiech.
Nadchodzą wakacje,
słoneczna pora.
Słoneczny uśmiech
śle więc przedszkolak.
I tym uśmiechem
ze słonkiem razem
ogrzeje wszystkie
nadmorskie plaże.

Promienny uśmiech
prześle też górom,
by się nie kryły
za wielką chmurą.
Ma jeszcze uśmiech
dla wszystkich dzieci.
Niech im w wakacje
słoneczko świeci.

Rozmowa na temat wiersza.
− Kto przesyłał uśmiechy?
− Komu przedszkolak przesyłał uśmiechy?
− Dlaczego przesyłał je dzieciom?

Zabawa ruchowa Łódka na falach.
Dzieci siadają skrzyżnie, wykonują małe skłony boczne z jednej strony na drugą – łódka
kołysze się na małych falach. Potem wykonują głębsze skłony – duże fale, rękami uderzają z boku o podłogę, dzieci naśladują głosem uderzanie fal o burtę łódki – chlup, chlup.

Zabawa z zastosowaniem rymowanki.
Dzieci maszerują po kole i rytmizują tekst: Wakacje, wakacje, na przygody czas, klaszcząc w dłonie. Przy słowach: Powita nas łąka, pole oraz las – maszerują z machaniem rękami nad głową.

Dzieci słuchają zagadek Barbary Kosmowskiej, dopowiadają ich zakończenia – rozwiązania.
Wiem, że pan ratownik mnie nie zauważy,
dlatego nie kąpię się na niestrzeżonej… (plaży)
Kiedy płoną lasy, to giną zwierzęta,
dlatego dbam o to i o tym pamiętam,
by w lesie wszystkim żyło się dogodnie.
Z tego powodu nie bawię się… (ogniem)
Jeśli się zagubię w obcym dla mnie mieście,
wiem, co mam zrobić, wiem nareszcie!
Mogę zaufać pewnemu człowiekowi,
czyli panu… (policjantowi)
Gdy nie ma rodziców w domu,
to choć bardzo przykro mi,
nie otwieram obcym ludziom
do naszego domu… (drzwi)
Ze względu na żmije zawsze w lesie noszę
moje ukochane, gumowe… (kalosze)
Grzybobranie to grzybów zbieranie,
a nie ich jedzenie czy też smakowanie.
Dlatego po powrocie z lasu
sięgam do grzybów pełnego… (atlasu)

Nie podchodzę do dzikich zwierząt,
bo choć są piękne i bajeczne,
bywają także dla ludzi bardzo… (niebezpieczne)

Karty pracy, cz. 4, s. 68–69.
Oglądanie zdjęć miejsc, w których Ada i Olek byli rok temu z rodzicami na wakacjach, opowiadanie o niektórych z nich. Rysowanie po śladzie drogi rodziny Ady nad morze.

Karta pracy, cz. 4, s. 70.
Rysowanie w ramce na górze karty, gdzie dziecko pojedzie na wakacje, a na dole – gdzie chciałoby pojechać na wakacje. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

Karta pracy, cz. 4, s. 71.
Oglądanie rysunków schematycznych. Mówienie, na co powinno się zwracać uwagę na
wakacjach. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

12.06. (piątek)

Czym pojedziemy na wakacje?

Rozwiązywanie zagadek o różnych środkach lokomocji.
Dzieci rozwiązują zagadki i wskazują obrazki/zdjęcia przedstawiające ich rozwiązania.
Pędzi po torze szybko, z daleka,
bo tłum podróżnych na stacji czeka. (pociąg)
Ma skrzydła, choć nie jest ptakiem.
Lata podniebnym szlakiem. (samolot)
Ma maskę, a pod nią konie,
cylindry – nie na głowie.
A w środku siedzi człowiek. (samochód)
Ta wielka latająca maszyna
owada – ważkę, przypomina. (helikopter)

Rebus fonetyczny – Co to za pojazdy?
Dzieci różnicują pierwsze głoski w nazwach obrazków. Dokonują ich syntezy po wymienieniu ich przez rodzica i odgadują nazwy różnych pojazdów, np. rak, oko, walizka, ekran, ręka – rower; sukienka, arbuz, motyl, okno, lalka, orzech, torba – samolot; miś, okulary, tort, obraz, rower – motor; spodnie, teczka, ananas, telewizor, ekierka, kot – statek.

Ćwiczenia słuchowe.
Rozpoznawanie pojazdów na obrazkach wylosowanych przez dzieci; podawanie ich nazw z podziałem na sylaby; odgadywanie przez pozostałe dzieci, co to za pojazdy. Naśladowanie wydawanych przez nie odgłosów.

Karta pracy, cz. 4, s. 66.
Określanie, dlaczego pętle są tak narysowane. Kończenie rysowania linii między kwiatami. Kolorowanie kwiatów.

Układanie na podłodze z kolorowej włóczki kształtu wybranego przez dziecko środka lokomocji – odgadywanie  co to za pojazd.

Zabawa ruchowa Lecimy samolotem.
Dzieci rozpoczynają lot od startu – w przysiadzie, mając ręce wyciągnięte w bok; powoli podnoszą się i poruszają szybko, małymi krokami, po wyznaczonym miejscu. Potem samoloty lądują – dzieci poruszają się coraz wolniej, powoli przechodzą do przysiadu.

Karta pracy, cz. 4, s. 67.
Otaczanie w pierwszej pętli obrazków kwiatów polnych, a w drugiej – obrazków zwierząt
leśnych. Kończenie rysowania linii między kwiatami według wzoru z poprzedniej karty.
Kolorowanie kwiatów.

Zróbcie statki i zorganizujcie wyścigi 🙂

https://ekodziecko.com/plywajace-statki-z-korka

Religia

Kochane Przedszkolaki

                    Dziś opowiemy sobie  o Bożym Ciele.

    W Boże Ciało Jezus odwiedza  wsie i miasta. W tym dniu przygotowuje się cztery ołtarze. Podczas procesji stawia a nich monstrancję z Ciałem Pana Jezusa. Podczas procesji modlimy się  za wszystkich, którzy mieszkają i pracują w danej okolicy oraz o urodzaje i błogosławieństwo dla pracy rolników.

Gienek opowie nam o Bożym Ciele

https://youtu.be/UVHkeM2s5vA

9.06. (wtorek)

Nadeszło lato

Rebus fonetyczny.
Rodzic umieszcza na tablicy obrazki, a pod nimi liczby. Dzieci dzielą nazwy obrazków na głoski i wyodrębniają głoski wskazane liczbami.
Obrazki: lalka (l) róża (a) łopata (t) wagon (o)

Karty pracy, cz. 4, s. 64−65.
Odczytanie zdania: Jest lato. Oglądanie zdjęć, słuchanie tekstu na ich temat, odczytanego przez rodzica. Rysowanie na każdej kolejnej gałązce o jedną jagodę mniej. Kolorowanie rysunków.
Układanie zdań na temat lata (z wykorzystaniem zdjęć z kart pracy).
Np.
Latem na polu dojrzewa zboże.
Latem w ogrodach i na polach ludzie zbierają truskawki.
Latem w lesie rosną jagody…
Dzieci układają zdania, Rodzic je zapisuje. Potem przypomina je dzieciom, a one liczą w nich wyrazy.

Zabawa ruchowa z wykorzystaniem rymowanki o wakacjach.
Dzieci maszerują po kole, mówią rymowankę za rodzicem i rytmiczne klaszczą.
Wakacje, wakacje
to wspaniały czas,
czekają na nas morze,
góry, rzeka, las.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 78. (5-latki)
Wskazywanie Adzie i Olkowi drogi na plac zabaw. Zaznaczanie jej.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 77. (6-latki)
Odszukanie w naklejkach nazw środków lokomocji przedstawionych na zdjęciach.
Naklejanie ich w odpowiednich miejscach.

Oglądamy bajkę

4.06. (czwartek)

Lato na wakacjach

Karta pracy, cz. 4, s. 62.
Słuchanie, dokąd podróżują ludzie podanymi środkami lokomocji. Naklejanie obok obrazków środków lokomocji obrazków odpowiednich miejsc.

Tworzenie mapy skojarzeń do wyrazu wakacje.
Rodzic umieszcza na środku dużego kartonu wyraz wakacje. Dzieci podają skojarzenia
i rysują je na małych kartkach lub układają odpowiednie wyrazy. Następnie rodzic
umieszcza je wokół wyrazu wakacje, tworząc mapę skojarzeń.

Zabawa Z jakim miejscem się kojarzą?
Dzieci losują obrazki, mówią, co one przedstawiają, z jakim miejscem im się kojarzą, np.szyszka, szpilki, sowa, jagody, poziomki – las; muszla, piasek, statek, parasol plażowy, latarnia morska – morze; plecak, kolejka linowa, szarotka, trapery – góry; kwiaty, pszczoła, żaba, motyl – łąka; traktor, kosa, gęsi, krowa – wieś.

Zabawa pantomimiczna – Odgadnij, co będę robił podczas wakacji.
Dzieci naśladują czynności, które można wykonywać podczas letniego wypoczynku.

Karta pracy, cz. 4, s. 62–63.
Kolorowanie na obu kartach wakacyjnego pociągu.

Karta pracy, cz. 4, s. 63.
Nawlekanie muszelek na nitkę według wzoru (rytmu)

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 77. (5- latki)
Rysowanie po śladach fal. Nazywanie tego, co się w nich ukryło.

Kochani! Weźcie pastele, farby i kredki! Narysujcie wakacyjny pociąg!

http://www.biblioteka-dobrzyn.pl/?wakacyjny-pociag-marzen,136

3.06. (środa)

Góralskie liczenie

Utrwalanie pierwszej zwrotki i refrenu piosenki Lato na wakacjach

https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

I Idzie lato poprzez pola,
roześmiane przyszło do nas, do przedszkola.
Wita lato wszystkie dzieci:
„Na wakacje razem ze mną pojedziecie”.
Ref.: Na na na na na na na na na na na na,
już wakacji nadchodzi czas.
Witamy morze, jezioro, łąkę, rzekę, las,
bo wakacji nadchodzi czas!
II. Więc walizki spakujemy,
plecak, piłkę i materac zabierzemy.
Z mamą, tatą, siostrą, bratem
po przygodę wyruszymy razem z latem.
Ref.: Na na na…

Ćwiczenia indywidualne w czytaniu.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=94
Czytanie tekstu o wyjściu mamy, Olka i Ady do kina na film o małpce.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 76. (5- latki)
Kolorowanie pól według kodu. Określanie, o czym śniła Ada.

Zabawa Juhasowe liczenie.

Dziecko dostaje sylwety owiec,liczy ile ma owiec. Następnie rodzic mówi rymowankę:

Na hali, na hali  juhas owce pasie.

Jedna mu ciekła– dogoń ją, juhasie.

Rodzic odkłada jedną owcę. Dzieci liczą ile zostało w stadzie.

Następnie dziecko zamyka oczy, a rodzic:

Na łące, na łące juhas owce pasie.

Jedna się zgubiła, szukaj jej, juhasie.

Dziecko szuka w pokoju zaginionej owcy.

Następna rymowanka:

Na hali, na hali tak się raz zdarzyło,

miał juhas mało owiec,lecz dwie mu przybyły.

Dziecko dobiera odpowiednią liczbę owiec do swojego stada.

Na łące, na łące, tam gdzie siana kopce,

przyszły do juhasa cztery obce owce.

Dziecko znowu dobiera owce i przelicza swoje owce.

Pilnuj swoich owiec, góralski juhasie,

noc spędzą w zagrodzie, ty czuwaj w szałasie.

Dzieci budują z klocków zagrodę dla swoich owiec.

Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu.
Zadanie 1.
Na hali, na hali 10 owiec juhas pasie.

Dwie w góry mu uciekły. Ile teraz masz owiec, juhasie?

Dzieci: układają 10 liczmanów. Odsuwają 2. Układają działanie:
10 – 2 = 8
Odpowiadają na pytanie:
Teraz jest 8 owiec.

Tak samo postępują przy innych zadaniach.
Zadanie 2.
Do zagrody 9 owiec  wpędził juhas młody.  Ale cztery starsze owce

uciekły z zagrody. Policz teraz szybko mi – ile owiec w zagrodzie śpi?
Zadanie 3.
Na hali, na hali raz się tak zdarzyło, że do 7 starszych owiec 3 młode przybyły.

Powiedz teraz mi – ile wszystkich owiec  w zagrodzie śpi?

Zadanie 4.
Na łące pod górą juhas owce pasie; cztery czarne owce

i pięć białych hasa. Ile wszystkich owiec jest w stadzie juhasa?

Spróbujcie zrobić góry, owce i juhasa

https://blondynkikreatywnie.blogspot.com/2018/08/zegnamy-lato-wakacyjne-prace-plastyczne.html

Religia

Kochane Przedszkolaki

Dziś opowiemy sobie historię o Miłosiernym Samarytaninie

Pewien człowiek szedł z Jerozolimy do Jerycha. Po drodze napadli go rabusie, którzy zabrali jego odzież, pobili go i uciekli, zostawiając człowieka na wpół żywego na drodze. Przechodził tamtędy kapłan, a następnie Lewita i żadnego z nich nie wzruszył los cierpiącego człowieka. Dopiero Samarytanin zatrzymał się, opatrzył rany nieznajomego, odział go, posadził na swoim wierzchowcu, zabrał go do gospody i zapłacił właścicielowi za opiekę nad nim, mówiąc, że kiedy będzie tędy wracał, dopłaci za ewentualne dodatkowe koszty opieki.

Bajka o miłosiernym Samarytaninie

https://youtu.be/tNa82Sj_30U

Kochane Przedszkolaki

               Na chrzcie stajemy Dziećmi Bożymi wtedy łaska Ducha Świętego obmywa nas z grzechu pierworodnego. Chrzest to w chrześcijaństwie symbol nawrócenia i oczyszczenia z grzechów. Jest to też pierwszy z sakramentów, przyjmowany przez nowego członka Kościoła.

Chrzest jest początkiem nowego życia

Kochani to krótkie filmiki o chrzcie

https://youtu.be/mhlsD38hJ80

https://youtu.be/aKJmjfJZKNo

Kochani z tego filmiku dowiemy czym są sakramenty

https://youtu.be/0UV8pfKs2fk

2.06. (wtorek)

Wakacje na Wybrzeżu

Słuchanie nagrania odgłosu fal morskich uderzających o plażę (szumu morza).
Rodzic pyta:
− Czego odgłosu słuchaliście?
− Czy ten odgłos był przyjemny?
− Pokażcie rękami, jak porusza się fala.
Rodzic prosi dziecko o dokończenie zdania: Chciałbym (chciałabym) pojechać nad morze, bo…

Zabawa – opowieść ruchowa Na plaży (według Małgorzaty Markowskiej).
Jesteśmy na plaży. Spoglądamy w niebo, na którym fruwają latawce. (Dzieci biegają po sali w jednym kierunku). Latawce unoszą się wysoko na wietrze. (Wznoszą ramiona do góry). Teraz opadają w dół. (Wyciągają ramiona w bok). Przestało wiać. Latawce opadają na piasek. (Dzieci siadają skrzyżnie). Rysujemy na piasku kształt swojego latawca. Wietrzyk zaczyna lekko wiać, latawce podrywają się do lotu. (Dzieci powoli podnoszą się do stania i kontynuują bieg po sali). Słonko świeci, piasek staje się gorący. Idziemy ochłodzić stopy w wodzie. Idąc, podnosimy wysoko kolana, staramy się utrzymać przez chwilę na jednej nodze. Wchodzimy do wody i ochładzamy ciała, polewając wodą ramiona, plecy, brzuch. Podskakujemy obunóż, rozchlapując
wodę dookoła. Czas na kąpiel słoneczną. Kładziemy się na piasku i opalamy brzuchy. (Leżą tyłem). Patrzymy na niebo i podziwiamy latawce. Teraz opalamy plecy. (Przechodzą, przez przetoczenie, do leżenia przodem).

Wskazanie na mapie Polski Morza Bałtyckiego.
Dzieci wskazują Morze Bałtyckie na mapie Polski. Odczytują nazwy miejscowości leżących na Wybrzeżu.

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Wakacyjne podróże

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=86

Od samego rana tata, Olek i Ada planowali podróże wakacyjne. Zapomnieli o porannym
myciu, a nawet o przebraniu się z piżam. Gdyby nie mama, zapomnieliby też o śniadaniu. Szczęśliwie mama przypomniała im o wszystkim. Kiedy byli już umyci, przebrani i najedzeni, wyjęła z szafy wielki globus i postawiła go na podłodze.
– Teraz możecie podróżować palcem po całym świecie.
– Super! – ucieszył się Olek. Bez namysłu zakręcił globusem. Fruuu! Gdyby kula ziemska obracała się tak szybko, wszyscy dostaliby kręćka jakiegoś lub co najmniej zadyszki. Przed oczami Olka, Ady i taty mknęły kontynenty: Ameryka Północna i Ameryka Południowa, Afryka, Europa i zaraz Azja i Australia.
– Tu jedziemy! – Palec Olka zatrzymał rozpędzony świat namalowany na globusie. – Australia, Sydney. Niezłe miejsce. Będzie fajnie. W Australii są kangury i koale.
– W Sydney chciałbym zobaczyć gmach filharmonii – wtrącił tata.
– A będzie tam gmach naszego przedszkola? – spytała Ada.
Olek spojrzał na siostrę z politowaniem. Przecież nikt nie podróżuje do przedszkola, które jest kilka metrów od domu. Zakręcił drugi raz. Jego palec wskazał państwo leżące w Ameryce Południowej.
– Brazylia. Dobry wybór – pochwalił tata. – Są tam wspaniałe plaże. Chętnie poleżałbym sobie – przeciągnął się leniwie.
– Może i ja zaproponuję podróż? – mama zajrzała do salonu. – Chciałabym pojechać
z wami do Indii. Zawsze interesowała mnie Azja i jej kultura. Chociaż Afryka też jest ciekawa.
– No pewnie! Jedziemy do Kenii! Do parku z dzikimi zwierzętami. Zobaczymy słonie i żyrafy! – zawołał Olek ożywiony wizją spotkania dzikiego słonia, a może i lwa.
– A będzie tam nasz park? – nieśmiało spytała Ada.
Wszyscy spojrzeli na nią jak na przybysza z kosmosu.
– Nasz park będzie czekał na ciebie w Polsce. Teraz ja wybieram – powiedział tata. Energicznie zakręcił globusem. Niebieski kolor oceanów i mórz zmieszał się z zielonym, żółtym i brązowym – kolorami kontynentów. Adzie aż zakręciło się w głowie. Świat na globusie obracał się zbyt szybko. Co będzie, jeżeli palec taty trafi na głęboki ocean? Nie chciałaby spędzić wakacji na oceanie. Tam już z pewnością nie ma znajomego parku ni przedszkola ani placu zabaw z dużą okrągłą piaskownicą.
– Stany Zjednoczone. Waszyngton – zakomunikował tata.
– Jest tam plac zabaw? – spytała Ada.
– Naszego nie ma, są inne. Jest za to Biały Dom i…
– Ale naszego domu tam nie ma – przerwała tacie Ada.
– Ja nie mogę! Chcesz jechać na wakacje czy nie? – zniecierpliwił się Olek.
– Chcę. Tylko nie tak daleko – bąknęła Ada.
– To gdzie? Wybieraj – podsunął jej globus.
Ada zamknęła oczy. ,,Niech los zdecyduje” – pomyślała i dotknęła palcem globusa.
– Tu!
Cała rodzina wbiła wzrok w miejsce, które wskazał palec Ady. Mama i tata pierwsi gruchnęli śmiechem.
– Europa, Polska, Warszawa – podsumował Olek.
Ada westchnęła z ulgą. Jak to dobrze, że zdała się na los szczęścia. W Warszawie jest jej przedszkole i dom, i park, i znajomy plac zabaw. No i tuż pod Warszawą mieszkają ukochani dziadkowie. Co ważne, ich dom stoi w pobliżu lasu.
– Pojedziemy do babci i dziadka. Tam są bociany, dzięcioły, kukułki, żabki, biedronki, ślimaki, pszczoły – zachwalała Ada.
– Mrówki, komary i muchy – dorzucił ponuro Olek. Ale już po chwili śmiał się jak tata
i mama. Nawet napad komarów nie odstraszyłby ani jego, ani Ady od podróży do dziadków. Podpatrywanie ptaków w towarzystwie dziadka, który zna setki ciekawostek o zwierzętach, to był najlepszy z wakacyjnych planów.
Rozmowa na temat opowiadania.
− Co Olek, Ada i tata planowali z samego rana?
− Dzięki czemu mogli podróżować palcem po całym świecie?
− Jakie kontynenty były widoczne na globusie?
(Rodzic obraca globus, a dzieci samodzielnie lub przy jego pomocy odczytują nazwy kontynentów).
− Co wskazywał palec Olka?
− Co wskazywał palec taty?
− Gdzie chciała pojechać mama?
− Co wspominała cały czas Ada?
− Co wskazywał palec Ady? Gdzie ona chciała pojechać na wakacje?

Dzieci czytają tekst znajdujący się pod ilustracjami w książce.

Karta pracy, cz. 4, s. 60.
Wykonanie łódki według instrukcji. Rysowanie po śladach.

Karta pracy, cz. 4, s. 61.
Rysowanie po śladach drugiej połowy rysunku misia i lalki. Kolorowanie rysunków. Kończenie rysowania hulajnogi według wzoru.

28.05. (czwartek)

Moje uczucia

Zabawa Z czego jestem zadowolony?
Dzieci dostają koperty, które podpisują lub ozdabiają. Potem na karteczkach rysują to, co zrobiły wczoraj dobrze, z czego są zadowolone. Rodzic pisze datę na karteczkach, a dzieci chowają je do kopert. Ćwiczenie to wykonujemy przez tydzień, a potem je podsumowujemy. Każde dziecko pokazuje karteczki i mówi, co przez tydzień robiło dobrze, z czego było zadowolone.

Karty pracy, cz. 4, s. 56–57.
Patrzenie na obrazek. Opowiadanie, co się na nim dzieje. Odszukiwanie na dużym obrazku przedmiotów, roślin umieszczonych na dole kart.

Słuchanie tekstu Jolanty Kucharczyk Moje uczucia.
Żal mi minionych wakacji, urodzin, które już były,
i tego, że odwiedziny babci już się skończyły.
Smutno, że tata wyjechał, mama tak mało ma czasu,
i złość mnie bierze, że brat mój robi tak dużo hałasu.
Tu, w moim sercu, mieszkają uczucia: miłość, radość i smutek.
Czasem jestem tak bardzo szczęśliwy, lecz czasem także się smucę.
W kieszonce kasztan na szczęście o tym wciąż przypomina,
że wszystko, co jest tak smutne, kiedyś z czasem przemija.
Zobacz, już się uśmiechasz, bo znowu będą wakacje,
tata niedługo już wróci, z mamą pójdziesz na spacer.
Po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znów świeci,
po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.
• Rozmowa na temat tekstu.
− Co mieszka w sercu?
− Czy zawsze jest nam wesoło?
− Czy zdarza się, że coś was smuci?
− Czy zdarza się, że coś was złości?
Rodzic przypomina, że uczucia, emocje są czymś normalnym, naturalnym, co zawsze towarzyszy ludziom – dorosłym i dzieciom. Ale należy pamiętać o tym, że po burzy zawsze jest tęcza, po deszczu słońce znowu świeci, po chwilach trudnych i smutnych znowu szczęśliwe są dzieci.

Karta pracy, cz. 4, s. 58.
Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada obchodzili Dzień Dziecka. Układanie zdań o każdym
obrazku. Pisanie samodzielnie lub przez rodzica imienia dziecka. Ozdabianie pola z imieniem.

Rozmowa jak wy chcielibyście spędzić Dzień Dziecka.

Układanie zdań z podanych wyrazów- przygotowujemy dla dziecka wyrazy, zadaniem dziecka jest ułożyć je w zdanie.

Rysowanie na kartkach tego, co cieszy dzieci, i tego, co je smuci.
Dzieci dostają kartki podzielone na pół, z rysunkiem chmurki i słoneczka w rogach. Po
lewej stronie kartki (chmurka) rysują to, co je smuci, a po prawej stronie (słonko) – co je
cieszy. Potem dzieci siadają w kole i omawiają swoje rysunki.

Wprowadzenie nazwy czerwiec na podstawie fragmentu wiersza Apolinarego Nosalskiego O dwunastu braciach.
Drogą do lasu
idzie już czerwiec
z wiązanką chabrów
i dzbanem czernic.

Patrzy na łąkę
mokrą od rosy:
Już czas najwyższy
na sianokosy.

Rodzic pyta dzieci:
− Jak nazywa się nowy miesiąc?
− Co to są sianokosy?
− Jak wyglądają chabry?
− Wymieńcie nazwy wszystkich miesięcy, zaczynając od czerwca.

Karta pracy, cz. 4, s. 59.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie rybek i fal po śladach. Kończenie rysowania rybek według wzoru. Kolorowanie ich.

27.05. (środa)

Co jest cięższe, a co lżejsze?

Zapoznanie z wagą szalkową.
Dzieci oglądają wagę, nazywają jej części za rodzicem.

Ćwiczenia z zastosowaniem wagi szalkowej.
Rodzic przygotował klocki: drewniane, sześcienne, i misia.
Rodzic mówi, że dzieci będą porównywać wagę (masę) misia i klocków.
• Pierwsza sytuacja.
Rodzic kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – trzy klocki.
− Co jest cięższe? Po czym to poznaliście?
− Co jest lżejsze? Po czym to poznaliście?
• Druga sytuacja.
Rodzic kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – cztery klocki.
− Co jest cięższe? Co jest lżejsze?
− Po czym poznaliście, że cztery klocki ważą tyle co miś?
(Ilość klocków musi być taka, aby ich masa równoważyła masę misia).
• Trzecia sytuacja.
Rodzic kładzie na lewej szalce misia, a na prawej – pięć klocków.
− Co jest cięższe? Po czym to poznaliście?
− Co jest lżejsze? Po czym to poznaliście?

Karta pracy, cz. 4, s. 55.
Kolorowanie w każdej parze cięższego przedmiotu. Kończenie rysowania wag według wzoru.

Słuchanie wiersza Ewy Małgorzaty Skorek Nazwy miesięcy – utrwalanie nazw miesięcy.
W miejscach oznaczonych * dzieci powtarzają za rodzicem – na jednym wydechu – nazwy miesięcy.

Jakie miesiące
w roku mamy?
Czy wszystkie nazwy
miesięcy znamy?
Komu nie sprawi
trudu zadanie,
niech rozpoczyna
ich wyliczanie.
Powietrza dużo
buzia nabiera
i na wydechu
nazwy wymienia:

− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad,
grudzień. *
Jeśli za trudne
było zadanie,
ćwicz dalej z nami
to wyliczanie:
− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*,
− styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik*.

Słuchamy piosenki:

https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

Masz skórę czarną, żółtą albo białą,
czy mieszkasz w Polsce, czy też w innym kraju,
to jesteś dzieckiem, tak jak ja,
i chcesz tak żyć, jak chcę żyć ja.
Ref.: Każde dziecko na świecie chce bezpiecznie żyć,
każde dziecko na świecie chce szczęśliwe być.
Chce mieć dobrych rodziców i dom chce własny mieć,
dobrze uczyć się, pięknie bawić się,
przecież tak mało chce!
II. Niech żadne dziecko już nie będzie głodne,
niech widzi tylko sprawiedliwość, dobro.
Więc wszyscy w zgodzie muszą żyć,
na świecie pokój musi być.
Ref.: Każde dziecko…
III. Niech tu, na Ziemi, słońce zawsze świeci
i niech szczęśliwe będą wszystkie dzieci.
Bo przecież pięknie można żyć,
śnić tylko najpiękniejsze sny.
Ref.: Każde dziecko…
Rodzic pyta dzieci:
− Czego pragnie każde dziecko?
− Czy każde dziecko jest bezpieczne i szczęśliwe?
− Czy dzieci innych ras, mające inny kolor skóry, różnią się jeszcze czymś od was?

UWAGA RODZICE!!!

Przypominamy o odbieraniu gotowości do podjęcia nauki w szkole w sekretariacie przedszkola!!! Dziękujemy i pozdrawiamy

Religia

Kochane Przedszkolaki

           W niedziele będziemy obchodzić  Zesłanie Ducha Świętego czyli mija już 50 dni po Zmartwychwstaniu Pana Jezusa.

Filmik o Zesłaniu Ducha Świętego

https://youtu.be/kKjouwS8tRs

Kochane Przedszkolaki

Kochani w tym tygodniu nasze mamy obchodzą swoje święto

Kochani a to bajka o mamie

https://youtu.be/5EDetnGiEqU

Piosenka  dla mamy

https://youtu.be/JperH-I6LaM

https://youtu.be/jgrIjV-HaJ8

Propozycja zrobienia kolorowej laurki dla Mamy lub obrazka z kwiatami.

26.05. (wtorek)

Piłka dla wszystkich

Ćwiczenia wyczucia ciała i przestrzeni – Wiatraczki.
Dzieci obracają się wokół własnej osi z rozłożonymi w bok rękami, w jedną i w drugą stronę.

Ćwiczenia rąk i nóg – Spacer raków.
Dzieci poruszają się tyłem, w siadzie podpartym, w różnych kierunkach.

Ćwiczenia uspokajające – Maszerujemy i mówimy rymowankę.
Dzieci maszerują po obwodzie koła, rytmicznie klaszcząc i powtarzając rymowankę: My
jesteśmy dzieci, my kochamy słońce, ptaki śpiewające i drzewa szumiące.

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Piłka dla wszystkich.
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=84
Dzieci słuchają opowiadania i oglądają ilustracje w książce.
Niepełnosprawny Franek z grupy Ady często śnił o tym, że gra w piłkę nożną. W snach nie siedział na wózku inwalidzkim, tylko biegał po boisku najszybciej z całej drużyny i strzelał najwięcej goli.
– Brawo, Franek! – krzyczeli kibice.
– To najlepszy zawodnik! – rozlegały się głosy.
Jednak gdy szczęśliwy i dumny Franek otwierał oczy, od razu uświadamiał sobie, że to był tylko sen, a on nigdy nie zostanie piłkarzem. Patrzył na swoje nogi, którymi nie mógł poruszać, i robiło mu się wtedy bardzo smutno. Ada przyjaźniła się z Frankiem i bardzo lubiła się z nim bawić. Pewnego dnia zauważyła, że chłopiec jest wyjątkowo radosny. Miał roześmiane oczy i wesoło pomachał do niej, gdy tylko pojawiła się w sali. Dziewczynka była ogromnie ciekawa, co jest tego przyczyną. Może dostał długo oczekiwany bilet do teatru? A może spełniło się jego marzenie o jeździe na koniu?
– Cześć! Nie uwierzysz, co się stało! – powiedział Franek, gdy Ada usiadła przy nim na dywanie.
– Opowiedz.
– W sobotę pojechałem z moim starszym kuzynem na mecz piłki nożnej. Grały drużyny
z dwóch różnych szkół. Byłem bardzo blisko i mogłem obserwować każdy ruch zawodników!
– To świetnie. Ja nie przepadam za oglądaniem meczu, ale cieszę się, że ci się podobało – odpowiedziała Ada.
– Mój kuzyn podwiózł mnie do ławki, na której siedzieli zawodnicy rezerwowi. I całe szczęście, bo bramkarz skręcił nogę w kostce i trzeba go było zastąpić. Wyobraź sobie, że nagle ktoś kopnął piłkę, a ja ją złapałem!
– Ojej! Zostałeś bramkarzem?
– Nie. Po prostu piłka wypadła poza boisko i leciała prosto na mnie. Chwyciłem ją i rzuciłem z powrotem jednemu z napastników.
– Brawo!
– A wtedy on na mnie nakrzyczał…
– Jak to nakrzyczał? Powinien ci podziękować – zdziwiła się Ada.
– Niestety, nie. Powiedział, żebym się stamtąd wynosił, bo tylko przeszkadzam. A jego koledzy się śmiali i słyszałem, jak mówią o mnie „krasnal na wózku”.
– Prawdziwi sportowcy się tak nie zachowują! – zezłościła się Ada.
– Jeden z nich zaczął pokracznie chodzić i wskazywał na mnie palcem, a potem wszyscy śmiali się z moich butów. Chciałbym chodzić, nawet taki wykrzywiony, a ja przecież nie mogę chodzić wcale… Pomyślałem, że piłka jest nie dla mnie.
– Myślałam, że opowiesz mi o czymś wesołym. Jak cię zobaczyłam, wyglądałeś na szczęśliwego, a ta historia jest smutna – stwierdziła Ada.
– Bo jeszcze wszystkiego ci nie opowiedziałem! – uśmiechnął się Franek. – Potem wydarzyło się coś wspaniałego!
Ada była bardzo ciekawa, a Franek opowiadał dalej:
– Mój kuzyn bardzo się zdenerwował i zdecydował, że zabierze mnie z tego boiska, chociaż mecz rozgrywał się dalej. Kiedy odjeżdżałem, usłyszałem dźwięk gwizdka. Kapitan drużyny przerwał mecz i zwołał wszystkich zawodników. Nie słyszałem, co do nich mówił, ale po chwili dogonił nas, a za nim przybiegła reszta drużyny. Powiedział do mnie tak: „Jako kapitan Niebieskich chciałem cię przeprosić za zachowanie moich kolegów. Oni zresztą zrobią to sami”. I wtedy każdy z piłkarzy podszedł do mnie i podał mi rękę. Widziałem, że było im wstyd. Zapytali, jak mam na imię i co mi właściwie dolega.
– To dobrze, bo już chciałam się wybrać z Olkiem na to boisko i im dokopać! – powiedziała stanowczo Ada.
– Chciałaś ich zbić? – spytał zaskoczony Franek.
– Nie, dokopać im kilka goli. Jak się zdenerwuję, to potrafię kopnąć tak mocno jak stąd do Krakowa!
– To szkoda, że cię tam nie było – zaśmiał się chłopiec.
Franek opowiedział Adzie ciąg dalszy tej historii. Zawodnicy dowiedzieli się, że chłopiec
doskonale zna zasady gry w piłkę nożną, bo razem z tatą ogląda każdy ważny mecz. Zaproponowali Frankowi, żeby został sędzią, dali mu gwizdek i posadzili na honorowym miejscu, z którego miał świetny widok na całe boisko. Od tej chwili chłopiec bacznie obserwował grę, dawał sygnały zawodnikom, a nawet zadecydował o jednym rzucie karnym. Okazało się, że jest bardzo dobrym i uważnym sędzią i nikt nie powiedział o nim „sędzia kalosz”, czyli taki, który się nie zna na grze i ciągle się myli.
– I wiesz, co mi powiedzieli na pożegnanie? – zakończył opowieść Franek. – Powiedzieli, że skoro mam niesprawne nogi i nie mogę grać w piłkę nożną, to przecież mam sprawne ręce i mogę grać w koszykówkę. Mój tata dowiedział się, kto prowadzi drużynę koszykarską dla zawodników na wózkach, i od jutra zaczynam treningi. A ja myślałem, że piłka jest nie dla mnie.
– Piłka jest dla wszystkich! – powiedziała Ada. – Zobaczysz, kiedyś przyjdę na mecz koszykówki. Ty będziesz najlepszym koszykarzem, a ja będę piszczała najgłośniej ze wszystkich kibiców.
• Rozmowa na temat opowiadania.
− Co śniło się Frankowi?
− O czym opowiadał Adzie?
− Jak zachowywali się chłopcy?
− Co zrobił ich kapitan?
− Kim został Franek na meczu?
− Co powiedzieli chłopcy Frankowi na pożegnanie?
− Co będzie ćwiczył Franek?
− Jak oceniacie zachowanie chłopców na początku, a jak potem, po rozmowie z kapitanem?

Dzieci czytają tekst znajdujący się pod ilustracjami w książce.

Wyjaśnienie pojęcia tolerancja.
Tolerancja oznacza cierpliwość i wyrozumiałość dla odmienności. Jest poszanowaniem
cudzych uczuć, poglądów, upodobań, wierzeń, obyczajów i postępowania, choćby były
całkowicie odmienne od własnych albo zupełnie z nimi sprzeczne. Współcześnie rozumiana tolerancja to szacunek dla wolności innych ludzi, ich myśli i opinii oraz sposobu życia.
Rodzic pyta:
− Czy chłopcy byli tolerancyjni?
− Czy znacie inne przypadki braku tolerancji? (Wyśmiewanie się z ludzi o innym kolorze skóry, innego wyznania…).
− Czy należy wyśmiewać się z kogoś, dlatego że jest gruby, jeździ na wózku…?

Karta pracy, cz. 4, s. 54.
Rysowanie siebie w swoim ulubionym ubraniu, ze swoją ulubioną zabawką. Kolorowanie ramki swoim ulubionym kolorem. Samodzielne pisanie swojego imienia (swoich imion) i nazwiska (lub z pomocą rodzica).

Ćwiczenia ruchowe – naśladowanie chodzenia po różnym podłożu i w różnych warunkach.
Dzieci stoją w rozsypce. Naśladują chodzenie, Np.
− po piasku,
− po kamieniach,
− gdy wieje mocny wiatr,
− przez rwący strumyk,
− po głębokim śniegu…

Słuchanie piosenki o tolerancji.

Kochane Smerfy pamiętajcie, że dzisiaj jest wyjątkowy i wspaniały dzień: Dzień Matki. Zróbcie mamie niespodziankę:

http://crayonka.blogspot.com/2015/05/kartki-origami-na-dzien-matki.html

22.05. (piątek)

Festyn

Słuchanie opowiadania.
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=81
Dzieci słuchają czytanego przez rodzica opowiadania i oglądają ilustracje w książce.
Na rodzinny festyn do przedszkola Ady przyszło wiele rodzin, między innymi mama i tata Ady oraz Olek. „Święto rodziców” okazało się dobrym pomysłem i okazją do wspólnej zabawy. Całe przedszkole było udekorowane obrazkami namalowanymi przez dzieci oraz kwiatami. W ogródku postawiono dodatkowe ławki, leżaki i miękkie pufy do siedzenia. Dzieci wymyśliły wiele śmiesznych konkurencji, w których brali udział dorośli. Zaczęło się od zagadek, potem były zawody w podrzucaniu piłki głową, co okazało się ulubionym zajęciem niektórych tatusiów. Przedszkolaki zorganizowały pokaz puszczania baniek mydlanych, które wirowały w powietrzu, mieniąc się wszystkimi
kolorami tęczy. Najwięcej śmiechu wywołała ogromna bańka, która osiadła na nosie jednego z rodziców – minęło sporo czasu, zanim pękła! Tata Ady i Olka wygrał konkurs w skakaniu na jednej nodze dookoła karuzeli i chociaż w trakcie spadł mu lewy but, nie poddawał się do końca.
– Brawo! – krzyczała Ada.
– Tato! Tato! – dopingował Olek.
Następnie odbył się konkurs drużynowy z udziałem dorosłych i dzieci. Liczyły się zręczność i refleks. Każdy rodzic otrzymał plastikową butelkę, a zadaniem dzieci było jak najszybsze napełnienie jej wodą i zakręcenie. Ach, ile było przy tym radości! Wszyscy się nawzajem pooblewali, jakby to był śmigus-dyngus. Na szczęście pogoda była wspaniała i słońce szybko wysuszyło zmoczone ubrania.
Mama Ady i Olka zajęła pierwsze miejsce w konkursie nadmuchiwania balonów. W ciągu minuty nadmuchała aż trzy i nawet zdążyła je zawiązać na supeł. Nagle rozległo się potężne
trrrach! To jeden z balonów pękł i wystraszył siedzące na dachu gołębie.
– Myślałem, że wystrzeliłaś z armaty! – zażartował tata.
– To dlatego, że kiedyś grałam na trąbce i mam silne płuca – wyjaśniła mama.
Później odbył się konkurs na rodzinne śpiewanie piosenek. Och! Nie każdy potrafi śpiewać. Niektórzy bardzo fałszowali, ale zupełnie się tym nie przejmowali. Przecież wcale nie trzeba być
najlepszym we wszystkim. Najważniejsze to umieć się śmiać nawet z samego siebie.
Jednak najwięcej radości wywołały wyścigi z surowym jajkiem trzymanym na łyżce. Dorośli starali się zachować równowagę w czasie biegu, a dzieci piszczały z emocji! Bum! Jajko już leżało na ziemi. Bach! Drugie jajko wylądowało na bucie jednego z ojców.
– Cały trawnik zamienił się w jajecznicę! – zachichotał Olek.
– To są jajka sadzone – stwierdziła Ada.
Zwycięzcy w różnych konkurencjach otrzymali nagrody zrobione przez dzieci: papierowe sowy z przyklejonymi ruchomymi oczami, świeczki ozdobione suszonymi kwiatkami lub muszelkami, kamienie pomalowane jak biedronki i zakładki do książek.
Każdy, kto zgłodniał, mógł się poczęstować pysznym ciastem i owocami, ale najsmaczniejsze okazały się owsiane ciasteczka, które przedszkolaki upiekły razem z paniami kucharkami. Na zakończenie rodzinnego festynu dzieci przygotowały część artystyczną, a Ada wyrecytowała wierszyk:
Gdy na Księżyc się wybiorę,
to spakuję do walizki
moją mamę oraz tatę,
bo nie mogę zabrać wszystkich.
Z mamą będę liczyć gwiazdy
i rysować złote słońce,
z tatą zrobię prawo jazdy
na talerze latające.
Na Księżycu dom postawię
i dla mamy kwiat w ogrodzie,
tacie gwiezdną dam golarkę,
by się mógł ogolić co dzień.
Więc, gdy lecieć chcesz w nieznane,
zabierz tatę oraz mamę!
Ada otrzymała wielkie brawa, a potem rozpoczęła się loteria. W losowaniu nagrody głównej wzięli udział wszyscy zaproszeni goście. Każdy chciał wygrać, ale przecież to niemożliwe, żeby wygrali wszyscy. Dzieci trzymały kciuki i czekały, aż pani dyrektor odczyta zwycięski numer.
– Wygrywa los z numerem 1865!
– Hura! To nasz! – krzyknął uradowany Olek.
– Mamy szczęście! – pisnęła Ada.
Nagrodą główną były bilety do teatru dla całej rodziny. Pozostali uczestnicy wylosowali nagrody pocieszenia w postaci książek.
– Trzeba to uczcić! – zaproponowała mama.
– Tylko nie każcie mi już dzisiaj skakać na jednej nodze! – zaśmiał się tata.
Tego dnia Ada i Olek byli bardzo dumni ze swoich rodziców. Chociaż są dorośli, mają wspaniałe poczucie humoru i można się z nimi świetnie bawić.
Rozmowa na temat opowiadania.
Rodzic pyta:
− Z jakiej okazji odbywał się festyn w przedszkolu Ady?
− Kto z rodziny Ady przybył na festyn?
− Jaki konkurs wygrał tata Olka i Ady?
− Na czym polegał konkurs drużynowy – dorośli z dziećmi?
− W jakim konkursie mama Olka i Ady zajęła pierwsze miejsce?
− Jakie inne konkursy odbyły się jeszcze podczas festynu?
− Jakie nagrody przygotowały dzieci?
− Czym częstowali się goście?
− O kim Ada recytowała wiersz?
− Czym zakończył się festyn?

Czytanie tekstu pod ilustracjami. Odpowiadanie na pytania.

Karta pracy, cz. 4, s. 53.
Rysowanie szlaczków po śladzie, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach rysunków. Kolorowanie rysunków dużych misiów na brązowo, a małych misiów – na różowo.

21.05. (czwartek)

Wokół mamy i taty

Liczenie słów w wybranych zdaniach.
Rodzic odczytuje wybrane zdania, a dzieci liczą w nich słowa i podają ich liczbę. Np.:
Mama to mój największy skarb. (5)
Niech tata żyje sto lat! (5)
Życzę mamie i tacie, aby byli zdrowi, szczęśliwi. (8)
Mamo, tato kocham was. (4)

Dzielenie na sylaby lub głoski nazw obrazków przedstawiających prezenty dla rodziców.
Dzieci losują obrazki z koszyka. Dzielą ich nazwy na sylaby (5-latki) lub głoski (6-latki).
Przykładowe obrazki: róża, czekolada, tort, kot, obrazek, wazon, kawa, korale, irys, gerbera, pudełko…

Karta pracy, cz. 4, s. 51.
Odwzorowanie kwiatków dla mamy. Rysowanie po śladach rysunków róż.

Karta pracy, cz. 4, s. 52.
Oglądanie obrazków. Odszukiwanie i zaznaczanie 10 różnic miedzy nimi.

Nauka rymowanki dla mamy i jej wersji dla taty.

Mamo, mamo –
co ci dam?
To serduszko, które mam.
A w serduszku miłość jest.
Mamo, mamo – kocham Cię!

Tato, tato –
co ci dam?
To serduszko, które mam.
A w serduszku miłość jest.
Tato, tato – kocham Cię!

Zabawa Czy znamy imię mamy i taty?
Dzieci podają imiona rodziców, dzielą je na sylaby.

Układają z liter imiona rodziców, pamiętając, że rozpoczynają się one wielką literą.

Kwiat dla rodziców

https://pracaplastyczna.pl/index.php/wiosna/179-wiosenny-kwiat

20.05. (środa)

Mój tata

Rozmowa na temat – Jak dzieci pomagają rodzicom?
− Czy pomagacie rodzicom w domu? W czym?
− Czy powinniście pomagać rodzicom? Dlaczego?

Słuchanie wiersza Stanisława Grabowskiego Nie jesteś sam

Mama biega po pokojach
ze ścierką,
z odkurzaczem,
z froterką.
Tata biega po pokojach
z fajką,
z książką
z pomysłami.

A ja siedzę szczęśliwa
w pokoju, gdzie lalka Rozalka,
zeszyty do pierwszej klasy,
atlasy…
Gdy w domu –
tatuś i mama,
nie jestem sama.

Rozmowa na temat wiersza.
Rodzic pyta:
− Co robi mama?
− Co robi tata?
− Gdzie jest dziewczynka?
− Dlaczego jest szczęśliwa?

Karta pracy, cz. 4, s. 49.
Opowiadanie o tym, jak Olek i Ada pomagają rodzicom. Przedstawianie za pomocą rysunku sposobów, w jakie dzieci pomagają rodzicom. Rysowanie po śladzie serduszek, kolorowanie ich.

Karta pracy, cz. 4, s. 50.
Kolorowanie rysunku bukietu dla mamy. Rysowanie po śladzie drogi Olka i Ady do mamy.

Czytanie zdań. Ilustrowanie ich.
Dzieci losują zdania. Naklejają je na kartki i ilustrują.
Przykładowe zdania:
W wazonie były trzy tulipany.
To niebieska miska, a w niej maliny.
Ta żabka jest cala zielona.
Piłka jest fioletowa i ma białe kropki i kreski.

19.05. (wtorek)

Jak nasi rodzice

Mierzenie wzrostu.
Rodzic mierzy wysokość ciała dziecka i innych członków rodziny za pomocą miarki zawieszonej na ścianie. W notesie zapisuje wzrost . Potem wymienia osoby, które uważa za wysokie.

Zabawa ruchowo-naśladowcza Jak nasi rodzice.
Dzieci poruszają się po sali w rytm tamburynu. Na hasło Jak mama naśladują czynności
wykonywane przez mamę. Na hasło Jak tata – czynności wykonywane przez tatę.

Karta pracy, cz. 4, s. 46.
Czytanie zdań z N. lub samodzielnie. Rysowanie swojej mamy i swojego taty. Nazywanie kwiatów.

Zabawa Lustro

Dziecko wykonuje dowolne ruchy, rodzic je naśladuje. Po chwili następuje zmiana ról.

Karta pracy, cz. 4, s. 47.
Kolorowanie ubrań tej osoby z pary, która jest wyższa. Naklejanie zdjęć odpowiedniego
kwiatu.

Wypowiedzi dzieci na temat Co lubią moi rodzice?
Dzieci określają, co lubi mama, co lubi tata, ale odpowiedzi podają, dzieląc dane słowa na sylaby.

Układanie z liter nazw obrazków.
Dzieci losują obrazki. Układają pod nimi wyrazy z liter – ich nazwy.

Karta pracy, cz. 4, s. 48.
Wyklaskiwanie podanego rytmu, w powtarzaniu tekstu za rodzicem. Określanie, w którą stronę zwrócone są serduszka. Naklejanie brakujących serduszek. Rysowanie po śladach dużych serduszek. Rysowanie w ich wnętrzu małych serduszek.

Powtórzenie testu piosenki.

Religia

Kochane Przedszkolaki

Dziś obchodzimy 100 rocznicę urodzin Karola Wojtyły czyli Jana Pawła II

Jan Paweł II (wł. Karol Wojtyła), urodzony 18 maja 1920 roku, zmarły 2 kwietnia 2005, polski duchowny, poeta, arcybiskup, kardynał, od 16 października 1978 do 2 kwietnia 2005 roku papież. Karol Wojtyła urodził się w Wadowicach, w dzieciństwie chętnie uprawiał sport, często grał w piłkę nożną, jeździł na nartach, lubił wycieczki krajoznawcze. Już w tamtym okresie przyszłego papieża cechowała silna wiara, w kościele parafialnym z oddaniem pełnił obowiązki ministranta. Wojtyła naukę rozpoczął w gimnazjum w Wadowicach, w 1938 roku podjął studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykazywał się dużą aktywnością – brał udział w spotkaniach literackich, uczestniczył w przygotowaniach spektakli, pisał pierwsze utwory poetyckie. W 1942 roku Wojtyła postanowił studiować teologię w tajnym Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Krakowie. W 1946 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Kolejne lata w życiorysie Karola Wojtyły to już okres intensywnej pracy teologicznej, współpracy z katolickimi czasopismami (m.in. „Tygodnikiem Powszechnym”) oraz wspinania się na kolejne szczeble w kościelnej hierarchii. W 1958 został mianowany biskupem, w 1963 arcybiskupem, a w 1967 otrzymał nominację kardynalską. Po śmierci Jana Pawła I w 1978 roku drugie konklawe wybrało Karola Wojtyłę na nowego papieża. Polak przyjął imię Jana Pawła II, a jego pontyfikat trwał ponad 26 lat i był jednym z najdłuższych w historii. Polski papież miał również duży wpływ na zmiany, które zaszły w tym czasie w Europie, m.in. upadek komunizmu. W 1981 roku doszło do zamachu na Jana Pawła II, papież cudem uniknął śmierci od kuli zawodowego zabójcy, Ali Agcy. Polski papież znany był jako wielki zwolennik ekumenizmu i pielgrzym – odbył 104 pielgrzymki (odwiedzając 134 kraje na całym świecie), w tym aż 8 do Polski. Jego biografia często stawiana jest za wzór chrześcijańskiej postawy wobec świata i drugiego człowieka, Wojtyła był niezwykle wysoko cenionym autorytetem moralnym.

Krótkie filmy o papieżu

https://youtu.be/kpa5ZxPlhy0

https://youtu.be/GhLVufOoI4o

Kochane Przedszkolaki

          Dziś opowiemy sobie o Wniebowstąpieniu Pana Jezusa do nieba.

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzona jest w Kościele katolickim czterdzieści dni po Zmartwychwstaniu Pańskim.

Kochani  nasz bohater Gienek opowie nam o  Wniebowstąpieniu

https://youtu.be/SZ838zG_F6k

Bajka o Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu Jezusa

https://youtu.be/IcU94EeMVps

Kochani razem z Panem Jezusem chcemy  być w niebie. Każdy z nas ma w swojej wyobraźni jak może być w niebie dlatego zachęcam Was do narysowania obrazka:  Jak wyobrażam sobie niebo?

18.05. (poniedziałek)

Mama i tata

Zabawa Moja mama jest…, a mój tata jest…
Dzieci kończą zdania (poszukiwanie jak największej liczby określeń przymiotnikowych), Rodzic zapisuje określenia wokół napisów: Mama jest…; Tata jest… Wspólnie odczytują napisy (zwrócenie uwagi na podobieństwa i różnice w określeniach mamy i taty).

Słuchanie wiersza.
Mama i Tata to świat nasz cały,
ciepły, bezpieczny, barwny, wspaniały,
to dobre, czułe, pomocne ręce
i kochające najmocniej serce.
To są wyprawy do kraju baśni,
wakacje w górach, nad morzem, na wsi.

loty huśtawką, prawie do słońca
oraz cierpliwość co nie ma końca.
Kochana Mamo, Kochany Tato
dzisiaj dziękować chcemy Wam za to,
że nas kochacie, że o nas dbacie
i wszystkie psoty nam wybaczacie.

Kończenie zdań rozpoczętych przez rodzica.
− Moi rodzice są kochani, bo…
− Pomagam rodzicom w…
− Lubię być w domu, bo…
− Z tatą najchętniej robię…
− Z mamą najchętniej robię…

Karta pracy, cz. 4, s. 44–45.
Łączenie pierwszych głosek z nazw rysunków. Rysowanie dla Olka i Ady prezentów, których nazwy powstały z połączenia głosek. Rysowanie po śladach.

Uczymy się piosenki.

https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

I. Bardzo wcześnie wstaje mama, jeszcze słońce mocno śpi.
Cicho krząta się po domu, gdy my mamy słodkie sny.
Tylko zapach świeżej kawy nie chce dłużej dać mi spać,
budzik dzwoni z całej siły, a więc pora wstać.
Ref.: Kochana mamo, nie możemy żyć bez ciebie,
jesteś jak słońce na niebie, bez którego ginie świat.
Kochana mamo, my tak bardzo cię kochamy,
nie możemy żyć bez mamy, więc na zawsze z nami bądź.
II. Bo tylko mama zna najczulsze w świecie słowa
i tylko mama nam wybaczyć jest gotowa.
Kochana mamo, przyjmij od nas dziś życzenia:
stu lat w zdrowiu i spełnienia wszystkich marzeń życzę ci.
Ref.: Kochana mamo…
III. Tak niedawno do przedszkola prowadziłaś, mamo, mnie,
teraz przyszedł czas na szkołę, każdy dobrze o tym wie.
Zegar bije co godzinę, szybko mija dzień za dniem
i choć jestem coraz starszy, bardzo kocham cię.

15.05. (piątek)

Pierwsza kartka zielnika

Kończenie rymowanek o łące.
Trawa, kwiaty, biedronka – to na pewno… (łąka)
Czerwone jak gotowane raki – to… (maki)
Ma żółty środek, białe płatki, łodyga u niej wiotka. Ten łąkowy kwiat to… (stokrotka)
Piegowata dama. Po łące chodzi od rana. Wygrzewa się w promykach słonka. To maleńka… (biedronka)
Czy to fruwające kwiaty? Jest ich tyle! Nie, to… (motyle)
Lata, lata koło nosa. Uwaga! To groźna… (osa)
Lata, lata obok czoła. To miodna… (pszczoła)

Ćwiczenia w czytaniu – uzupełnianie literami luk w wyrazach.
Rodzic przygotowuje wyrazy z brakującymi literami oraz litery. Dzieci uzupełniają luki
literami i odczytują wyrazy. Np.: biedro…ka (n), jas…ier (k), t…awa (r), …aba (ż), kr…t (e)…

Słuchanie wiersza Anny Onichimowskiej Zielnik.
Biały rumianek.
Na drugiej –
mały bukiet sasanek.
Na trzeciej –
liście dębu i babki.
Na czwartej –
fiołki, konwalie, bratki.
Rodzic recytując, pokazuje obrazki z wymienionymi roślinami.
• Rozmowa na temat wiersza.
Rodzic pyta:
− Jakie rośliny znajdowały się na kartkach?
− Dlaczego zakładamy zielnik?

Zabawa relaksacyjna Złota żaba.
Rodzic mówi: chciałbym zaprosić was do zabawy, w czasie której musimy wszyscy siedzieć bardzo cicho – inaczej nie będziemy mogli złapać tego, co może uda nam się złapać później. Usiądź na podłodze i skrzyżuj nogi. Możesz jedną stopę położyć na udzie, jeśli masz na to ochotę (pół pozycji lotosu). Utrzymujecie wasze plecy w wyprostowanej pozycji, a potem lekko opuśćcie barki. Zamknijcie oczy.
Czy widzieliście kiedykolwiek małą, złotą żabkę, która siedzi na dużym, zielonym liściu lilii wodne cicho, cichutko… tak cicho, że nic się nie porusza, a żabka wygląda, jakby spała? Dzisiaj wszyscy będziemy takimi żabkami. Wyobraźcie sobie, że siedzicie na liściu lilii wodnej pośrodku stawu…
Siedzicie tam, jak ta żabka, bardzo cicho, i oddychacie powoli. Nabieracie głęboko powietrza do płuc i wypuszczacie je do końca. W ten sposób żaby łapią muchy na kolację – siedzą tak cicho, że muchy ich po prostu nie widzą. Nagle wyciągają swój długi język i łapią muchę. Czy potraficie tak szybko wystawić język? A teraz siedzicie spokojnie, a ja będę udawać bzyczącą muchę. Za każdym razem, kiedy wydam z siebie taki dźwięk (demonstruje ten dźwięk), możecie wystawić język i złapać muchę. Na zakończenie będziecie mogli szepnąć mi na ucho, ile much złapaliście.

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 73. (5- latki)
Czytanie z rodzicem nazw zwierząt i roślin, odszukiwanie ich na rysunku. Kolorowanie rysunku.

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 76. (6- latki)
Czytanie zdań, pisanie X pod wyrazem tak, jeżeli zadanie jest prawdziwe, lub pod wyrazem nie, jeżeli zdanie jest fałszywe

Układanie sylwet owadów z klocków w kształcie figur geometrycznych.
Dzieci układają sylwety owadów z klocków w kształcie figur geometrycznych. Nazywają
swoje owady i podają nazwy figur geometrycznych, z jakich je ułożyły.

14.05. (czwartek)

Wiosenna łąka

Ćwiczenia w liczeniu – utrwalanie poznanych zapisów cyfrowych liczb.
Dzieci losują kartoniki z liczbami. Naklejają je na kartkach. Rysują pod nimi tyle przedmiotów, ile wskazuje liczba.

Przedstawienie bohaterów opowiadania: żaby, biedronki, konika polnego, motyla cytrynka- podział nazw: żaba, motyl na głoski.

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Zabawa w chowanego.
https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=77
Za lasem płynie strumyk, za strumykiem rozpościera się łąka, na łące rosną zielona trawa i stokrotki o biało-żółtych kwiatach. I jeszcze wiele innych kolorowych kwiatów i zielonych roślin.
Pewnego dnia biedronka, żabka, konik polny i motyl cytrynek bawili się na łące w chowanego.
– Jeden, dwa, trzy… – mała biedroneczka odliczyła do dziesięciu i rozejrzała się dookoła. –
Zaraz was znajdę – zawołała, pewna siebie.
Po chwili wykrzyknęła radośnie: – Widzę cię, żabko! Siedzisz pod liściem mlecza!
Biedronka sfrunęła na liść i zajrzała pod spód.
Coś takiego! Żabki tam nie było. Wszędzie tylko zielone źdźbła trawy i liście roślin łąkowych tak samo zielone jak żabka.
„To nie ten liść” – pomyślała i przeniosła się na sąsiedni, a potem na kolejny.
O! Coś zielonego mignęło jej przed oczami! Biedronka rozpostarła małe skrzydełka. – Mam cię, koniku polny! Siedzisz między koniczynkami! Widzę cię! Zaraz będziesz zaklepany – ucieszyła się z odkrycia.
– I hop! – biedroneczka usiadła na listku koniczyny.
„Znowu nic?” – nie mogła się nadziwić, że pośród zieleni nie ma nawet śladu konika polnego. – Zdawało mi się – westchnęła, jednak już po chwili uśmiechnęła się szeroko. „Cytrynka na pewno znajdę. Jest większy od konika polnego i ruchliwszy od żabki” – pomyślała.
Wzbiła się w górę, żeby objąć wzrokiem całą łąkę. Żółty kolor przyciągnął jej uwagę.
– Jest! Widzę cię, motylku!
Już po chwili siedziała na płatku stokrotki. Jednak to był tylko kwiat, a dookoła – tysiące
podobnych. Czy któryś z nich był motylem cytrynkiem? Z pewnością nie.
– Żabka, konik polny i motylek poszli sobie, a mnie zostawili – powiedziała rozczarowana biedronka. Zrobiło się jej bardzo przykro, że przyjaciele tak z nią postąpili.
– Mylisz się, biedroneczko – odezwał się mądry ślimak. – Twoi przyjaciele wciąż są na łące. Trudno znaleźć zieloną żabkę i zielonego konika polnego pośród zielonej trawy. Niełatwo też wypatrzyć żółtego motyla, gdy łąka żółci się od kwiatów. Tak jednak powinno być. Barwa chroni twoich przyjaciół przed niebezpieczeństwem. Ci, którzy na nich polują, mają wielki kłopot z odróżnieniem motyla od kwiatka albo konika polnego czy żabki od zielonych liści.
– To prawda – z zieleni wyskoczyli roześmiani przyjaciele biedronki: żabka i konik polny.
– Najprawdziwsza prawda – potwierdził motylek cytrynek i wyfrunął z kępy żółtych jaskrów. – Nie przejmuj się, biedroneczko, że nas nie znalazłaś. Teraz ja będę szukał. Ukryj się dobrze. Żabka i konik polny też.
Biedronka ucieszyła się z takiej zamiany. Ale gdzie znaleźć kryjówkę? Dookoła tyle zieleni. Czerwona biedronka w czarne kropki będzie widoczna z daleka. Szczęśliwie brzegiem rzeki szła uśmiechnięta od ucha do ucha Ada. Usiadła na skraju łąki,
żeby odpocząć. Miała na sobie czerwone spodenki w czarne kropeczki.
Biedroneczka aż wstrzymała oddech z zachwytu. – Lecę – powiedziała sobie. Skrzydełka, choć małe, poniosły ją na skraj łąki. Usiadła leciutko na pięknych spodniach dziewczynki i… znikła.
A może wciąż tam siedzi. Jak myślicie?
• Rozmowa na temat opowiadania.
Rodzic pyta:
− W co bawili się: żabka, konik polny, biedronka i motylek cytrynek?
− Dlaczego biedronka nie mogła odnaleźć przyjaciół?
− Co to jest barwa ochronna?

Dzieci czytają tekst umieszczony pod ilustracjami lub słuchają tekstu czytanego przez rodzica.

Zabawa ruchowa Żabie zabawy.
Na hasło Żabki skaczą, dzieci naśladują żabie skoki. Na hasło Żabki pływają, wykonują siad klęczny, chowają głowę w ramionach, pochylają się do przodu.

Zadanie na dzisiaj!!! Narysujcie piękną i kolorową łąkę. Swoje prace prześlijcie na adres: ewenow26@interia.pl

13.05. (środa)

Łąka w maju

Ćwiczenia logorytmiczne Rób to, o czym mówi wiersz.
Dzieci poruszają się razem z rodzicem zgodnie z tekstem wypowiadanego przez niego wierszyka. Następnie poruszają się same podczas recytacji przez rodzica.

Zrób do przodu cztery kroki,
i rozejrzyj się na boki.
Tupnij nogą raz i dwa,
ta zabawa nadal trwa.
Teraz w lewo jeden krok,
przysiad, i do góry skok.
Zrób do tyłu kroków trzy,
by koledze otrzeć łzy.

Klaśnij w ręce razy pięć,
na klaskanie też masz chęć!
Wokół obróć się, raz dwa,
piłka skacze hop-sa-sa.
Ręce w górę i na boki,
zrób zajęcze cztery skoki.
Gdy się zmęczysz, poleż sobie,
i wyciągnij w górę nogę.

Zabawa Na wiosennej łące.
Dzieci wspólnie z rodzicem próbują naśladować ruchy zwierząt i roślin żyjących na wiosennej łące (np. stokrotki – stanie ze złączonymi nogami, prosto, z głową wyciągniętą do góry, z rozłożonymi rękami…). Potem wszyscy przedstawiają wiosenną łąkę, wcielając się w wybrane zwierzęta i rośliny.

Kilka ciekawostek o pszczołach

Karta pracy, cz. 4, s. 42.
Liczenie pszczół. Łączenie pszczół z obrazkiem plastrów, do których lecą. Kończenie kolorowania plastrów miodu.
Oglądanie zdjęć. Słuchanie nazw produktów, które otrzymujemy dzięki pszczołom.

Zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa Wiosenna pogoda.
Dzieci spacerują po pokoju. Na hasło Burza zatrzymują się, klaszcząc nad głową i równocześnie mówiąc: bum, bum, bum. Ponownie spacerują, na hasło Lekki wiatr – dzieci podskakują z nogi na nogę. Ponowny marsz, na hasło Słońce – unoszą ręce w górę, poruszają nimi w nadgarstkach.

Rozmowa na temat budowy biedronki.
Rodzic na zdjęciu/ilustracji pokazuje części ciała biedronki, nazywa je (pancerz, pod nim skrzydła, głowa, oczy, aparat gębowy, nogi, czułki).

Jak szybko zrobić z papieru biedronkę

https://mamatosiaczka.blogspot.com/2017/04/szybka-biedronka-z-papieru-jak-zrobic.html

 

12.05. (wtorek)

Motyle i kwiaty

Utrwalanie refrenu piosenki Wiosna na łące. 
Słuchanie śpiewu piosenki mormorando przez rodzica. Próby wspólnego nucenia melodii.

Opowieść ruchowa przy muzyce – rozwijanie zdolności prawidłowego operowania oddechem.
Rodzic zwraca się do dzieci:
− Nastała wiosna. Dzisiaj wybierzemy się na łąkę.
Dzieci spacerują za rodzicem w określonym kierunku w rytmie nagrania muzyki o pogodnym charakterze. Podczas przerwy w muzyce rodzic mówi:
− Jak tutaj pięknie! Tyle kwiatów i miękka, świeża trawa!
Dzieci nabierają powietrza nosem, wydychają ustami na samogłosce – ooo! i sylabie
aaaach!
Ponownie maszerują w rytmie nagrania muzycznego. Podczas przerwy w muzyce rodzic kontynuuje:
− Czy czujecie, jak pachną kwiaty i kwitnące krzewy?
Dzieci zatrzymują się, nabierają powietrza nosem, a wypuszczają ustami, naśladując wąchanie kwiatów. Następnie udają kichnięcie.
Ponownie maszerują. Rodzic mówi:
− Pora odpocząć. Kładziemy się na trawie i powoli oddychamy.
Dzieci wykonują wdech nosem, wydech ustami, następnie wdech ustami i wydech ustami.
− Zasypiamy, słuchamy wiosennej muzyki.
W tle słychać cichą muzykę. Dzieci miarowo oddychają, z dłońmi ułożonymi na przeponie.
− Zaczyna powiewać wiatr. Szumi trawa. Wiatr wieje coraz mocniej.
Dzieci przechodzą do pozycji stojącej. Nabierają powietrza nosem i wypuszczają je, równocześnie wypełniając powietrzem policzki.

Karta pracy cz. 4, s. 39.
Nazywanie zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie pętlą owadów. Dokańczanie rysunku motyla według wzoru.

Ćwiczenia w określaniu wartości logicznej zdań.
Dzieci dostają szyfonowe chustki. Rodzic wypowiada zdania. Jeżeli dzieci uznają, że zdanie jest prawdziwe, poruszają chustkami nad głowami. Jeżeli sądzą, że nie jest prawdziwe – siedzą bez ruchu.
Czy to prawda, czy to fałsz? Gdy odgadniesz, sygnał dasz.
− Konik polny w wodzie gra.
− Żaba dwie głowy ma.
− Biedroneczki są w kropeczki.
− Motyle mają ciepłe czapeczki.
− Stokrotka jest czerwona.
− Ważka jest większa niż wrona…

Przypomnienie cech kwadratu.
Rodzic mówi:
− Nakreślcie w powietrzu kształt kwadratu.
− Jakie są boki kwadratu?

Karta pracy, cz. 4, s. 40.
Oglądanie sześcianów. Określanie różnic i podobieństw między nimi.
Oglądanie rozłożonego sześcianu – jego siatki. Liczenie kwadratów. Rysowanie na każdej ścianie innego owada. Oglądanie obrazków sześcianu w różnym położeniu.

Zabawy z sześcianem – kostką.
Rodzic pokazuje dużą kostkę z oczkami. Dzieci rzucają kostką i wykonują tyle
czynności podanych przez rodzica, ile oczek (lub jaką liczbę) wyrzucono na kostce.
Czynności: podskoki, skłony, przysiady, okrzyki…
− Dzieci rzucają kostką i podają liczbę większą (lub mniejszą) o jeden w stosunku do liczby oczek wyrzuconych na kostce.
Na zakończenie dzieci przypominają, kształt jakiej bryły ma kostka.

Karta pracy, cz. 4, s. 41.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie motyla po śladach. Kolorowanie rysunku. Rysowanie po śladzie drogi motyla do stokrotki.

Religia

Kochane Przedszkolaki

      Dziś opowieść o Synu Marnotrawnym (Łk 15, 11-32)

Dziś wracamy do historii syna marnotrawnego i jego Ojca. Ojciec przebaczył swojemu synowi tak jak Bóg przebacz nam grzechy.

Pewien ojciec miał dwóch synów i każdemu z nich dał taką samą część majątku. Młodszy syn postanowił wziąć swoją część i żyć na własny rachunek, starszy syn został w domu ojca i ciężko pracował. Młodszy syn odszedł z domu, ale dość szybko stracił wszystkie pieniądze, ponieważ żył rozrzutnie. Głodując, postanowił pracować przy wypasaniu świń, by móc pożywić się strąkami, które jadły zwierzęta, ale nikt mu nie chciał ich dać. Dlatego podjął decyzję o powrocie do domu ojca. Miał zamiar przeprosić i powiedzieć ojcu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby jednym z najemników. Ojciec rozkazał sługom ubrać syna w szatę, założyć mu pierścień na palec i włożyć sandały oraz zabić cielę i ucztować, bo oto jego syn: był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. Tymczasem starszy syn, który ciężko pracował w polu, powrócił do domu i był zły na ojca, że ten nigdy nie docenił jego pracy, wierności i poświęcenia i nigdy nawet nie pozwolił mu zabić koźlęcia i ucztować z przyjaciółmi. Ojciec odpowiedział: Moje dziecko, ty zawsze jesteś przy mnie i wszystko moje do ciebie należy. A trzeba się weselić i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył, zaginął a odnalazł się.

Całą tę opowieść przedstawi wam bajka :

https://youtu.be/T3jCLpxt5-0

Piosenka o Synu marnotrawnym:

https://youtu.be/B7al1cPLMZs

A teraz krótka bajka o przebaczeniu

https://youtu.be/7DlEGciwWzY

Kochani mam nadzieję, że te dwie opowieści nauczyły Was jak wybaczać drugiemu człowiekowi zło które wobec nas popełnił.

11.05. (poniedziałek)

Barwa ochronna

Słuchanie piosenki Wiosna na łące.

https://www.mac.pl/piosenki/piosenki-olekiada#npbb

  1. Dziś na łąkę przyszła Wiosna
    w kwiecistej sukience,
    budzi maki i stokrotki,
    jaskry i kaczeńce.
    Ref.: Ptaki trele wyśpiewują,
    świeci ciepłe słońce,
    w rosie kąpią się biedronki.
    Wiosna już na łące!
  2. Świerszcz zielone stroi skrzypce,
    da dziś pierwszy koncert.
    Tańczą pszczoły i motyle,
    żabki i chrabąszcze.
    Ref.: Ptaki…
  3. Tak się wszyscy cieszą wiosną,
    tańczą i śpiewają,
    nawet krecik wyszedł z norki,
    z myszką pląsa żwawo.
    Ref.: Ptaki…

Rozmowa na temat tekstu piosenki.
Rodzic pyta:
− Kto przybył na łąkę?
− Co zaczęło się dziać na łące, kiedy przyszła wiosna?
− Co to znaczy, że świerszcz stroi skrzypce?
− Wymień mieszkańców łąki, o których jest mowa w piosence.

Karta pracy, cz. 4, s. 36−37.
Oglądanie obrazka. Określanie, co dzieje się na łące w maju. Oglądanie zdjęć zwierząt, nazywanie ich.

Zabawa orientacyjno-porządkowa Owady na łące.
Dzieci poruszają się w różnych kierunkach pokoju na palcach, naśladując głosem ciche brzęczenie. Na dźwięk klaśnięcia przykucają – owady odpoczywają na kwiatach. Na dwa klaśnięcia ponownie poruszają się po sali.

Zabawa ruchowa z elementem równowagi Bocian chodzi po wysokiej trawie.
Dzieci chodzą po pokoju, wysoko unosząc kolana. Po kilku krokach zatrzymują się, stają na jednej nodze, drugą mają opartą o kolano nogi, na której stoją. Poruszają złączonymi przed sobą rękami wyobrażającymi dziób bociana i powtarzają słowa: Kle, kle, kle, żabki mi się chce.

Zabawa rytmiczno-artykulacyjna z wykorzystaniem wiersza Teresy Fiutowskiej Żabie łapki.

Dwie zielone małe żabki,
tak nad stawem grają w łapki:
jedną łapką                                  podnoszą prawą rękę ugiętą w łokciu,
klap, klap, klap.                            uderzają o kolano,
Drugą łapką                                 podnoszą lewą rękę ugiętą w łokciu,
klap, klap, klap.                            uderzają o kolano,
Potem dwiema                             podnoszą obie ręce ugięte w łokciach,
klap, klap, klap.                             uderzają w oba kolana,
Ty, bocianie                                  przykucają i grożą bocianowi, poruszając
nas nie łap!                                  wskazującym palcem.

Zabawa bieżna Próbujemy złapać motyla.
Dzieci biegają w różnych kierunkach. Na hasło Hop! wyskakują w górę z klaśnięciem nad głową.

Rozwiązywanie zagadek Bożeny Formy Mieszkańcy łąki.

Wiosną i latem się pojawia,
kiedy ranek nastaje
jej kropelki są na kwiatkach,
listkach i na trawie. (rosa)

Na niebie jej barwy
pięknie się mienią,
jak most ogromny
łączy niebo z ziemią. (tęcza)

Błyszczący na jej plecach
płaszczyk czerwony,
czarnymi kropkami
pięknie ozdobiony. (biedronka)

Rozciąga policzki
jak woreczki małe.
Zimowe zapasy
przenosi w nich całe.
Na czas mroźnej zimy,
gromadzi je w norze.
Ma miłe futerko,
znacie go może? (chomik)

Ma barwne skrzydła,
fruwa nad łąką
i bardzo lubi,
gdy świeci słonko. (motyl)

Jak się ten owad nazywa?
Przez cały dzień pracuje.
Na plecach nosi ciężary,
kopiec wielki buduje. (mrówka)

Karta pracy, cz. 4, s. 38.
Słuchanie opowiadania rodzica o cyklu rozwojowym motyla. Numerowanie kolejnych obrazków za pomocą kropek (lub liczb). Oglądanie zdjęć motyli. Słuchanie ich nazw. Opowiadanie o najciekawszym motylu.

Ćwiczenia w czytaniu. (6- latki)
Dzieci oglądają obrazki zwierząt. Nazywają zwierzęta i rośliny na nich przedstawione. Dobierają do nich wyrazy – ich nazwy (białe kartoniki z nazwami zwierząt) Naklejają wyrazy z obrazkami na kartkach.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 74. (5-latki)
Odszukiwanie na obrazku ukrytych zwierząt, nazywanie ich. Kolorowanie rysunku

Praca plastyczna

https://zabawyzdzieckiem.pl/zabawy/3-5/389-motyl-z-talerzyka-i-rolki

8.05. (piątek)

Dania też leży w Europie

Zabawa Kto tak potrafi?
Dzieci przeskakują przez rozłożoną gazetę obunóż, skaczą dookoła gazety na jednej nodze. Zwijają gazety w kulki, dmuchają na nie tak, aby turlały się po podłodze. Wrzucają papierowe kule do pojemnika.

Pokazanie na mapie Europy – Danii.
Rodzic wskazuje Danię na mapie Europy, podaje nazwę jej stolicy – Kopenhaga. (Dania należy do UE). Pokazuje flagę Danii.

Z wizytą w różnych krajach

Koperta Niemcy.
Zapraszamy do kraju, który słynie z gościnności.
Pięknie wszystkich witamy, my lubimy tutaj gości.
Rodzic pokazuje Niemcy na mapie Europy. Zwraca uwagę, że jest to państwo sąsiadujące z Polską. Dzieci uczą się niemieckiego powitania Guten Tag – dzień dobry.
Koperta Anglia.
Rodzic pokazuje Anglię na mapie Europy. Liczy razem z dziećmi po angielsku do sześciu, dzieci podskakują obunóż sześć razy.
Koperta Francja.
Rodzic pokazuje Francję na mapie Europy. Dzieci liczą, ile kolorów ma flaga francuska, podskakują tyle razy na jednej nodze.
Koperta Grecja.
Rodzic pokazuje Grecję na mapie Europy. Wspólnie z dziećmi tańczy przy greckich melodiach
Koperta Włochy.
Dzieci przypominają, jak nazywają się włoskie potrawy oraz mówią kilka znanych słów
w języku włoskim.
Koperta Polska.
Dziecko składa w całość, rozcięte na sześć części pocztówki przedstawiające różne regiony Polski.

7.05. (czwartek)

Mieszkamy w Europie

Karta pracy, cz. 4, s. 34–35.
Oglądanie mapy Europy. Słuchanie nazw państw europejskich – sąsiadów Polski. (Szarym kolorem zaznaczone zostały kontynenty Azji i Afryki) Kolorowanie flagi Polski. Określanie, w którą stronę są zwrócone. Oglądanie obrazków flag. Nazywanie samodzielnie lub z pomocą rodzica państw UE, do których one należą. Kolorowanie rysunków flag według wzoru. Oglądanie obrazków innych flag.

Poznawanie ciekawostek o wybranych krajach europejskich.

Oglądanie charakterystycznych dla nich budowli, symboli, np.: wieża Eiffla – Francja; krzywa Wieża – Piza, Koloseum– Włochy; Akropol – Grecja; wiatraki, tulipany – Holandia; zegar Big Ben, królowa Elżbieta – Anglia; torreador, corrida – Hiszpania.

Układanie z rozsypanki (kartoników z literami) nazw wybranych państw europejskich oraz nazwy kontynentu Europa.

Wyjaśnienie skrótu UE; zapoznanie z nazwami państw należących do Unii Europejskiej.
Omówienie flagi UE (symbol wszystkich państw należących do Unii Europejskiej, ma 12
gwiazdek, bo na początku należało do niej 12 państw).

Rozmowa na temat Włoch.
Rodzic pokazuje Włochy na mapie Europy. Opowiada kilka ciekawostek o tym państwie.
Włochy to państwo położone na Półwyspie Apenińskim. Swoim kształtem przypomina buta. Stolicą Włoch jest Rzym na terenie, którego znajduje się państwo kościelne – Watykan, w którym mieszka papież. Tradycyjne włoskie potrawy to spaghetti i pizza. Tradycyjny włoski taniec to tarantella neapolitańska. Na należącej do Włoch wyspie Sycylii znajduje się wulkan Etna.

Opowieść ruchowa Podróżujemy po Włoszech.
Dzieci naśladują ruchem, gestem, mimiką treść opowiadania.
Podróż rozpoczynamy samochodem. (Dzieci poruszają się po sali, naśladując odgłos auta: brum, brum, brr, brr). A teraz czas na odpoczynek. Kładziemy się na miękkiej, zielonej trawie, słuchamy odgłosów ptaków, szumu lasu. (Dzieci słuchają nagrania relaksacyjnej muzyki). W dalszą podróż wyruszamy rowerem. (Dzieci leżą na plecach, naśladują jazdę na rowerze). A teraz czas na piknik. Zjemy pyszne spaghetti. (Dzieci naśladują wsysanie makaronu (ćwiczenia mięśni warg), gryzienie (ruchy okrężne żuchwy), oblizywanie ust po smacznym posiłku (ćwiczenia języka)). Pod koniec naszej podróży odpoczniemy na plaży nad ciepłym Morzem Śródziemnym. (Leżą na plecach, naśladują opalanie się, pływanie).

Przygotowanie produktów.
Proponuje dzisiaj obiad włoski. Pomóżcie kochani rodzicom w przygotowanie posiłku np. spaghetti, pizza. Każdy produkt, który użyjecie spróbujcie podzielić na sylaby i głoski. Smacznego i miłej zabawy.

6.05. (środa)

Warszawska Syrenka

Słuchanie hymnu Polski – Mazurka Dąbrowskiego.

− Wyjaśnianie, w jakich okolicznościach można go usłyszeć.
− Omówienie zasad zachowania się podczas słuchania i śpiewania hymnu; ponowne wysłuchanie hymnu w postawie na baczność i w ciszy.
Wyjaśnienie pojęcia Warszawa – stolica Polski.
Zwrócenie uwagi na najważniejsze urzędy państwowe znajdujące się w stolicy i ich rolę
dla całego kraju. Pokazanie ich na zdjęciach, np.: budynek Sejmu, Pałac Prezydencki, Urząd Rady Ministrów, Ministerstwo Edukacji Narodowej.

Dodaje filmik, na którym dziewczynka bardzo ciekawie opowiada i oprowadza po Warszawie.

Poznawanie położenia geograficznego Polski na podstawie mapy.
Wskazywanie granic, zwracanie uwagi na kolorystykę poszczególnych regionów naszego kraju: góry, wyżyny, niziny, wody, pokazywanie i nazywanie najdłuższych rzek (Wisła, Odra), największych miast leżących nad Wisłą (Kraków, Gdańsk), odczytywanie na mapie niektórych nazw: Tatry, Bałtyk, odczytywanie nazw państw sąsiadujących z Polską (6-latki).

Zabawa dydaktyczna Tworzymy kolekcje.
Rodzic rozkłada na dywanie dużo obrazków różnego rodzaju towarów. Układa przed dzieckiem cztery obręcze, mówiąc, jakie sklepy one przedstawiają. Na hasło rodzica – sklep, dziecko rozchodzi się, wyszukując spośród obrazków te, które będą towarami pasującymi do poszczególnych sklepów i wkłada obrazki do odpowiednich obręczy, np.: sklep meblowy – obrazki mebli: szafa, regał, półka, kanapa, stół, krzesło…; sklep z zabawkami – obrazki zabawek: lalka, miś, kaczka, słoń, klocki, samochód…; sklep odzieżowy – obrazki różnych części ubrań.

Praca plastyczna- ,,Polska”

Będziecie potrzebować: biały karton, bibułę, plastelinę

https://tubawyszkowa.pl/aktualnosci/galeria/5926-%E2%80%9Epiekna-nasza–polska-cala%E2%80%9D/6

5.05. (wtorek)

Stolica, Wisła, syrenka

Karta pracy, cz. 4, s. 30−31.
Określanie, co zwiedzali w Warszawie Olek, Ada, mama i tata z rodzicami mamy. Oglądanie zdjęć warszawskich syrenek. Rysowanie po śladach rysunków bez odrywania kredki od kartki.
• Układanie zdań z podanymi słowami. Wyrazy: stolica, Wisła, syrena.

Zabawy i ćwiczenia związane z mierzeniem pojemności płynów

Przygotowane przez rodzica kilka butelek z plastiku, np. o pojemności 1l z różną zawartością wody zabarwionej farbą. Butelki są dobrze zakręcone.
• Określanie, ile wody jest w butelce.
Rodzice stawia przed dziećmi zakręconą butelkę z wodą. Pyta dzieci: Ile jest wody w butelce – dużo, mało? Potem przewraca butelkę i pyta, czy jest w niej tyle samo wody.

Ustawianie butelek według wzrastającej w nich ilości wody.
Butelki z różną ilością barwionej wody.
Rodzic ustawia butelki na stoliku przed dziećmi.
− Dzieci określają, w której butelce jest najwięcej barwionej wody, a w której najmniej.
− Ustawiają butelki według ilości zawartego w nich płynu – od tej z najmniejszą ilością, do tej z największą.
− Dmuchają w kolejne odkręcone butelki. Porównują dźwięki wydawane przez nie.

Zapoznanie z miarą płynów.
Rodzic pokazuje butelki – 0,5l, 1l, 1,5l. Mówi dzieciom, że miarą pojemności płynów jest 1l – 0,5l to jest połowa 1l, a 1,5l – to litr i jeszcze połowa litra.

Sprawdzanie ilości napojów w dwóch różnych butelkach (jedna niska i szeroka, a druga –wąska i wysoka) za pomocą wspólnej miary.
Dzieci przelewają do kubka wodę z jednej butelki, a potem z drugiej butelki i liczą, ile kubków wody było w jednej, a ile w drugiej butelce, Określają, gdzie wody było więcej (było tyle samo).

Karta pracy, cz. 4, s. 32–33.
Oglądanie zdjęcia, zwracanie uwagi na poziom soku w szklankach.
Rodzic wlewa tyle samo soku jabłkowego do przygotowanych różnych szklanek – miarką jest plastikowy kubek.
• Dzieci oglądają szklanki i dochodzą do wniosku, że o ilości soku nie mówi jego poziom
w szklankach, tylko miarka jaką ten płyn rozlewano. Dzieci wypijają sok ze szklanek. Wskazywanie butelki, w której zmieści się najwięcej płynu i tej, w której zmieści się go najmniej.
Czytanie z rodzicem lub samodzielnie pojemności butelek.
• Dzieci rysują szlaczki po śladzie, a potem samodzielnie. Następnie kolorują butelki, rysują je po śladzie a potem samodzielnie według wzoru.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 75. (5- latki)
Kolorowanie klocków – klocki tego samego kształtu powinny być w takim samym
kolorze.

UWAGA RODZICE!!!

Prosimy o informacje zwrotną, czy wasze dzieci będą chodziły do przedszkola po 25.05.2020.

Informację zwrotną prosimy wysyłać na numery telefonów nauczycieli:

Grażyna Gembała: 693143652

Ewelina Nowak: 726164224

Jeżeli macie kontakt z innymi rodzicami prosimy o przekazanie im tej informacji, ponieważ nie mamy dostępu do wszystkich aktualnych numerów telefonów.

Religia

Maj – miesiącem Matki Bożej

Kochane Przedszkolaki przed nami najpiękniejszy miesiąc w którym rozkwita  cała przyroda. Ale to  miesiąc , który szczególnie poświęcony  jest mamie Pana Jezusa – Maryi.

To krótki film, który przybliży Wam życie Matki Bożej

https://youtu.be/SSAaGrG1V-k

Kochani to modlitwa do Matki Bożej

https://youtu.be/3_-Eg9iJaBg

Maj – miesiącem Mamy Pana Jezusa

Kochane Przedszkolaki  Kolorowanka to propozycja by zrobić sobie taki własny kącik  do modlitwy. Można udekorować go kwiatami  bo jak dobrze pamiętacie zawsze wokół Matki  Bożej w kościołach i w kapliczkach znajduje się dużo pięknych kwiatów. Każdy z Was niech zrobi to według własnego pomysłu.

Piosenka o Maryi:

https://youtu.be/s3Ski-eVn64

4.05. (poniedziałek)

Zakochany w syrenie

Oglądanie widokówek, książek, albumów o Warszawie.
Dzieci oglądają przygotowany przez rodzica materiał, dzielą się swoimi spostrzeżeniami. Swobodnie opisują charakterystyczne miejsca Warszawy.

Słuchanie opowiadania. Książka (s. 72–73).

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=75
Ada wróciła z tatą z przedszkola i od razu zaczęła opowiadać o wydarzeniach dnia.
− Dzisiaj rysowaliśmy Syrenkę – powiedziała.
− Taki stary samochód? – zdziwił się Olek, który wiedział wszystko o dawnych modelach samochodów takich jak trabant, syrenka i warszawa.
− Sarenkę? – zapytała mama, która w tym czasie miksowała truskawki i nie dosłyszała głosu córeczki.
− Ojejku, nikt mnie nie rozumie – westchnęła Ada i rozwinęła swój rysunek.
− Syrenka warszawska! Kobieta z ogonem ryby i z tarczą − zawołał Olek. − Znam ten pomnik, bo byliśmy tam z klasą.
− Jeśli chcesz, to opowiem ci legendę o tym pomniku i o powstaniu Warszawy − zaproponowała Ada.
− Chcę.
Ada wyjęła jedną ze swoich małych lalek i owinęła jej nogi wstążką, tak, żeby przypominała ogon ryby. Zaczęła opowiadać:
− W pewnej wiosce żyła sobie piękna syrena, która nie była zwykłą dziewczyną, bo zamiast nóg miała płetwę. Mieszkała w rzece Wiśle. Czasami wychodziła na brzeg, żeby rozczesać włosy… − Ada udawała, że rozczesuje lalce blond czuprynę. – Syrenka pięknie śpiewała i czarowała swoim głosem rybaków.
Ada odszukała drugą lalkę, której kiedyś obcięła włosy, podała ją Olkowi i powiedziała:
− To będzie rybak. Ma na imię Wars.
− Ja mam go udawać?
− Tak.
− I co mam robić? – zapytał Olek.
− Masz być zakochany – wyjaśniła Ada.
− Ja?
– Tak! Wars zakochał się w syrenie i uratował ją przed innymi rybakami. Oni zarzucili na
nią sieci, bo chcieli ją zanieść królowi, żeby dostać dużo pieniędzy. Zatkali sobie uszy, żeby nie słyszeć jej śpiewu.
− A co by się stało, gdyby usłyszeli?
− Ten, kto ją usłyszał, wchodził do rzeki i już nigdy nie wracał. Zwykli ludzie nie mogą żyć pod wodą.
− Wiem. Ludzie mają płuca, a ryby skrzela. Dzięki temu ryby mieszkają pod wodą. I ta twoja syrena też.
Ada przyniosła z kuchni pustą siatkę po cebuli, która przypominała sieć i wrzuciła do niej swoją lalkę.
− Uratuj mnie, piękny rybaku, a zaśpiewam ci najpiękniejszą pieśń na świecie! – powiedziała.
− Nie śpiewaj mi, bo wpadnę do Wisły i nie wrócę! Zatkałem sobie uszy – powiedział Olek.
− Ojej! Już dawno wyjąłeś sobie zatyczki z uszu i dlatego jesteś zakochany. Taka jest legenda, a my się tylko bawimy. Ratuj syrenę!
− Zakradnę się nocą, kiedy inni rybacy będą spali i rozetnę sieci. Będziesz mogła wrócić do Wisły.
− Pospiesz się, bo nie mogę żyć długo bez wody! – pisnęła Ada.
Olek wyplątał syrenę z cebulowej sieci i powiedział:
− Jesteś wolna. Możesz wracać do domu.
− Dziękuję ci, dzielny rybaku? Jak masz na imię?
− Olek.
− Przecież się bawimy! – przypomniała Ada.
− No dobrze… mam na imię Wars. A ty, jak masz na imię, piękna panno?
− Jestem Sawa. Widziałam cię wiele razy na brzegu rzeki.
− Przychodziłem tu łowić ryby, ale zawsze czekałem na ciebie. Jesteś taka piękna.
− Och! Rybacy tu biegną! Zobaczyli, że mnie uwolniłeś! Nie wyjdę już na brzeg Wisły, chyba, że waszej wiosce będzie groziło wielkie niebezpieczeństwo. Wtedy was obronię! Żegnajcie!
− Żegnaj! – powiedział Olek.
− Przecież ty masz iść ze mną, bo mnie kochasz – przypomniała Ada.
− Idę z tobą, Sawo! – zawołał Olek.
Po chwili obie lalki wylądowały pod tapczanem, który udawał rzekę Wisłę.
Ada opowiadała dalej:
− Wars i Sawa zniknęli pod wodą, i nikt ich już nie widział. Na miejscu wioski powstało miasto Warszawa, w którym mieszkamy – zakończyła.
− Wiesz co, może pójdziemy w sobotę z mamą i tatą obejrzeć pomnik Syrenki nad Wisłą?
Sprawdzimy, czy ma skrzela.
− Mówiłeś, że byłeś tam z klasą.
− Ale chcę iść jeszcze raz.
− Hm… ty chyba naprawdę zakochałeś się w tej Sawie – zachichotała Ada.
• Rozmowa na temat opowiadania.
Rodzic pyta:
− O czym dowiedziała się Ada w przedszkolu?
− Kto pomógł jej przedstawić legendę?

Czytanie tekstu w książce.

Oglądanie mapy Polski.
Dzieci oglądają mapę. Rodzic wyjaśnia, co oznaczają poszczególne kolory. Odszukują Wisłę, Bałtyk i Warszawę (Rodzic pomaga w razie problemów).
Rodzic wskazuje miejscowość zamieszkania dzieci.

Zagadki pantomimiczne Co można tam robić?
Rodzic pokazuje na mapie określone rejony Polski; wybiera dzieci i mówi im na ucho, w jakim miejscu się znalazły, np.: góry, jeziora, las, morze. Prosi, aby dzieci pokazały, co można robić w tych miejscach, a pozostałe osoby odgadują, gdzie one mogą przebywać.

Karta pracy, cz. 4, s. 29.
Rysowanie po śladach rysunku Syreny i fal.

Praca plastyczna

Zaproponowanie wykonania obrazka przedstawiającego miejsca, które dzieciom się podobają, z jednoczesnym uchwyceniem różnorodności polskiego krajobrazu.
• Pokaz i omówienie sposobu wykonania pracy przez rodzica.
• Samodzielne działania dzieci; naklejanie pośrodku kartki zdjęcia, widokówki wybranego przez dzieci; dorysowywanie – według pomysłów dzieci – z każdej strony pastelami olejnymi, kredkami brakujących elementów w taki sposób, aby z naklejonym elementem tworzyły jedną całość.
• Oglądanie powstałych prac; wyjaśnianie przez autorów, jakie elementy dorysowali i dlaczego.

Prace proszę wysyłać na adres: ewenow26@interia.pl

Piękna praca Nikolasa 🙂

WAŻNA INFORMACJA DLA RODZICÓW!!!

BARDZO PROSZĘ WSZYSTKICH RODZICÓW O PRZESŁANIE  DO DNIA 30.04. (CZWARTEK) SWOICH ADRESÓW MAILOWYCH NA KTÓRE WYŚLĘ DO PAŃSTWA CENZURKI DZIECI (jeśli mają Państwo kontakt z innymi rodzicami proszę przekazać informacje, ponieważ nie mam dostępu do wszystkich nr telefonu). 

PROSZĘ WYSŁAĆ NA ADRES: ewenow26@interia.pl

30.04. (czwartek)

Kim jesteś?

Zabawa Dokończ zdania.
Rodzic mówi początek zdania, a dzieci je kończą.
Miejscowość, w której mieszkam, to…
Mieszkam… przy ulicy…
Lubię swoją miejscowość, bo…
Moje przedszkole znajduje się w… przy ulicy…

Karta pracy, cz. 4, s. 25.
Rysowanie po liniach od obrazków dzieci do zdjęć miejscowości, w których mieszkają. Rysowanie po śladzie drogi babci i dziadka do domu.

Słuchanie wiersza ,,Czy wiesz, kim jesteś?”
− To oczywiste!
Co ci jest bliskie?
− Znaki ojczyste.
Ojczyste barwy
− biało – czerwone.
Ojczyste godło
− orzeł w koronie.
Ojczyste w hymnie
− mazurka dźwięki,
no i stolica
− miasto syrenki.

I jeszcze Wisła
co sobie płynie:
raz na wyżynie,
raz na równinie,
i mija miasta
prześliczne takie…
− Już wiesz, kim jesteś?
− Jestem Polakiem.

Rozmowa na temat wiersza. Rodzic pyta:
− Co jest bliskie osobie z wiersza?
− Jakie znaki ojczyste?
− Co jest jeszcze bliskie?
− Kim jest osoba z wiersza? A wy, kim jesteście?

Karta pracy, cz. 4, s. 26.
Określanie, co przedstawiają zdjęcia. Odszukanie w naklejkach zdjęć podobnych krajobrazów i naklejenie ich obok odpowiednich zdjęć. Rysowanie takiego samego rysunku po prawej stronie, jaki jest po lewej stronie. Określanie, co znajduje się w rogach rysunków.

Wskazywanie wśród obrazków różnych flag – flagi Polski.
Rodzic umieszcza na tablicy obrazki flag różnych państw, w tym flagę Polski. Dzieci wskazują ją, omawiają jej wygląd.

Karta pracy, cz. 4, s. 27.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach spirali – dużych i małych.

Karta pracy, cz. 4, s. 28.
Czytanie całościowe zdania To mapa Polski. Czytanie samodzielne (6-latki) lub z rodzicem (5-latki) napisów odszukanych w naklejkach: Wisła, stolica, Bałtyk, Tatry. Naklejanie ich w odpowiednich miejscach na mapie. Rodzic pyta:
− Co to jest Bałtyk?
− Gdzie się znajduje?
− Jak nazywa się stolica Polski?
Oglądanie godła. Kolorowanie rysunku godła według wzoru. Kolorowanie flag, żeby wyglądały jak flaga Polski.

Ćwiczenia w czytaniu – układanie z liter nazw do obrazków.
Dzieci losują obrazki. Układają pod nimi z liter ich nazwy.
Np.: samolot, rower, hulajnoga, hamak, tramwaj, statek…

Dzisiejsze zadanie.  Narysujcie obrazek na temat: ,,Nasze miasto- Mysłowice”. Prace proszę przesłać na maila: ewenow26@interia.pl

Bardzo dziękuje za wiadomość od Pani Anety Bączek. A oto piękne prace Nadii:

Ciekawe co wyrośnie z cebulki 😉

Ściskam was cieplutko moi kochani. Mam nadzieję, że już niedługo się spotkamy.

29.04. (środa)

Najpiękniejsze miejsce świata

Karta pracy, cz. 4, s. 23.
Dzieci czytają z rodzicem (lub samodzielnie) nazwy miejscowości. Następnie rysują znak + pod napisami miasto lub wioska, jeżeli dane zdjęcie przedstawia elementy miasta lub wsi. Dzieci kolorują rysunki.

Oglądanie herbu miejscowości, z której pochodzą dzieci.

Wyjaśnianie znaczenia herbu. Rodzice zwraca uwagę dzieciom, z jakich elementów składa się herb, wyjaśnia, co one oznaczają.

Wykonanie pracy plastycznej – karta pracy, cz. 4, s. 24.
Oglądanie herbów różnych miast. Rysowanie herbu miejscowości dzieci.
• Samodzielne działanie dzieci: rysowanie wnętrza herbu, wydzieranie z papieru w odpowiednich kolorach małych kawałeczków, naklejanie ich na konturach herbu.

Karta pracy, cz. 4, s. 24 
Rysowanie po śladzie drogi Ady i taty do domu

Uczymy się piosenki

Mój dom, to dom rodzinny,
Gdzie wszyscy bliscy są,
Brat, siostra, mama, tata,
To mój prawdziwy dom.
Brat, siostra, mama, tata,
To mój prawdziwy dom.

Ref. Mój dom, mój dom,
To właśnie jest mój dom,
Mój dom, mój dom,
To właśnie jest mój dom x2

Mój drugi dom przedszkole,
Gdzie dzieci razem są,
Tu bawię się wesoło,
Tu jest mój drugi dom.
Tu bawię się wesoło,
Tu jest mój drugi dom.

Ref. Mój dom, mój dom,
To właśnie jest mój dom…x2

3. Mój dom to cała Polska,
Tam góry, rzeki są,
Tysiące miast i wiosek,
Tu Polskich dzieci dom.
Tysiące miast i wiosek,
Tu Polskich dzieci dom.

Ref. Mój dom, mój dom,
To właśnie jest mój dom…x2

https://chomikuj.pl/agusiamiz/Piosenki+dla+dzieci/Dla+Mamy+i+Taty/Moj+dom,3804775148.mp3(audio)

28.04. (wtorek)

Miejsca, które znam

Rozmowa na temat miejsc w swojej miejscowości, które należy odwiedzić.
Dzieci opowiadają o miejscach, które znają, odwiedzają z rodzicami.  Dzieci wypowiadają się na temat swojego miejsca zamieszkania.
Rodzic pyta:
− Z czego znany jest nasz region?
− Co jest najbardziej charakterystyczne w naszej miejscowości?
− Co się wam najbardziej podoba?
− Czego chcielibyście się dowiedzieć o swoim regionie?

Karta pracy, cz. 4, s. 21.
Dzieci rysują po śladach. Określają, który rysunek kojarzy się z ich otoczeniem.

Dodawanie z użyciem kostek.
Dzieci rzucają kolejno dwiema kostkami. Po wyrzuceniu liczą oczka.

Układają odpowiednie działanie i je odczytują nr. 5 + 4 = 9

Odejmowanie z użyciem kostek.
Dzieci kolejno rzucają kostkami. Najpierw tą z większą liczbą oczek, a potem tą drugą. Liczą oczka wyrzucone na pierwszej, a potem – na drugiej kostce. Od liczby kropek z pierwszej kostki odejmują liczbę kropek z drugiej kostki.

Układają odpowiednie działanie i je odczytują np. 6 – 2 = 4

Słuchanie legendy charakterystycznej dla danej miejscowości, regionu  (Warszawa, Kraków, Poznań, Kaszubi, Górale, Ślązacy itp. )
Obrazki ilustrujące legendę charakterystyczną dla danej miejscowości.
− Rodzic rozmawia z dziećmi na temat legendy – wyjaśnia niezrozumiałe pojęcia i zwroty.
− Dzieci wypowiadają się na temat treści utworu.
− Dzieci układają obrazki ilustrujące historię według kolejności zdarzeń.
− Samodzielne opowiadanie legendy przez dzieci.
Dzieci słuchają nagrań zespołów ludowych charakterystycznych dla danego regionu.
Rodzic zwraca uwagę na ich tematykę, występującą tam gwarę, instrumenty ludowe.

Propozycje legend:

Karta pracy, cz. 4, s. 22.
Kolorowanie ramki zdjęcia przypominającego miejscowość dziecka. Kolorowanie rysunku.

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s 75.
Liczenie, o ile kratek środki kwiatów są oddalone od linii. Rysowanie pod linią
kwiatów, których środki są oddalone o tyle samo kratek.

Religia

Niedziela miłosierdzia   

       Pierwsza niedziela po Wielkanocy została ustanowiona przez papieża Jana Pawła II  -Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Poniższy filmik   przedstawi  Wam historie Siostry Faustyny  oraz Bożego Miłosierdzia.

https://youtu.be/WJ9c0lJPCRQ

Kochane Przedszkolaki

Dziś  dalej o tym  czym jest miłosierdzie przedstawi nam je Gienek, który opowie nam miłosierdziu

https://youtu.be/oL7tjEzv3Sc

https://youtu.be/d_Jns9OzpV0

Kochani  bądźmy dla siebie dobrzy i życzliwi. I to jest zadanie dla Was spróbujcie w tym czasie uśmiechać  się do Waszych bliskich oraz na miarę  możliwości im pomagać czy zrobić dobry uczynek – uczynek miłosierdzia.POWODZENIA

27.04. (poniedziałek)

Małe miasteczko

Zabawa Dwie ręce, dziesięć palców (według Krzysztofa Sąsiadka).
Dzieci:
Ja dziesięć palców mam,               pokazują obie dłonie z rozłożonymi palcami,
na pianinie gram.                           naśladują grę na pianinie,
Ja dwie ręce mam,                         pokazują dłonie,
na bębenku gram.                          uderzają na przemian dłońmi o uda,
Ja dziesięć palców                         mam pokazują obie dłonie z rozłożonymi palcami,
i na trąbce gram.                            naśladują granie na trąbce,
Ja dwie ręce mam                          pokazują dłonie,
i zaklaszczę wam.                          klaszczą.

Zabawy konstrukcyjne
Dzieci budują różne domy z klocków. Następnie porównują powstałe budowle, wykorzystują następujące pojęcia: wysoki, niski, wyższy, niższy.

Słuchanie wiersza Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Małe miasteczko.
W małym miasteczku nie ma wieżowców,
schodów ruchomych ni zoo,
lecz drzew tu więcej, kwiatów i ptaków,
które śpiewają wesoło.

Dokoła rynku stoi rząd domów
w siedmiu kolorach tęczy;
ruch jest nieduży, spokojnie, miło,
czasami pszczoła zabrzęczy.

Czyste powietrze pachnie zielenią,
na niebie świeci słoneczko,
wszędzie jest blisko, ludzie się znają,
dbają o swoje miasteczko.
• Rozmowa na temat wiersza.
Rodzic pyta:
− Jak wygląda małe miasteczko?
− Jakie są plusy mieszkania w małym miasteczku?

Karta pracy, cz. 4, s. 20.
Dzieci rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie.
Następnie naklejają w ramce widokówki, zdjęcia albo rysują ważne miejsca ze swojej miejscowości. Rysują po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

Angielski

 Udawajcie, że jesteście na spacerze, przemierzacie las lub łąkę, aż tu nagle… Stop! Wyskakuje… no właśnie, co? Jedno z was pokazuje kartę, ktoś inny mówi, co się na niej znajduje. Dzieci grają rolę echa i powtarzają nazwę kilka razy: A flower! Flower… flower… (fl)ower…! (drzewo- tree, słońce- sun, wilk- wolf, krzak- a bush itp.)

Uczymy się figur geometrycznych

Jeż z figur geometrycznych

 

24.04. (piątek)

Lis i lornetka

Przypomnienie przez dzieci, jak należy zachowywać się w lesie. Rodzic następnie pyta:
− Dlaczego należy tak się zachowywać?

Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Lis i lornetka.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=68

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=71
Rodzic czyta opowiadanie, a dzieci oglądają ilustracje.
Przedszkolaki bardzo lubią wycieczki. Odwiedziły już zoo, ogród botaniczny i Muzeum Lalek. Tym razem grupa Ady wybrała się do lasu na lekcję przyrody, bo nauka w terenie jest znacznie ciekawsza niż zwykłe opowieści. Dzieci koniecznie chciały obejrzeć paśniki dla zwierząt. W świecie zwierząt nastąpiło wielkie poruszenie.
– Schowajcie się! – krzyknął płochliwy zając. – Idą tu małe człowieki!
– Nie mówi się człowieki, tylko ludzie – poprawiła go łania, spokojnie przeżuwając młode pędy drzew iglastych.
– Na pewno zaatakują kijkami nasze mrowiska! – pisnęły przerażone mrówki. – Kiedyś wielki dwunożny człowiek podeptał nasze całe królestwo!
– Pobiegnę wywęszyć, jakie mają zamiary – oznajmił lis i ruszył przed siebie, wymachując puszystą kitą.
– Boimy się hałasu – pisnęły zajączki, tuląc się do uszatej mamy.
– Tydzień temu ludzkie istoty zostawiły w lesie pełno śmieci: puszki, sreberka po czekoladzie i butelki! – krzyknął oburzony borsuk. – Chyba nie wiedzą, że kiedy słońce rozgrzeje zbyt mocno szklaną butelkę, to może wywołać pożar lasu!
– To straszne! – oburzyła się wiewiórka. – Zaraz przygotuję pociski z orzechów i będę nimi rzucać. Pac! Pac!
W tej samej chwili zza drzew wyłonił się jeleń i dostojnym krokiem zbliżył się do paśnika.
– Witam państwa – przywitał się. – Słyszałem, że boicie się ludzi. Powiem wam, że bać się należy myśliwych, którzy mają strzelby, ale nie ludzkich dzieci, bo one mają dobre serca.
– Tiuu, tiuu! My znamy te maluchy! – odezwały się ptaki. – Zimą sypią dla nas ziarenka
i szykują słoninkę w karmnikach, żebyśmy nie zamarzły z głodu.
Nadbiegł zziajany lis i, łapiąc oddech, wysapał:
– Kochani, nie ma się czego bać! Te człowieki to bardzo miłe stworzenia.
– Nie mówi się człowieki, tylko ludzie – po raz drugi odezwała się łania.
– No dobrze, ludzie. Duże stworzenie w spódnicy mówiło do nich „moje kochane przedszkolaki” czy jakoś tak… Urządzili sobie piknik na polanie, a potem posprzątali wszystkie śmieci.
Na trawie nie został ani jeden papierek po kanapkach, ciastkach i cukierkach. Wszystkie butelki po sokach i pudełeczka po jogurtach wyrzuciły na parkingu do wielkiego kosza na śmieci.
– A nie krzyczały? – szepnęły wciąż wystraszone zajączki.
– Ależ skąd! One dobrze wiedziały, że w lesie trzeba być cicho, żeby nas nie płoszyć.
– O! To znaczy, że szanują nas i las – powiedziała do rymu pani zającowa.
– Szanować las najwyższy czas! – odpowiedziały chórem zwierzęta.
Tego dnia dzieci wróciły z wycieczki bardzo zadowolone. Nauczycielka pochwaliła wszystkie za to, że w lesie zachowywały się tak, jak należy: nie hałasowały, nie niszczyły mrowisk i norek, nie zrywały żadnych roślin bez zgody pani i pięknie posprzątały po zakończonym pikniku.
– A może narysujecie to, co najbardziej zapamiętaliście z dzisiejszej wycieczki? Zrobimy wystawę o lesie.
– Tak! Chcemy!
– Ja namaluję wiewiórkę – ucieszyła się Zuzia.
– I ptaszki.
– A ja narysuję mech – postanowił Jacek.
Pani rozdała dzieciom kartki, kredki i farby. Sama też postanowiła coś namalować.
Powstały prawdziwe dzieła sztuki: drzewa iglaste oświetlone słońcem, wiewiórka, ślady kopytek, zielona polana i ptaszki na gałęziach. Jacek namalował czarną plamę i oznajmił wszystkim, że to jest nora niedźwiedzia. Ada narysowała lisa trzymającego w łapkach jakiś dziwny przedmiot.
– Co to jest? – zapytała Kasia.
– To jest lis – odpowiedziała Ada, chociaż uznała, że bardziej przypomina psa niż lisa.
– A co on trzyma?
– Lornetkę – odpowiedziała Ada.
– Lornetkę? Przecież lisy nie używają lornetek – stwierdził Piotrek. – Nie widziałem tam żadnego lisa.
– A ja widziałam – odparła Ada. – Cały czas nas podglądał!
– Naprawdę?
– Naprawdę. Ciągle nas obserwował, a zza drzewa wystawała jego ruda kita.
– To dlaczego nam nie powiedziałaś?
– Nie chciałam go spłoszyć. Widocznie sprawdzał, czy umiemy się dobrze zachować w lesie.
– Pewnie, że umiemy! – stwierdził Piotrek.
Nauczycielka zebrała wszystkie obrazki i przyczepiła je do specjalnej tablicy.
– Jaki tytuł nadamy naszej wystawie? – zapytała dzieci.
Było wiele propozycji, ale najbardziej spodobał się wszystkim pomysł Ady: „Czas szanować las”. Jednak największe zdziwienie wywołał rysunek nauczycielki.
– Dlaczego pani powiesiła pustą kartkę? – zdziwiły się dzieci.
– Ona nie jest pusta – uśmiechnęła się tajemniczo pani.
– Przecież pani nic nie narysowała…
– Narysowałam w wyobraźni. Mój rysunek przedstawia leśną ciszę.
Oj, nasza pani zawsze nas czymś zaskoczy!
Rozmowa na temat opowiadania.
− Jak zwierzęta przyjęły obecność dzieci w lesie?
− Dlaczego zwierzęta bały się dzieci?
− Co powiedziały o dzieciach zwierzęta, które je obserwowały: jeleń, ptaki, lis?
− Co zrobiły dzieci po powrocie do przedszkola?
− Kogo narysowała Ada? Dlaczego?
− Co narysowała pani? Co przedstawiał jej rysunek?

Dzieci czytają głośno teksty umieszczone pod ilustracjami do opowiadania.

Zrobienie wystawy związanej z lasem.
Rysowanie przez dzieci tego, co kojarzy im się z lasem

Mieszkańcy lasu

23.04. (czwartek)

Hodowla hiacyntów

Karta pracy, cz. 4, s. 18.
Łączenie śmieci z odpowiednimi pojemnikami. Rysowanie butelek i słoików po śladach.
Wyjaśnienie znaczenia słowa recykling.

Karta pracy, cz. 4, s. 19.
Olek i Ada zakładają hodowlę hiacyntów. Oglądanie rysunków Ady i ich rozszyfrowywanie.
Dzieci podają, jakie czynności należy wykonać:
− przygotować doniczkę z ziemią,
− włożyć do doniczki cebulkę hiacynta,
− podlać roślinę i umieścić w słonecznym miejscu,
− podlewać hiacynta co kilka dni.
Uzupełnianie rysunków tulipana według wzoru.

Założenie hodowli przez dzieci. (wszystkie zdjęcia proszę wysyłać na adres: ewenow26@interia.pl)
Dzieci otrzymują doniczki, ziemię, cebulki hiacyntów.  Nabierają ziemię łopatkami do doniczek, wsadzają cebulki. Częściowo je przykrywają, podlewają wodą z konewki i umieszczają na parapecie okna. Przez następne dni obserwują rozwijające się hiacynty.

Praca plastyczna 🙂

Hiacynt z kółek – praca plastyczna 3D

22.04. (środa)

Ochroń przyrodę

Wyjaśnianie słów lasy to płuca Ziemi.
Rodzic nawiązuje do wcześniejszej rozmowy, wyjaśnia, że lasy to płuca Ziemi, bo produkują tlen, którym oddychamy, zatrzymują także pył i kurz, oczyszczają powietrze, a drzewa iglaste wydzielają olejki eteryczne.

Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała – Kwiatek rośnie.
Dzieci w rozsypce, w siadzie skrzyżnym. Tułów pochylają do przodu, dłonie układają na
podłodze. Na hasło: Kwiatek rośnie, dzieci powoli prostują tułów. Na hasło: Kwiatek wyciąga się do słońca – wyciągają ręce jak najwyżej. Na hasło: Kwiatek więdnie, dzieci powoli wracają do pozycji wyjściowej.

Kilka przykładów, jak można pomóc naszej planecie

Segregowanie opakowań.
Rodzic przynosi do sali pudełko wypełnione różnymi opakowaniami: papierowymi, szklanymi, aluminiowymi i plastikowymi. Dzieci zastanawiają się, po czym są poszczególne opakowania, segregują je według materiału, z jakiego zostały wykonane.

Zabawa Do jakiego pojemnika?
Rodzic pokazuje dzieciom obrazki specjalnych pojemników, których używa się do segregowania odpadów, i wyjaśnia, jakie odpady można do nich wkładać. Podkreśla znaczenie segregowania odpadów i ich ponownego przetwarzania w celu odzyskania materiału, który może zostać ponownie wykorzystany. Śmieci nie zanieczyszczają wtedy środowiska, tylko ponownie mogą zostać użyte. Wyjaśnia pojęcie recyklingu.
Pojemnik (lub worek) niebieski – papier,
pojemnik (lub worek) zielony – szkło,
pojemnik (lub worek) żółty – metale i tworzywa sztuczne.

Karta pracy, cz. 4, s. 16.
Oglądanie sytuacji przedstawionych na obrazkach. Układanie o nich zadań. Przedstawianie ich za pomocą liczmanów. Rysowanie po śladzie drogi Olka, Ady i dziadka do lasu.

Karta pracy, cz. 4, s. 17.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladach. Rysowanie tulipanów po śladach, bez odrywania kredki od kartki. Kolorowanie ich.

Świnka skarbonka z butelki:

21.04. (wtorek)

Jak dbać o przyrodę

Karty pracy, cz. 4, s. 14–15.
Oglądanie obrazków. Ocenianie, czy Olek i Ada są przyjaciółmi przyrody.
Rysowanie, jak dzieci dbają o przyrodę. Słuchanie nazw roślin chronionych przedstawionych na zdjęciach.

Oglądanie albumów, książek przedstawiających roślinność Polski. Oglądanie mapy Polski, wskazywanie na niej dużych obszarów leśnych, np. Świętokrzyski Park Narodowy, Tatrzański Park Narodowy. Zwracanie uwagi na rolę lasów.

Zabawy badawcze – Gdzie jest powietrze?
• Rozmowa na temat powietrza (przypomnienie) – gdzie się znajduje; czy ma kolor, kształt; w jaki sposób można poznać, że znajduje się wokół nas.
• Nadmuchiwanie balonów – obserwowanie ich powiększania się, wypuszczanie powietrza z balonów w kierunku własnych twarzy.
• Wciąganie powietrza do płuc i wydychanie go przez słomkę do napojów do kubeczka
z wodą – obserwowanie powstających bąbelków.
• Dmuchanie na paski bibuły zawieszone na nitce.
• Obserwowanie drzew poruszanych wiatrem.
Rodzic wyjaśnia, że powietrza nie można zobaczyć ani powąchać, lecz można poczuć, ale tylko wtedy, gdy porusza się jako wiatr. Podkreśla znaczenie powietrza dla życia ludzi i zwierząt oraz jego wszechobecność wokół nas.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 74. (6- latki)
Opowiadanie o tym, co się dzieje na obrazku. Rysowanie w prawym górnym rogu słoneczka, w lewym górnym rogu – chmurki, w prawym dolnym rogu – żabki, a w lewym
dolnym rogu – kwiatka.

Uczymy się piosenki:

1. Moja planeta jest całkiem nie z tej ziemi
Moja planeta nie ma ceny
Moja planeta jest rano niewyspana
Moja planeta jest tam gdzie Ty i mama.
Moja planeta nie spadła tu z księżyca
Moja planeta to tajemnica
Moja planeta raz zimna raz przegrzana
Moja planeta jest tam gdzie Ty i mama.
Ref. SOS – to Ziemia woła ludzi
Jutro tlen już trudniej będzie zbudzić
SOS – ratujmy siebie sami
SOS – do siebie wysyłamy
2. Moja planeta miłości się nie boi
Moja planeta broń rozbroi
Moja planeta zna dobre obyczaje
Moja planeta nam wszystkim dłoń podaje
Ref. SOS – to Ziemia woła ludzi
Jutro tlen już trudniej będzie zbudzić
SOS – ratujmy siebie sami
SOS – do siebie wysyłamy
Tak to prawda
Ziemia była cierpliwa
Ale teraz musi
Teraz musi być żywa
SOS – to Ziemia woła ludzi
Jutro tlen już trudniej będzie zbudzić
SOS – ratujmy siebie sami
SOS – do siebie wysyłamy
SOS – to Ziemia woła ludzi
Jutro tlen już trudniej będzie zbudzić
SOS – ratujmy siebie sami
SOS – do siebie wysyłam

20.04. (poniedziałek)

Strażnicy przyrody

Zabawa dramowa – My, drzewa.
Dzieci są drzewami. Rodzic opowiada, co działo się z lasem, drzewami, a dzieci wcielają sięnw role drzew i uzewnętrzniają stany emocjonalne w zależności od kolejnych zdarzeń opisywanych przez rodzica.
Rodzic opowiada:
Dawno temu lasy były czyste, pełne ptaków i innych zwierząt. Drzewa były szczęśliwe, wesoło się uśmiechały, słuchając śpiewu ptaków siedzących na ich gałęziach. Mijały lata, powoli zachodziły zmiany – wycinki, bezmyślne niszczenie drzew. Zaczęło to złościć drzewa. A gdy na dodatek pojawiły się śmieci, które ludzie wywozili do lasu – drzewa wystraszyły się, co się z nimi stanie. Czy zginą w tych górach śmieci? Czy uschną? Dzisiaj smutno patrzą na to, co się dzieje. Może dzieci im pomogą?

Oglądanie zdjęć wybranych drzew – liściastych i iglastych.
Dzieci oglądają zdjęcia drzew, nazywają je, porównują wygląd

Poznawanie (przypomnienie) ogólnej budowy drzewa.
Rodzic układa przed dziećmi poszczególne kartonowe elementy drzewa: korzenie, pień, gałęzie, koronę z liśćmi. Dzieci nazywają części drzewa. Układają je we właściwej kolejności. Określają, które części rośliny rosną pod ziemią, a które nad nią.

Karty pracy, cz. 4, s. 12–13.
Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej Strażnicy przyrody. Kolorowanie rysunków zwierząt.
− Co robiły dzieci w lesie?
− Co mówiły zwierzęta o dzieciach?
− Jak wy zachowujecie się w lesie?

Odkrywanie litery H, h:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 72. (5- latki)
• Opisywanie, co przedstawia obrazek.
• Określanie pierwszych głosek w słowie hamak i nazwach rysunków.
• Rysowanie po śladach rysunków.
• Kolorowanie wybranych rysunków.
• Zaznaczanie liter h, H w wyrazach.

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 70. (6- latki)

•Wyodrębnianie wyrazu podstawowego –
hamak.
− W czym leżał Olek?
− Czy przyjemnie jest leżeć w hamaku?
• Analiza i synteza słuchowa słowa hamak.
Dzieci dzielą słowo hamak na sylaby oraz na głoski. Liczą, ile w słowie jest sylab i ile
głosek. Wyróżniają pierwszą głoskę. Następnie wymieniają inne słowa rozpoczynające się głoską h (herbata, hotel, huta…) oraz mające ją w środku (juhas, bohater…).

Budowanie schematu słowa hamak.
Dzieci jeszcze raz dzielą słowo hamak na sylaby, układając i rozsuwając białe kartoniki. Układają tyle kartoników, ile głosek słyszą w słowie hamak, wymawiają głoski głośno, dotykając kolejnych kartoników.
• Budowanie schematu słowa Hubert.
Rodzic wyjaśnia, że Hubert to kolega Ady. Dzieci dzielą imię na sylaby i na głoski.
Układają schemat imienia Hubert.
• Budowanie modeli słów: hamak, Hubert.
Dzieci głośno wymieniają głoski w słowach: hamak, Hubert. Potem określają rodzaj głoskih, mówiąc ją długo: hhhyyyy…krótko: h, h, h, h…Głoska h jest spółgłoską i oznaczamy ją na niebiesko.
Pod schematami słów: hamak, Hubert, zaznaczają miejsca głoski h na niebiesko.
Wskazują pozostałe spółgłoski i zaznaczają je na niebiesko. Pozostałe głoski – samogłoski – oznaczają czerwonymi kartonikami.
• Odkrywanie litery h, H
Rodzic pokazuje litery h, H: małą i wielką. Dzieci określają ich wygląd. Następnie umieszczają kartoniki z literami pod modelami słów: hamak, Hubert. Dzieci przypominają, kiedy używamy wielkiej litery.
• Umieszczanie kartoników z poznanymi wcześniej literami pod modelami słów: hamak, Hubert.
Dzieci układają kartoniki z poznanymi wcześniej literami pod modelami słów: hamak, Hubert. Odczytują powstałe wyrazy.
Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 70–73. (6- latki)
• Nazywanie zdjęć. Rysowanie pod każdym zdjęciem tylu kresek, z ilu głosek składa się
jego nazwa.
• Zaznaczanie na niebiesko liter h, H w wyrazach.

Czytanie sylab i krótkiego tekstu.
• Skreślanie co drugiej litery w ciągu liter.
• Odczytanie hasła z pozostałych liter.
• Uzupełnianie zdań obrazkami odszukanymi wśród naklejek.
• Wodzenie palcem po literze h – małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter h, H po śladach, a potem – samodzielnie.

Karta pracy, cz. 4, s. 7.
Olek i Ada zastanawiają się, która tasiemka jest dłuższa. Zastanówcie się, jak to sprawdzić.
Kolorowanie tasiemek. Kończenie rysowania kurcząt według wzoru. Kolorowanie trzeciego kurczęcia, licząc od prawej strony

Karta pracy, cz. 4, s. 8.
Kolorowanie tak samo puzzli ze zdjęciami dorosłych zwierząt i ich dzieci. Nazywanie mam i ich dzieci. Czytanie całościowe nazw zwierząt przedstawionych na zdjęciach (5-latki) lub samodzielne (6-latki). Naklejanie ich zdjęć w odpowiednich miejscach.

Karta pracy, cz. 4, s. 9.
Oglądanie obrazka, odszukiwanie na nim śladów zwierząt. Łączenie obrazków zwierząt z ich śladami. Czytanie z rodzicem (lub samodzielnie) nazw zwierząt. Naklejanie zdjęć zwierząt w odpowiednich miejscach.

Bajka na dobranoc:

https://www.youtube.com/watch?v=rZ_W3LdFwsw

20.04.2020

Zajęcia w dniu dzisiejszym zostaną opublikowane w godzinach popołudniowych. Za utrudnienia przepraszamy.

Religia

Dziś historia o uciszeniu burzy przez Jezusa
Kochane Przedszkolaki

Zrobiło się późno, nadchodził wieczór.. Pan Jezus bardzo zmęczony po całym dniu pracy, razem z uczniami wsiedli do łodzi. Poprosił uczniów, aby przepłynęli na drugą stronę jeziora. Sam położył się w tyle łodzi i zasnął. Dmuchał leciutki, wieczorny wiaterek, woda delikatnie falowała. Łódka spokojnie płynęła po jeziorze, kołysząc do snu Pana Jezusa. Nagle nie wiadomo skąd, zerwał się ogromny wiatr, który przywiał ze sobą ciemne, deszczowe chmury. Chmury zasłoniły księżyc zrobiło się bardzo ciemno. Wiatr wzburzył spokojną dotychczas wodę. Zaczął padać ulewny deszcz. Łodzie na wzburzonym jeziorze przechylały się z burty na burtę. Na niebie co chwilę pojawiały się błyskawice i słychać było silne grzmoty. Uczniowie byli przerażeni! Już dłużej nie mogli wiosłować. Wysokie fale wyrywały im z rąk wiosła, uderzały o łódź i zalewały je wodą. Brzegu nie było już widać, pozostał daleko za nimi. Uczniom wydawało się, że nigdy już nie wrócą do swoich domów, że zginą w tych falach. Przestraszeni, trzymali się mocno burty. Nawet przestali wylewać wodę, która wdzierała się do środka. – Czyżby łódź miała naprawdę zatonąć? – zastanawiali się niektórzy z nich. – Grozi nam śmiertelne niebezpieczeństwo! Gdzie jest Jezus?! – krzyknął ktoś w ciemności. A Jezus, cały czas spał z tyłu łodzi. Obudzili go więc i powiedzieli: – Nauczycielu, czy nic Cię to nie obchodzi, że giniemy? Jezus obudził się i rzekł do nich: – Dlaczego się boicie? Czy nie wierzycie, że ze mną zawsze jesteście bezpieczni?! Pan Jezus wstał, popatrzył na rozszalałą burzę. Zobaczył wysokie fale, zobaczył błyskawice i ulewny deszcz, usłyszał grzmoty i huczący wiatr. Wstał i rozkazał wichrowi i wzburzonej fali: Zamilczcie! Uciszcie się! I w jednej chwili zrobiło się zupełnie cicho. Wiatr przegonił burzowe chmury, a na niebie pokazał się piękny księżyc. Wszyscy patrzyli zdziwieni na Jezusa i pytali się nawzajem: – Kim jest Pan Jezus, któremu deszcz, wiatr, fale, grzmoty są posłuszne? Uczniowie zrozumieli, że Pan Jezus jest Bogiem i gdy jest obok nich, nie muszą się niczego bać.
Link do filmu o cudach Jezusa https://youtu.be/OwXskLWVJCo

Angielski

Zostajemy w temacie zwierząt i uczymy się ich nazw po angielsku.

,,Flashcarts”- przy pomocy kart obrazkowych rodzic prezentuje nazwy zwierząt występujących na wsi: a duck, a cow, a pig, a horse, a sheep, a chicken. Dzieci kilkakrotnie powtarzają za rodzicem nazwy zwierząt.

,,What picture is missing?”- zabawa ćwicząca spostrzegawczość.

Dzieci siedzą w kole. Na dywanie rozłożone są obrazki – flashcarts przedstawiające zwierzęta na farmie. Dzieci zapamiętują obrazki. Następnie zamykają oczy. Na sygnał rodzica otwierają oczy. Zadaniem dzieci jest wskazanie w języku angielskim jakiego zwierzęcia brakuje.

,,Let’s play”- zabawa orientacyjno-porządkowa.

W pokoju w różnych miejscach rozmieszczone są ilustracje zwierząt wiejskich. w rytm muzyki dzieci wykonują dane czynności: skaczą, idą, biegną itp. Gdy usłyszą stop zatrzymują się i słuchają jakie zwierzę wypowiada rodzic po angielsku . Następnie ustawiają się przy odpowiednim obrazku, wykonując daną czynność: tupanie, klaskanie w ręce, obracanie się.

Wiosenne prace na wsi

17.04. (piątek)

Zabawa Gdzie schowały się gąski?
Rodzic chowa w pokoju 10 sylwet gęsi. Dzieci ich szukają. Po odnalezieniu określają miejsca ich schowania, posługując się odpowiednimi przyimkami.

Karta pracy, cz. 4, s. 10.
Oglądanie strony gazety ze zdjęciami przedstawiającymi prace na wsi. Określanie, co to za prace. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedną łopatę więcej niż w poprzednim.
Pole
Na polach rozpoczęły się prace: orka, bronowanie kultywatorami gleby oraz jej wałowanie, a następnie siew i sadzenie roślin.
− Dawniej nie było traktorów. Co wykorzystywano do prac polowych?
− Co robią ludzie w ogródkach? Co jest im potrzebne do pracy?
Sad
W sadzie wiosną (w marcu) właściciele przycinają gałęzie drzew i krzewów, opryskują drzewa, bielą wapnem ich pnie.
− Dlaczego są wykonywane takie prace?
Zwierzęta wiejskie
Rolnicy przez cały rok codziennie muszą dbać o zwierzęta. Np. krowy muszą być dojone kilka razy dziennie.
− Czy praca rolnika jest łatwa?

Oglądanie obrazków narzędzi ogrodniczych.
Dzieci oglądają obrazki narzędzi ogrodniczych: grabi, wideł, łopaty, motyki, sekatora, konewki. Dzielą ich nazwy na sylaby (5-latki) i, wybranych, na głoski (6-latki).
(Nie dzielimy na głoski nazw: konewka, widły, grabie). Określają, do czego służą kolejne
narzędzia.
Karta pracy, cz. 4, s. 11.
Rysowanie narzędzi ogrodniczych po śladach. Czytanie z rodzicem lub samodzielnie ich nazw.
Łączenie rysunków z nazwami. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedne grabie mniej niż w poprzednim.

Karta pracy, cz. 4, s. 3.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie po śladzie drogi kury do kurnika.

Układanie zdań na temat zwierząt z wiejskiego podwórka.
Zabawę rozpoczyna rodzic, wypowiadając pierwsze zdanie. Np. Po podwórku kroczy kaczka, a za nią żółte kaczuszki. Następne zdania układają dzieci.

Karty pracy, cz. 4, s. 4–5.
Nazywanie zwierząt, które grupa Ady zobaczyła na wsi w gospodarstwie agroturystycznym. Odszukiwanie zwierząt znajdujących się w pętlach na dużym obrazku.

Karta pracy, cz. 4, s. 6.
Naśladowanie głosów zwierząt przedstawionych na zdjęciach. Otaczanie zieloną pętlą
zwierząt, które mają dwie nogi, a czerwoną pętlą tych, które mają cztery nogi. Nazywanie zwierząt, które są w jednej pętli, i tych, które są w drugiej pętli.
Rysowanie kotków według wzoru. Kolorowanie drugiego kotka, licząc od lewej strony

Ciekawostki o zwierzętach:

Religia

Temat : Wielkanoc – niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Jezus zmarł na krzyżu i Jego ciało zostało położone w grobie wykutym w skale a przed wejście do grobu zatoczono wielki kamień. W tym czasie były tam kobiety, które przybyły razem z Jezusem z Galilei i widziały one grób oraz jak składano do niego ciało Jezusa. Przygotowały one wonności i maści, które przyniosły pierwszego dnia tygodnia przed grób Jezusa. Zobaczyły kamień odwalony od grobu, weszły do środka, ale nie znalazły ciała Pana Jezusa. Wtedy stanęli obok nich dwaj mężczyźni w lśniących szatach, którzy powiedzieli: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma go tu, zmartwychwstał. Przypomnijcie sobie jak wam mówił, będąc jeszcze w Galilei, że Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany a trzeciego dnia zmartwychwstanie. Wtedy przypomniały sobie Jego słowa, wróciły od grobu i powiedziały o tym jedenastu (apostołom) i pozostałym. Oni jednak nie wierzyli w te słowa.

Piotr natomiast wstał i pobiegł do grobu i gdy zajrzał do środka zobaczył same płótna i odszedł dziwiąc się temu co się stało.

Jeszcze tego samego dnia dwaj z uczniów szli do miejscowości zwanej Emaus i ukazał im się zmartwychwstały Jezus.

Potem jeszcze Jezus ukazał się jedenastu i innym z nimi a oni byli przestraszeni i myśleli, że widzą ducha. A On powiedział do nich: Czemu jesteście przestraszeni i czemu wątpliwości są w sercach waszych? Popatrzcie na ręce moje i nogi moje, że to Ja jestem. Dotknijcie mnie i zobaczcie: duch nie ma ciała ani kości jak widzicie, że Ja mam. Potem jeszcze Jezus wziął pożywienie od nich i jadł przy nich.

Następnie powiedział do nich: To są moje słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się spełnić wszystko co jest napisane o mnie w Prawie Mojżesza i u proroków i w psalmach. Powiedział im także: Jest napisane, że Chrystus miał cierpieć i trzeciego dnia zmartwychwstać i że począwszy od Jerozolimy w imię Jego ma być głoszone wszystkim narodom opamiętanie dla odpuszczenia grzechów.

Linki do filmików o zmartwychwstaniu:

https://youtu.be/DPx6GcaoMCg

https://youtu.be/sC4o9AuysWw

Makieta wiejskiego podwórka

16.04. (czwartek)

Ćwiczenia klasyfikacyjne – Gdzie mieszkają zwierzęta?
Rodzic odsłania obrazki domów, w których mieszkają zwierzęta. Dzieci wspólnie z rodzicem je nazywają, a następnie pod każdym domem umieszczają sylwetę zwierzęcia, które w nim mieszka (stajnia – koń; obora – krowa; kurnik – kura, kogut; buda – pies; gołębnik – gołąb).

Zabawa Co nam dają zwierzęta?
Rodzic układa na dywanie pięć obręczy, w każdej z nich umieszcza zasłonięty obrazek zwierzęcia z wiejskiego podwórka (kury, owcy, krowy, gęsi, pszczół). Podchodzi z dzieckiem do poszczególnych obręczy i odsłania obrazki. Dzieci nazywają przedstawione na nich zwierzęta i zastanawiają się, co one dają człowiekowi.
Rodzic pokazuje drugą grupę obrazków (jajka, miód, mleko, jogurt, ser, wełna, pióra, poduszka). Dzieci nazywają produkty pochodzące od zwierząt i umieszczają obrazki w obręczach, przy zdjęciach odpowiednich zwierząt.

Odkrywanie litery Ż, ż

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 68. (5- latki)
• Określanie, co przedstawia obrazek. Podawanie pierwszej głoski z jego nazwy.
• Rysowanie po śladach rysunków.
• Podawanie głosek, jakimi rozpoczynają się słowo żubr i nazwy rysunków.
• Zaznaczanie liter ż, Ż w wyrazach.

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 64–65. (6 latki)
Rodzic pyta:
− Jakim zwierzętom przyglądają się Olek, Ada i dziadek?
− Czy żubry żyją wolno?
• Analiza i synteza słuchowa słowa żubry.
Dzieci dzielą słowo żubry na sylaby i na głoski. Liczą, ile w słowie żubry jest sylab,
a ile głosek. Następnie wymieniają inne słowa, w których głoskę ż słychać na początku (żaba, żurek, żyrafa…), w środku (leżak, jeżyny, kałuża…). Rodzic zwraca uwagę,
że głoska ż na końcu słowa jest często słyszana jak głoska sz, np. w słowie garaż.
• Budowanie schematu słowa żubry.
Białe kartoniki dla każdego dziecka.
Dzieci układają tyle kartoników, ile sylab słyszą w słowie żubry. Rozsuwają kartoniki i wymawiają sylaby głośno. Następnie układają tyle kartoników, ile głosek słychać w słowie żubry – wymawiają głoski głośno, dotykając kolejno kartoników.
• Budowanie schematu słowa Żaneta.
Białe kartoniki dla każdego dziecka.
Rodzic mówi, że niedaleko domu dziadków mieszka dziewczynka o imieniu Żaneta.
Dzieci dzielą imię na sylaby i na głoski. Układają z kartoników schemat imienia.
• Budowanie modeli słów: żubry, Żaneta.
Czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki dla każdego dziecka.
• Określanie rodzaju głoski ż.
Dzieci wypowiadają głoskę ż:
długo: żżżyyyy…
krótko: ż, ż, ż, ż…
Głoska ż jest spółgłoską i oznaczamy ją na niebiesko.
Pod schematami słów zaznaczają miejsca głoski ż niebieskimi kartonikami. Uzupełniają modele słów: żubry, Żaneta, niebieskimi kartonikami i czerwonymi kartonikami.
• Odkrywanie litery ż, Ż.
Kartoniki z literami ż, Ż dla rodzica, dla dziecka kartoniki z literami ż, Ż.
Rodzic pokazuje litery ż, Ż, dzieci omawiają ich wygląd. Wskazują różnice pomiędzy literami. Następnie umieszczają kartoniki z literami we właściwych miejscach pod modelami słów: żubry, Żaneta. Rodzic pyta:
− Kiedy używamy wielkiej litery?
• Umieszczanie poznanych liter we właściwych miejscach.
Kartoniki z literami: u, b, r, y, a, n, t, e (dla dziecka).
Dzieci umieszczają pod modelami słów kartoniki z odpowiednimi literami. Czytają
wyrazy.
Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 64–67.
• Dzielenie nazw zdjęć na głoski.
• Kolorowanie na niebiesko liter ż, Ż w wyrazach.
• Czytanie sylab, wyrazów i tekstu.
• Oglądanie obrazków. Czytanie wypowiedzeń, wpisywanie obok nich odpowiedniej
liczby – takiej, jaka jest przy obrazku, którego wypowiedzenie dotyczy.
• Wodzenie palcem po literze ż – małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter ż, Ż po śladach,
a potem – samodzielnie.

Kilka ciekawostek o zwierzętach:

 

Na podwórku

15.04. (środa)

Uzupełniamy Karty Pracy:

Karta pracy, cz. 3, s. 76.
Oglądanie obrazka koszyczka wielkanocnego. Zaznaczanie kolejności jego przygotowania kropkami (5-latek) lub liczbami (6-latek). Kończenie ozdabianie jajka według wzoru.

Karta pracy, cz. 3, s. 77.
Kolorowanie koszyczka zgodnie z kolorami kropek. Dzielenie nazw zdjęć na sylaby lub na głoski. Rysowanie pod każdym zdjęciem odpowiednią liczbę kresek, odpowiadajacą liczbie sylab (lub głosek).

Karta pracy, cz. 3, s. 78.
Rysowanie po śladach, bez odrywania kredki od kartki. Kolorowanie rysunku jajek.

Karta pracy, cz. 3, s. 79.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Ozdabianie rysunków jajek według wzoru (rytmu) z poprzedniej karty.

Karta pracy, cz. 3, s. 80.
Rysowanie pisanki po śladzie. Rysowanie po śladach rysunków spirali

Zabawa ruchowa z elementem ortofonicznym – Głosy zwierząt.
Dzieci poruszają się w rytm piosenki. Na przerwę rodzic pokazuje obrazek
zwierzęcia, a dzieci naśladują jego głos, odpowiednio modelując swój głos. Zwierzęta dorosłe naśladują grubym głosem, a młode – cienkim.

Podział nazw zwierząt na sylaby lub na głoski.
Rodzic przygotował zdjęcia/obrazki zwierząt. Dzieci je losują. Nazywają przedstawione na nich zwierzęta. Dzielą ich nazwy na sylaby (5-latki) lub na głoski (6-latki). Przykładowe zdjęcia/obrazki: kura, kogut, owca, baran, krowa, byk, kot, koza.

Ćwiczenia tułowia – skłony – Kogut zasypia.
Dzieci w siadzie klęcznym, wykonują skłon tułowia w dół, z dotknięciem głową kolan – kogut chowa głowę w piórka. Potem powoli prostują się i ustawiają głowy prosto.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 69. (5- latki)
Rysowanie drogi kury do kurcząt.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 69. (6- latki)
Czytanie zadań. Wpisywanie odpowiednich liczb.

Praca plastyczna:

https://boberkowy-world.blogspot.com/2014/04/zwierzeta-hodowlane-cielaczek.html

Wiosna na wsi

14.04. (wtorek)

Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza Teresy Fiutowskiej Podwórkowa awantura.
Kura gdacze, kaczka kwacze –
goni kurę mokrą raczej.
Gęś też syczy, kogut pieje.
Gwałtu! Rety! Co się dzieje?
Ryczy krowa, świnia kwiczy,
a indyk się rozindyczył.
Kot mysz goni, głośno miauczy.
– Dość awantur! Już wystarczy!
Tak pies Burek głośno szczeka
i już słychać go z daleka.
Koza meczy:
mee, mee, mee…
– Czego psisko mądrzy się?
Dla ochłody – wiadro wody
poleją na głowy, brody!
Wyszły z mody awantury!
A sio, gęsi, a sio, kury! –
Powiedziała, co wiedziała,
białą brodą pokiwała,
pochyliła nisko rogi.
– Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi!
Awantura się skończyła,
bo ta koza groźna była.
Rodzic wyjaśnia niezrozumiałe zwroty, a następnie pyta:
− Które zwierzęta brały udział w podwórkowej awanturze?
− Jakie zwierzę próbowało je uspokoić? W jaki sposób to zrobiło?
Rodzic zwraca uwagę na głosy, jakie wydawały zwierzęta.

Kolorujemy zwierzęta:

https://www.mjakmama24.pl/dziecko/zabawa/zwierzeta-na-wsi-5-kolorowanek-do-druku-aa-Qoha-HgDY-89xL.html

Zabawa Jakie jest zwierzę?
− rodzic pyta: Jaki (jaka) jest…? – podając nazwę zwierzęcia, a dzieci wymyślają określenia. Np.
Jaka jest kura? (mała, głośna…)
Jaki jest kogut? (szybki, głośny…)
Jaka jest kaczka? (spokojna, powolna…)
Jaka jest krowa? (duża, łagodna, spokojna…)
Jaki jest koń? (duży, szybki, groźny…)

Zabawa przy piosence:

Życzenia Wielkanocne

Wszystkim Smerfom życzymy dużo zdrowia spokoju. Mam nadzieję, że już niedługo się spotkamy.

Potrawy z jajek

9.04. (czwartek)

Poznanie ciekawostek na temat pisanek.
Uważano, że pisanki mają magiczną moc, dlatego np. dotykano nimi grzbietów bydła, aby było zdrowe i płodne, toczono je wzdłuż zagonów oziminy, żeby zapewnić sobie dobry urodzaj. Były one darem, który miał zapewnić obdarowanej osobie wszelką pomyślność  (także w sprawach sercowych). Pełniły one rolę wykupu w obrzędach wielkanocnych, np.: dyngusa, chodzenia z barankiem lub kurkiem. Panna mogła dostać pisankę czekoladowo-marcepanową z pierścionkiem zaręczynowym w środku. Ludzie bogaci obdarowywali się drogimi pisankami, ze złota, przyozdobionymi szlachetnymi kamieniami. Francuski jubiler P. C. Fabergé wykonał takie drogie pisanki na zamówienie cara Rosji. Pisanki służyły do zabawy zwanej taczanką. Turlało się po stole malowane jaja, zderzając je ze sobą. Wygrywała ta osoba, której pisanka się nie potłukła.

Kochane Smerfy. Mam nadzieję, że wasza rzeżucha pięknie rośnie. Zadanie na dzisiaj!! Malujemy, moczymy i tworzymy pisanki!! Oto kilka pomysłów:

Zbijające jajko

Potrzebujemy plastikowych kubeczków lub kręgli i plastikowe jajko. Wyznaczamy miejsce z którego będziemy rzucać, a po przeciwnej stronie ustawiamy kubki lub kręgle. Dzieci rzucają tak długo, aż wszystkie kubeczki/kręgle się przewrócą.

Jajeczna czołganka/pajęczyna

Dzieci mają za zadanie pokonać – czołgając się i trzymając plastikowe jajko w ręku – wyznaczoną trasę, a następnie włożyć je do koszyka. Zabawę można bardzo utrudnić rozciągając jako przeszkodę sznurek, którego uczestnicy podczas czołgania się nie mogą dotknąć. Zamiast czołgania dzieci mogą po prostu przechodzić pomiędzy sznurkiem przekształconym w pajęczą sieć. Jajko nie może wypaść z dłoni.

Koszyczek dobrych życzeń

8.04. (środa)

Zabawa Ciepło, zimno, pod hasłem: Szukamy jajka.
Jedno z dzieci szuka jajka ugotowanego na twardo, które zostało ukryte w domu. Inne, dziecko naprowadza szukającego na ukryty przedmiot, stosując określenia: ciepło,
cieplej, najcieplej, gorąco, zimno, zimno, najzimniej.

Karta pracy, cz. 3, s. 73.
Rysowanie po śladach rysunków drugich połówek pisanek. Rysowanie po prawej stronie karty takich samych pisanek, jakie są po lewej stronie.

Zagadki dotykowe – Co ukryłam w pudełku?
Rodzic wyjmuje z pudełka przedmioty związane z Wielkanocą. Dzieci z zasłoniętymi oczami odgadują, co otrzymują do rąk, np. koszyczek, baranka, zajączka, bazie, borowinkę, serwetkę.

Ćwiczenie spostrzegawczości – Ukryte pisanki.
Dzieci szukają pisanek ukrytych przez rodzica. Kiedy je znajdą, określają, w jakich miejscach były one schowane. Stosują odpowiednie przyimki. Liczą, ile pisanek zostało ukrytych.

Karta pracy, cz. 3, s. 74.
Przedstawienie sytuacji na obrazkach za pomocą liczmanów. Układanie zadań. Słuchanie zagadek. Rozwiązywanie ich.

Karta pracy, cz. 3, s. 75.
Zaznaczanie kropkami (5-latek) lub liczbami (6-latek) kolejności zdarzeń w historyjce. Opowiadanie historyjki. Kończenie rysowania kurczątek według wzoru.

Kochane Smerfy! Sprzątając przed świętami swój pokój lub pomagając rodzicom słuchamy wielkanocnej piosenki 🙂

Religia

Kochane Przedszkolaki

Zgodnie z polską tradycją w Wielką Sobotę święcimy pokarmy na świąteczny stół.

Dziś opowiemy sobie o symbolice pokarmów na stół wielkanocny.

KOSZYCZEK WIELKANOCNY - Ułóż Puzzle Online za darmo na Puzzle Factory

Baranek z chorągiewką – znak Chrystusa Zmartwychwstałego

Jajko – symbol nowego życia

Chleb – znak naszego codziennego pożywienia

Wielkanocna baba –symbol radości

Wędlina –to znak, że po wielu dniach przestajemy pościć

Chrzan – to wskazanie, że w życiu są tez trudne chwile

Kochani link przedstawia prosty pomysł na zrobienie wielkanocnego baranka

https://youtu.be/TJa_cODyJvw

Baranek Wielkanocny Grafika Wektorowa, Clipartów I Ilustracji - 123RF

Zdrowych  i  spokojnych Świąt  Wielkanocnych!!!

7.04. (wtorek)

Liczenie pisanek

Zakładamy hodowlę rzeżuchy!!

Czytamy wielkanocny wierszyk

Święta, Święta Wielkanocne,
jak wesoło, jak radośnie.

Już słoneczko mocno grzeje,
miły wiatr wokoło wieje.

Rośnie trawa na trawniku,
żółty żonkil w wazoniku.

Na podwórku słychać dzieci,
ach, jak dobrze, że już kwiecień.

A w koszyczku, na święcone
jajka równo ułożone.

Śliczne, pięknie malowane,
różne wzory wymyślone.

Jest baranek z chorągiewką,
żółty kurczaczek ze wstążeczką.

I barwinek jest zielony
w świeże kwiatki ustrojony.

Ćwiczenia z pisankami.
Obrazki dwóch koszyków, obrazki pisanek: 6 zielonych, 4 czerwonych, 5 żółtych, 4 niebieskich.
Na tablicy są przypięte sylwety dwóch koszyczków, a w nich obrazki pisanek.
• Wyjmowanie pisanek z koszyczków, przeliczanie ich.
− Ile pisanek jest w pierwszym koszyczku? (6 zielonych, 4 czerwone).
− Ile pisanek jest w drugim koszyczku? (5 żółtych, 4 niebieskie).
• Liczenie wszystkich pisanek w koszyczkach

5- latki:

Liczenie za pomocą liczmanów.
Pierwszy koszyczek
Do 6 liczmanów dosuwamy 4 liczmany – razem 10 pisanek.
Drugi koszyczek
Do 5 liczmanów dosuwamy 4 liczmany – razem 9 pisanek.
• Porównywanie liczebności pisanek.
Dzieci łączą w pary pisanki z pierwszego koszyczka z pisankami z drugiego koszyczka.
Wniosek: w pierwszym koszyczku jest o jedną pisankę więcej niż w drugim (została bez
pary).

6- latki:

Układanie zapisów matematycznych.
Pierwszy koszyczek
6 (zielonych) + 4 (czerwone) = 10 pisanek
Drugi koszyczek
5 (żółtych) + 4 (niebieskie) = 9 pisanek
• Porównywanie liczebności pisanek w koszyczkach.
10 > 9
Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 62–63.
• Liczenie figur po lewej stronie i po prawej stronie. Porównywanie ich liczby, wpisywanie odpowiednich liczb i znaków.
• Wykonywanie działań samodzielnie lub z pomocą N. Wpisywanie odpowiednich liczb.

 

Religia

Kochane Przedszkolaki

     Dziś opowiemy sobie  Wielkim  Czwartku i Piątku

  Wielki Czwartek

W tym dniu Kościół upamiętnia Ostatnią Wieczerzę, którą Chrystus spożył ze swoimi uczniami. Jest to dzień ustanowienia dwóch sakramentów: kapłaństwa i eucharystii. Kościół katolicki w swojej symbolice nawiązuje także do „gestu miłości” wykonanego przez Chrystusa, a mianowicie obmycia nóg apostołom.

To co wydarzyło się w Wielki Czwartek przybliż wam filmiki.

To linki do filmików:

https://youtu.be/jK9NeNhxqsc

https://youtu.be/_SbNj8Z6x2E

Wielki Piątek  

Wielki Piątek to drugi dzień Triduum Paschalnego. Jest nazywany dniem Krzyża, gdyż jego obchody koncentrują się na męce i śmierci Jezusa.

To link do drogi krzyżowej dla dzieci

https://youtu.be/48De2Uov674

6.04. (poniedziałek)

Gipsowe pisanki

Słuchanie ciekawostek na temat zwyczajów i tradycji wielkanocnych.
Jajko to znak wszelkiego początku narodzin i zmartwychwstania. Dzielimy się nim przed rozpoczęciem śniadania, życząc sobie pomyślności, zdrowia i błogosławieństwa Bożego. W ludowych wierzeniach jajko było lekarstwem na choroby, chroniło przed pożarem, zapewniało urodzaj w polu i w ogrodzie, a nawet powodzenie w miłości. Z jajka wykluwa się kurczątko, które jest symbolem nowego życia. Pisanki dawano w podarunku, jako dowód życzliwości i sympatii.
Chleb jest podstawowym pokarmem człowieka. Dzielenie się z nim i wspólne spożywanie jest od najdawniejszych czasów znakiem przyjaźni, życzliwości i poczucia wspólnoty.
Palemka miała chronić ludzi, zwierzęta, domy przed ogniem, czarami i złem tego świata. Niezwykłą moc daje jej gałązka wierzby – drzewa najwcześniej okrywającego się zielenią.
Mazurki przywędrowały do nas z kuchni tureckiej. Kunsztownie lukrowane i dekorowane bakaliami, przypominają wyglądem maleńkie tureckie dywaniki.
Chrzan, a także przyprawy – pieprz i sól, święci się, aby pamiętać o gorzkiej Męce Chrystusa. Dawniej śniadanie wielkanocne rozpoczynało się od zjedzenia całego korzenia chrzanu, żeby ustrzec się od bólu zębów i brzucha.
Baranek z czerwoną chorągiewką ze złotym krzyżykiem symbolizuje Chrystusa Odkupiciela. Stawiano go pośrodku stołu, żeby podczas wielkanocnych biesiad i uciech wierni nie zapominali o religijnym charakterze świąt.
Kiedy gospodynie wypiekały baby drożdżowe, kuchnia musiała być zamknięta na klucz. Ktoś obcy bowiem mógłby zaszkodzić rosnącemu ciastu głośną rozmową albo złym wzrokiem. Wyjętą z pieca babę kładziono na poduszki i do chwili ostygnięcia przemawiano do niej szeptem.
Zajączek obwieszcza wiosenną odnowę. Kiedyś jego wizerunek kojarzono z grzesznikami, którzy odbyli oczyszczającą pokutę. Potem zaczął obdarowywać dzieci łakociami i prezentami.
•Karta pracy, cz. 3, s. 72.
Czytanie podanych wyrazów z rodzicem (lub samodzielnie). Łączenie ich z odpowiednimi obrazkami. Rysowanie po prawej stronie karty takich samych pisanek, jakie są po lewej stronie karty.

Ćwiczenia dużych grup mięśniowych – Wysoko – nisko.
Dzieci stoją w rozsypce. Na hasło: Wysoko – stają na palcach, wyciągają ku górze ręce z piłeczkami. Na hasło: Nisko – wykonują przysiad podparty, stukając piłeczkami w podłogę.

Marsz po obwodzie koła – Spacer baranków.
Dzieci maszerują po kole i rytmizują tekst: Bielutkie baranki sobie spacerują, na Wielkanoc wyczekują, trzymając rękę przy oczach; rozglądają się na boki, cicho pobekując: – Bee, bee, bee.

6-latki:

Analiza i synteza słuchowa słowa farby.

Dzieci dzielą słowo farby na sylaby i na głoski. Liczą, ile w słowie jest sylab, a ile głosek. Następnie wymieniają inne słowa, w których głoskę f słychać na początku (futro, flaga, fasola…), w środku słowa (agrafka, alfabet, wafle…).

Budowanie schematu słowa farby.
Dzieci układają tyle kartoników, ile sylab słyszą w słowie farby – rozsuwają kartoniki i wymieniają głośno sylaby. Następnie układają tyle kartoników, ile głosek słychać
w słowie farby, wymawiają głoski głośno, dotykając kolejno kartoników.

Budowanie modeli słów: farby, Franek.
Czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki
Dzieci głośno dzielą na głoski słowa: farby, Franek. Wypowiadają głoskę f: długo: fffyyyy… krótko: f, f, f, f. Głoska f jest spółgłoską i oznaczamy ją na niebiesko.
Pod schematami słów: farby, Franek, dzieci zaznaczają miejsca głoski f niebieskimi
kartonikami. Potem zaznaczają miejsca samogłosek czerwonymi kartonikami, a miejsca pozostałych spółgłosek – niebieskimi kartonikami. Porównują liczbę samogłosek i spółgłosek.

Karty pracy Litery i liczby, cz. 2, s. 58–61.
• Nazywanie zdjęć. Rysowanie pod nimi modeli ich nazw.
• Kolorowanie na niebiesko liter f, F w wyrazach.
• Czytanie sylab, tekstu.
• Czytanie wyrazów powstałych z połączenia sylab.
• Łączenie liter z lukami w wyrazach. Odczytanie powstałych wyrazów.
• Wodzenie palcem po literze f: małej i wielkiej, pisanej. Pisanie liter f, F po śladach,
a potem – samodzielnie.

5- latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 67.
• Opisywanie, co przedstawia obrazek.
• Określanie pierwszych głosek w słowie farby i nazwach rysunków.
• Rysowanie po śladach rysunków.
• Kolorowanie wybranych rysunków.
• Zaznaczanie liter f, F w wyrazach.
Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 66.
• Rysowanie cebuli po śladzie, nie odrywając kredki od kartki.

Wielkanocne kurki- praca plastyczna

https://pracaplastyczna.pl/index.php/wielkanoc/304-kurki-wielkanocne

Angielski

Prezentacja planszy przedstawiającej trzy typy pogody „It’s cold / windy / raining” oraz wprowadzenie angielskich zwrotów i pytania „What’s the weather like?”. Dzieci powtarzają kilkakrotnie chórem, za wzorem rodzica.

Dzieci ponownie zajmują miejsca w kole. Przypomnienie nowo poznanych zwrotów. W podobny sposób następuje prezentacja pozostałych planszy: „It’s cloudy / stormy / snowing”.

Zabawa „What’s missing?” – rodzic rozkłada na dywanie wszystkie poznane plansze; dzieci mają parę minut na dokładne zapamiętanie gdzie one leżą, potem zamykają oczy, a rodzic chowa jeden obrazek. Dzieci muszą odgadnąć, jaki obrazek zniknął i powiedzieć to słowo w j. angielskim

Dzieci próbują odpowiedzieć w języku angielskim na pytania „What’s the weather like today? – Jaka jest dzisiaj pogoda?”.

3.04. (piątek)

Sąsiad szpak

Karta pracy, cz. 3, s. 69.
Rysowanie po śladach linii – od zdjęć dorosłych ptaków do ich potomstwa. Nazywanie
ptaków. Oglądanie piór wybranych ptaków – bociana, wilgi, kukułki, czajki.

Ćwiczenia słuchu fonematycznego – Co to za ptak?
Rodzic podaje głoski, a dzieci wymyślają nazwy ptaków rozpoczynające się tymi głoskami. Np. a – albatros; b – bocian; d – dudek; g – gawron; j – jemiołuszka; k – kukułka; m – mewa; o – orzeł; p – pliszka; r – raniuszek; s – sowa; w – wrona

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Sąsiad szpak.
Książka (s. 56– 57): https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-ks/mobile/index.html#p=58
Dzieci słuchają opowiadania, oglądają ilustracje.
Olek, Ada i rodzice przyjechali do dziadków w odwiedziny i zostali na cały weekend. Ada była zachwycona. Dostała nowy dzwonek do roweru w kształcie rumianego jabłuszka i musiała go wypróbować. Natychmiast! Jeździła dookoła ogrodu dziadków i dzwoniła zawzięcie. Sprawiało jej to ogromną radość. Wprawdzie rodzina zatykała uszy, ale co tam. Wreszcie Olek nie wytrzymał.
– Na kogo dzwonisz? – spytał.
– Na przechodniów. Ostrzegam ich, że jadę – odpowiedziała rozpromieniona Ada.
– Ja nie mogę! Tu nie ma żadnych przechodniów – wykrzyknął ogłuszony Olek.
Ada wzruszyła ramionami, jednak wreszcie przestała dzwonić.
– Jak dobrze – westchnęli dziadkowie, rodzice i cztery ogrodowe myszy.
– Cisza, aż dzwoni w uszach – roześmiał się dziadek. – Teraz mogę przedstawić wam nowego sąsiada. – Zaprowadził Adę i Olka w odległą część ogrodu. Tu, na pniu wysokiej brzozy, powiesił kilka dni wcześniej budkę lęgową dla ptaków. – Zachowajcie ciszę. Wkrótce go zobaczycie – szepnął. Już po chwili dzieci zauważyły nadlatującego od strony sadu ptaszka. Krótki prostokątny ogon sprawiał, że w locie wyglądał jak czteroramienna gwiazda. Usiadł na gałęzi brzozy, ale z daleka od budki. Dzieci mogły mu się przyjrzeć uważnie. Czarne skrzydła mieniły się w wiosennym słońcu zielenią i fioletem. W ostro zakończonym dziobie trzymał źdźbło zeschłej trawy.
Rozglądał się na wszystkie strony. Olek i Ada aż wstrzymali oddechy, aby go nie spłoszyć. Ptak upewnił się, że nic mu nie grozi, i przefrunął do budki.
– Rozpoznaliście tego pana? – spytał dziadek.
– Pewnie. To pan szpak – odpowiedział bez wahania Olek.
– Pani szpak też osiedli się w budce? – spytała Ada.
– Oczywiście. Pan szpak wije gniazdo dla pani szpakowej i dla małych szpaczków.
– Będziesz miał bardzo dużo sąsiadów, dziadku – zauważył z uśmiechem Olek.
– Zdaje się, że będą podobnie hałaśliwi jak Ada i jej dzwonek – szepnęła mama, która dołączyła do obserwatorów pracowitego szpaczka.
– Szpet-szpet – zaśpiewał szpak i pomknął szukać materiałów na gniazdo. Wracał do budki wielokrotnie, przynosił pióra, korę, suche liście, mech, trawę.
– Stara się – zauważyła Ada.
Na to szpak zaskrzypiał jak stare deski w podłodze i jeszcze dodał: – Kuku, kuku!
Olek i Ada zrobili wielkie oczy. Ze zdziwienia, naturalnie. Czyżby pan szpak stracił rozum?
– Zapomnieliście, że szpaki potrafią naśladować różne głosy – przypomniał im dziadek,
ubawiony zaskoczonymi minami wnucząt. Następnego dnia o świcie Ada zerwała się z łóżka z głośnym krzykiem:
– Kradną mój rower!
Wypadła na podwórko w rozpiętej kurtce zarzuconej na piżamę. Za nią wyskoczyli dziadkowie,
rodzice i Olek. Wszystkich obudził wyjątkowo głośny dźwięk dzwonka, który zdobił rower Ady. Jakież było ich zaskoczenie, kiedy odkryli, że rower stoi bezpieczny w komórce, a jego dzwonek… milczy. Gdy przetarli zaspane oczy, zobaczyli na gałęzi topoli przy oknie pokoju, w którym spała Ada, pana szpaka. Nowy sąsiad dziadka naśladował dźwięk dzwonka niczym najzdolniejszy artysta. Zdziwił się na widok rodziny w komplecie.
– Miau – miauknął jak kot i odleciał.
– „Miau”, czy to po ptasiemu dzień dobry? – zastanawiała się babcia.
Ada pomyślała, że to coś mniej przyjemnego.
– Przepraszam, panie szpaku – szepnęła w stronę budki.
Jak myślicie, dlaczego Ada przeprosiła szpaczka?
• Rozmowa na temat opowiadania.
− Dlaczego Ada jeździła na rowerze i dzwoniła?
− Kogo przedstawiał dziadek Olkowi i Adzie?
− Gdzie założył gniazdo szpak?
− Jakie odgłosy naśladował szpak?
− Dlaczego Ada myślała, że kradną jej rower?
− Kto głośno naśladował dźwięk dzwonka?
− Jakim dźwiękiem pożegnał szpak rodzinę?

Karta pracy, cz. 3, s. 70–71.
Liczenie żab. Wskazywanie dwóch takich samych par żab. Kolorowanie ich.
Wyklaskiwanie podanego rytmu i powtarzanie tekstu za rodzicem.

Karta pracy, cz. 3, s. 71.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie

2.04. (czwartek)

Powroty ptaków

Rozwiązywanie zagadek o ptakach.
Rodzic pokazuje zdjęcia ptaków – rozwiązań zagadek. Po rozwiązaniu zagadki dzieci wskazują zdjęcie odpowiedniego ptaka.

Pióra biało-czarne,
buciki czerwone;
uciekają przed nim żabki,
bardzo przestraszone.
(bocian)

Już po lesie kuka,
gniazdka sobie szuka.
Jak znajdzie, podrzuca jaja,
niech inni je wygrzewają.
(kukułka)

Wiosną do nas przyleciała
ta ptaszyna czarna, mała.
Murować się nie uczyła,
ale gniazdko ulepiła.
(jaskółka)

Śpiewa wysoko
piosenki do słonka,
głos ma podobny
do drżenia dzwonka.
(skowronek)

Karta pracy, cz. 3, s. 67.
Oglądanie zdjęć. Dotykanie ich i mówienie nazw ptaków. Kończenie podanego rytmu – naklejanie odpowiednich zdjęć ptaków, odszukanych wśród naklejek. Łączenie pierwszych głosek z nazw obrazków. Podawanie nazwy ptaka, która powstała.

Pokazanie na globusie drogi ptaków z ciepłych krajów do Polski.
Rodzic pokazuje na globusie Egipt – miejsce, gdzie zimują nasze bociany. Potem pokazuje Polskę i pokazuje drogę, jaką muszą przebyć bociany wracające do kraju.
Pokazuje na globusie, co bociany musiały mijać, wracając do nas.
• Rozmowa na temat: Co robią ptaki po powrocie? Rodzic pyta:
− Co robią ptaki, gdy powrócą do kraju?
− Przypomnijcie, na przykładzie wilgi, co się dalej dzieje, gdy ptaki zbudują gniazdo.
− Czy wszystkie ptaki budują gniazda?

Karta pracy, cz. 3, s. 68.
Czytanie z N. (lub samodzielnie) nazw ptaków z pierwszego rzędu. Odszukanie w drugim i w trzecim rzędzie takich samych wyrazów. Kolorowanie ich tak samo jak tych we wzorze.

Religia

Kochane Przedszkolaki dziś opowiemy sobie o Niedzieli Palmowej

Temat: Niedziela palmowa  – zapowiedź męki i zmartwychwstania Pana Jezusa

Niedziela Palmowa jest świętem upamiętniającym triumfalny wjazd Jezusa do Jerozolimy. Jak podaje Pismo Święte, Jezus przybył do Jerozolimy razem z apostołami. W Jerozolimie Jezus był witany przez tłumy mieszkańców, którzy uznali go za Syna Dawidowego. Jezus przejechał przez Jerozolimę na osiołku, a ludzie rzucali mu pod nogi gałązki palmowe i oliwne. Na pamiątkę tego wydarzenia w Niedzielę Palmową urządzane są bardzo uroczyste procesje kościelne.  Dla chętnych proszę o wyszukanie i przeczytanie sobie fragmentu o wjeździe Jezusa do Jerozolimy  Ewangelia św. Marka 11, 7 -11 lub wysłuchanie sobie mszy świętej w niedzielę.

Kochani przesyłam wam link do bardzo krótkiego filmiku o zwierzątku na którym Jezus wjechał  do Jerozolimy

https://youtu.be/r_0HOVubi_0

Kochani zachęcam Was do zrobienia sobie palemki wielkanocnej, która będzie ozdobą Waszego domu w czasie świąt Wielkanocnych lub narysowania jej na kartce papieru.

NIEDZIELA PALMOWA - Ułóż Puzzle Online za darmo na Puzzle Factory

1.04. (środa)

Wołanie wiosny

Karta pracy, cz. 3, s. 65.
Wskazywanie na rysunkach: słowika, wróbla, jaskółki, bociana. Kolorowanie rysunków ptaków, które powracają do Polski wiosną. Nazywanie ptaków przedstawionych na zdjęciach. Rysowanie po śladach ramek zdjęć.

Karta pracy, cz. 3, s. 66.
Łączenie fragmentów obrazków z dołu karty z odpowiednimi pustymi miejscami na dużym obrazku.

Zabawa relaksacyjna – Ptasie gniazdo.
Rodzic wraz z dzieckiem buduje na środku sali gniazdo z koców i poduszek. Siadają
w gnieździe. Rodzic prosi dziecko, aby wyobraziło sobie, że jest pisklakiem. Przy nagraniu spokojnej melodii opowiada, co się zdarzyło.
– Nasze przytulne, ciepłe gniazdo jest bardzo wysoko na drzewie i wiatr kołysze nim delikatnie.
W gnieździe mieszkają mama bocianowa i małe bocianie pisklęta. Wiatr dmie coraz mocniej.
Nagle gniazdo się przewraca, a wy, małe pisklęta, musicie rozłożyć skrzydełka i machać nimi, aby nie spaść na ziemię. Rozłóżcie szeroko ramiona i latajcie po sali, mówiąc: kle, kle, kle… dopóki nie naprawię gniazda i z powrotem was do niego nie przyprowadzę. (Rodzic naprawia gniazdo i przyprowadza do niego pisklę).
Rodzic kontynuuje opowieść: – Teraz znów siedzimy w naszym ciepłym gniazdku i łagodnie się kołyszemy. Ojej, nadchodzi burza! Nagle nasze gniazdo znów się przewraca. Rozłóżcie skrzydełka i latajcie po sali, powtarzając przy tym: kle, kle, kle… Mocno poruszajcie swoimi skrzydełkami, aby stały się silne. Chcę naprawić gniazdo i zanieść do niego wszystkie pisklęta. Teraz znowu możemy wszyscy razem siedzieć w ciepłym domku. Widzę, że moje małe bocianki umieją już latać… Rozwińcie swoje skrzydełka, pofruńcie i przylećcie teraz do gniazda same.

6- latki:
Obrazki ptaków, dla każdego dziecka: czerwone kartoniki i niebieskie kartoniki.
Dzieci losują obrazki, dzielą ich nazwy na sylaby i na głoski. Układają modele ich nazw.
Porównują liczbę samogłosek i spółgłosek

Kilka ciekawostek o wiośnie:

Serdecznie zapraszam do zapisana się na bezpłatne zajęcia muzyczno- ruchowe dla dzieci: https://sklep.majkijezowskiej.com/majkatv/

31.03. (wtorek)

Poznajemy budowę ptaka

  1. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby:

Zadzwoniła babcia, ta, która mieszka pod miastem, na wsi, i powiedziała, że upiekła ulubione ciasteczka Ady. – Przyjedziecie do nas? – zapytała.

– No pewnie! – zapewniła Ada i dotąd namawiała rodziców, aż się zgodzili na wspólny wyjazd.

– Gdzie ciasteczka? – zapytała, gdy tylko zobaczyła babcię.

Olek nie był smakoszem ciasteczek, za to lubił towarzystwo dziadka. Odnalazł go w sadzie obok domu. Dziadek obserwował niebo przez lornetkę. Olek zadarł głowę. W oddali zobaczył jakieś drobne punkciki.

– Bociany wracają. Co za widok! – dziadek uśmiechnął się promiennie.

– Naprawdę?! – Olek rzucił się biegiem do samochodu po swoją lornetkę. Po chwili był już z powrotem. – Zdążyłem?! Jeszcze je widać?! – pytał zdyszany.

Trzeba wam wiedzieć, że lornetki przybliżają i powiększają obraz, więc widok był niezwykły. Olek tak bardzo zagapił się w niebo, że nawet nie zauważył Ady, która przybiegła za nim z własną malutką lor­netką. Patrzył na szybujące po niebie bociany. Widział ich rozłożone skrzydła, długie, wyciągnięte szyje,

czerwone dzioby, a gdy poprawił ostrość, zobaczył nawet pojedyncze pióra w ogonach. Ptaki prawie nie poruszały skrzydłami, a jednak sunęły po niebie jak papierowe samoloty albo małe szybowce niesione wiatrem.

– Też chciałbym tak latać. Szkoda, że nie mam skrzydeł – westchnął.

Dziadek się uśmiechnął. – Ptaki mogą latać nie tylko dzięki skrzydłom. Ich waga też jest ważna. Są lżejsze niż my, bo mają lekkie dzioby i nieduże głowy. No i nie posiadają zębów, żeby mniej ważyć.

Na niebie było tłoczno jak na autostradzie. Nie tylko bociany wracały do domu na wiosnę. Leciały szpaki, pliszki i zięby. Jedne zawzięcie trzepotały skrzydełkami, inne machały nimi tylko od czasu do czasu.

– Mógłbym na nie patrzeć bez końca. Żałuję, że tak późno poświęciłem się obserwowaniu przyrody. Wierzcie mi, że jest to wyjątkowa przyjemność – mówił dziadek. – Nawet nie wiecie, co wyprawiają zwie­rzęta, gdy sądzą, że nikt ich nie widzi. Takich zabaw, psot i tańców nigdzie indziej nie zobaczycie.

Olka najbardziej zainteresowały zwierzęce psoty. – Pokażesz nam te psoty? – spytał.

– Oczywiście, wybierzemy się do lasu jutro z samego rana. Babcia pomoże nam przygotować kanapki i termos z ciepłą herbatą. Zabierzemy też mapę terenu i to, co najważniejsze dla obserwatorów przyrody… – dziadek spojrzał pytająco na wnuki.

– Ciasteczka! – wykrzyknęła Ada.

Olek popatrzył na siostrę z politowaniem. – Lornetki – poprawił ją.

Ich głosy wywabiły z domu tatę. Spojrzał w niebo na szybujące ptaki i westchnął, podobnie jak wcześniej Olek: – Chciałbym latać jak ptaki.

– Lepiej nie. Musiałbyś wyrwać wszystkie zęby, a i tak byłbyś za ciężki – mądrze zauważył Olek.

– Głowę też masz za dużą – dodała Ada.

– Nie mówiąc o braku skrzydeł – dorzucił rozbawiony dziadek.

  • Rozmowa na temat opowiadania. Rodzice zadają pytania dotyczące tekstu: Co robią ptaki wiosną? Kto to jest ornitolog?
  1. Poznawanie zwyczajów bociana.

Rodzic nawiązuje do opowiadania. Pyta: Czyje gniazdo chcieli obserwować Olek i dziadek? Jaki dziób ma bocian? Dlaczego dziób bociana jest taki długi? Co wiecie na temat bocianów? Uzupełnia wypowiedzi dzieci.

Bociany są gatunkiem chronionym w Polsce. Wracają z ciepłych krajów w marcu lub w kwietniu. Zamieszkują tereny, na których znajduje się dużo pól, lasów, łąk. Po przylocie natychmiast biorą się za przebudowę starego gniazda lub budują nowe. Najczęściej robią to w pobliżu siedzib ludzkich, np. na dachach, słupach, budynkach gospodarczych. Znoszą materiał, układają gałązki i pilnują, aby gniazda nie zajął inny bocian. Kiedy gniazdo jest gotowe, samica składa jaja. Wysiaduje je na zmianę z samcem. Kiedy jeden ptak jest w gnieździe, drugi zajmuje się zdobywaniem pożywienia. Bociany jedzą wyłącznie zwierzęta, np.: pasikoniki, dżdżownice, ślimaki, gryzonie, małe ryby, węże, krety, łasi­ce, gronostaje, młode zające i pisklęta ptaków. Żaby wcale nie są ich ulubionym pokarmem.

Karta pracy, cz. 3, s. 63.
Opowiadanie historyjki o wildze. Rysowanie po śladzie drogi kukułki do gniazda wilgi. Odpowiadanie na pytanie o gniazdo kukułki.

Karta pracy, cz. 3, s. 64.
Kolorowanie rysunku czajki według wzoru. Czytanie z N. (lub samodzielnie) nazw częściciała czajki. Rysowanie jajek w każdym polu tak, żeby wszędzie było ich po dziesięć

4. Budka lęgowa – zabawy konstrukcyjne.

Dzieci budują z klocków budkę lęgową dla ptaka. Zwracają uwagę na to, aby była odpowiednio zbu­dowana. Podają nazwę ptaka, dla którego zbudo­wały budkę.

5.Rozwiązywanie zadań tekstowych metodą symulacji.

Dzieci dostają klocki (lub inne liczmany).  Każde dziecko wybiera sobie
10 klocków. Rodzic podaje zadania, a dzieci starają się je rozwiązać, dokładając klocki lub je odkładając.

  • Na drzewie siedziało 7 wróbli. (Dzieci układają przed sobą 7 klocków). Potem przyleciały jeszcze 3 wróble. (Dzieci dokładają jeszcze trzy klocki). Ile wróbli siedzi teraz na drzewie?
  • Na drzewie było 8 gołębi. (Dzieci układają przed sobą 8 klocków). Przejeżdżający samochód
    wystraszył je i wszystkie odleciały. (Odsuwają 8 klocków). Ile gołębi pozostało na drzewie?

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 65. (5-latki)
Kolorowanie jajek.

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 56–57. (6latki)
Zapisywanie obliczeń do sytuacji przedstawionych na obrazkach. Czytanie zadań.
Wykonywanie do nich ilustracji i zapisywanie obliczeń.

4. Praca plastyczna: żabki 

Zielona żabka – praca plastyczna – grupa Pszczółek | Przedszkole ...

Jeżeli chcecie podzielić się zdjęciami swoich prac lub zdjęciami jak kreatywnie i rodzinnie spędzacie czas w domu, proszę o wysłanie ich na maila: ewenow26@interia.pl

30.03. (poniedziałek)

Jajko i jego tajemnice

  1. Wprowadzenie do tematu.

Ułóż w środku koła obrazki przedstawiające zwierzęta, które wykluły się z jajka. Pyta: Co łączy zwierzęta przedstawione na obrazkach? Jeśli dzieci nie potrafią odpowiedzieć na pytanie, informuje, że wszystkie te zwierzęta wykluły się z jajka.

  1. Porównywanie jajek: surowego i ugotowanego. Opisywanie budowy jajka.

Pokaż dziecku surowe jajko i ugotowane jajko. Dzieci dotykają ko­lejno jajek, potrząsają nimi, starając się porównać dźwięki, jakie wydają. Wskazują różnice. Wpro­wadź oba jajka w ruch obrotowy. Dzieci obserwują jajka i wskazują to, które kręciło się szybciej. Zastanawiają się nad przyczyną.

Jajko surowe obraca się tylko przez chwilę, a potem się zatrzymuje. Dzieje się tak dlatego, że ma płyn­ny środek, który porusza się wewnątrz skorupki w różne strony. Uniemożliwia to szybkie poruszanie się jajka.

Następnie N. rozbija surowe jajko. Oddziela żółtko od białka. Prosi, aby dzieci powiedziały, z czego składa się jajko (skorupka, białko, żółtko).

Karta pracy, cz. 3, s. 62.
Słuchanie nazw ptaków, oglądanie ich gniazd. Określanie różnic i podobieństw między
gniazdami. Kończenie rysowania bocianów według wzoru.

  1. Odkrywanie litery j: drukowanej, pisanej, małej i wielkiej

Wyodrębnianie wyrazu podstawowego – jajka.

Rodzic mówi zagadkę I. Fabiszewskiej:

Gdy skorupka pęknie, pisklę się wykluje. Ale najpierw w gnieździe ptak je wysiaduje. (jajko)

Analiza i synteza słuchowa słowa jajka.

Dzieci dzielą słowo jajka na głoski. Liczą, ile jest w słowie sylab, a ile głosek. Wymieniają kolejno wszystkie głoski. Następnie wymieniają inne słowa, w których głoskę j słychać na początku, na końcu oraz w środku słowa

Budowanie schematu słowa jajka

Dzieci układają tyle kartoników, ile sylab słyszą w słowie jajka- rozsuwają kartoniki i wymawiają głośno sylaby. Następnie układają  tyle kartoników, ile głosek słychać w słowie; wymawiają głoski głośno, dotykając kolejno kartoników

Odkrywanie liter j, J

Rodzic umieszcza na tablicy modele słów jajka, Jola. Pokazuje literę j: małą, wielką. Dzieci określają jej wygląd. Umieszczają kartoniki z literą we właściwych miejscach pod swoimi modelami słów jajka, Jola. Rodzic przypomina, że imiona rozpoczynają się wielką literą.

Wysłuchiwanie różnic między wyglądem liter i, j oraz wymową głosek i, j.

Rodzic pokazuje dzieciom kartoniki z literami j, J oraz i, I. Dzieci odszukują różnice pomiędzy nimi. Następnie prosi o wskazanie, która głoska- i czy j- jest spółgłoską, a która- samogłoską. Dzieci uzasadniają swoją odpowiedź. Wymawiają głoski głośno- zwracają uwagę na występujące różnice.

Uzupełniamy karty pracy z głoską j, J: Chcę pisać, Litery i liczby, Kolorowy Start, Litery i liczby (seledynowe 52- 55, różowe str. 64), Chce czytać i pisać.

Proszę o utrwalanie poprzednich głosek, ćwiczyć pisanie i rozpoznawanie głosek.

A gdy mamy dość kart pracy lub chcecie zrobić sobie przerwę zapraszam do zabawy i tańczenia przy piosence.

Angielski

Nauka piosenki na Dzień Dobry

Rodzic rozkłada kwiatki w różnych miejscach na dywanie i wyjaśnia dzieciom, aby te wyobraziły sobie, że są motylkami i fruwają po łące pełnej kolorowych kwiatów. Ich zadaniem będzie znalezienie kwiatu w kolorze, który rodzic wymieni po angielsku.

Po wysłuchaniu piosenki rodzic sprawdza, które z kolorów udało się dzieciom usłyszeć. Jakie inne przedmioty, zwierzęta mogą być danego koloru.

27.03 (piątek)

Wiosenne symetrie

1. Dostrzeganie regularności w innych obiektach.

Umieść na tablicy zdjęcia: motyla (najlepiej, aby był to zwiastun wiosny, czyli motyl cytrynek), parasola (przydatny wczesną wiosną z powodu częstej zmiany pogody), gałązki świerka (nie zmienia swojego wyglądu w kolejnych porach roku). Przyłóż białą kartkę do zdjęcia tak, aby zakryć jego połowę. Widać więc tylko połowę motyla, połowę parasola i połowę gałązki świerka. Zakrywa kolejno raz jedną połowę, raz drugą połowę. Dzieci je obserwują i dochodzą do wniosku, że są one takie same.

Karta pracy, cz. 3, s. 60.
Słuchanie tekstu i rysowanie po śladach. Rysowanie po śladzie drogi motylka cytrynka do krokusa.

2. Poszukiwanie w domu obiektów, w których można zaobserwować zjawisko symetrii.

Klocki w kształcie figur geometrycznych, pluszowe zabawki, np.: kot, pies, butelki, instrumenty muzyczne, garnki i sztućce z kącika lalek.

Dzieci odnajdują w domu przedmioty, w których występuje zjawisko symetrii. Wskazują oś symetrii, czyli linię dzielącą obiekt na dwie równe części.

Karta pracy, cz. 3, s. 61.
Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie w każdym kolejnym polu o jedną kroplę deszczu więcej niż w poprzednim.

5- latki:

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 63.

Oglądanie rysunków z figur. Liczenie figur każdego rodzaju. Zaznaczanie ich liczby
kropkami przy odpowiednich figurach na dole karty. Kolorowanie wybranego rysunku.

Praca plastyczna: kartkę A4 zginamy na pół. Otwieramy. Na jednak połowie wyciskamy różnego koloru farbę, zamykamy i mocno dociskamy.

https://boberkowy-world.blogspot.com/2014/05/motyl-praca-plastyczna.html

26.03. (czwartek)

Powitanie wiosny

Karta pracy, cz. 3, s. 58.
Czytanie całościowe (5-latki) lub samodzielne (6-latki) nazw kwiatów. Próby wyjaśniania, dlaczego niektóre z nich są pod ochroną. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.
Ochrona gatunkowa roślin to prawny sposób zabezpieczenia rzadko występujących gatunków dziko rosnących roślin zagrożonych wyginięciem. Gatunków chronionych nie wolno niszczyć, zrywać, zbierać, sprzedawać, nabywać, przewozić przez granicę państwa, nie można niszczyć ich siedlisk itp. W niemal wszystkich państwach są gatunki roślin podlegających ochronie. W Polsce za początki ochrony gatunkowej uważa się przepisy chroniące cisa, jakie obowiązywały już w średniowieczu.

Karta pracy, cz. 3, s. 59.
Kolorowanie rysunków kwiatów. Rysowanie po śladzie, bez odrywania kredki od kartki

Poznawanie ciekawostek na temat obrzędów związanych z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny.
Dawniej na wsiach, gdy kończyła się zima, przynoszono nad rzekę słomianą, dużą kukłę, którą topiono lub palono. Nazywaną ją Zimą, Marzanną, Moreną, Marzaniokiem, Śmiercichą, Śmietką, Śmierteczką. Nazwy te kojarzą się ze śmiercią, ponieważ marzannę uważano za uosobienie śmierci, zimy, chorób. Ludzie byli przekonani, że jej utopienie spowoduje nadejście wiosny. Marzannę wynoszono ze wsi całą gromadą. Robiono to po zabawie albo w jej trakcie. Niesiono ją, trzymając wysoko, lub wywożono na taczkach. Topiono ją po wcześniejszym rozebraniu. Wierzono, że oddanie kukły władcom wód spowoduje urodzaj na polach.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 61. (5- latki)
Czytanie z rodzicem tekstu wyrazowo-obrazkowego

6- latki: Zapoznanie z monetami i banknotami o nominałach: 1 zł, 2 zł, 5 zł, 10 zł

Karty pracy Nowe przygody Olka i Ady. Litery i liczby, cz. 2, s. 50–51.
• Czytanie napisu – To monety. Oglądanie monet (z obu stron). Odczytanie napisu – To
banknot. Oglądanie banknotu (przód i tył).
• Liczenie pieniędzy w każdym szeregu. Naklejanie obok nich obrazka monety lub
banknotu o tej samej wartości.
• Rozmienianie pieniędzy na drobne – naklejanie obok zdjęcia pieniędzy odpowiednich monet, których suma da taką samą wartość.
• Oglądanie zdjęć pieniędzy z innych krajów, w tym należących do Unii Europejskiej.

25.03. (środa)

Szukamy wiosny w parku

  • Słuchanie nagrania utworu A. Vivaldiego Cztery pory roku. Wiosna. Rysowanie inspirowane muzyką.

Dzieci leżą na dywanie. Zamykają oczy. Słuchają nagrania utworu A. Vivaldiego Cztery pory roku. Wio­sna, wyobrażając sobie obrazek, jaki chciałyby narysować. Opisują nastrój utworu. W zależności od uczuć, jakie wzbudziła w nich muzyka, rysują na kartce dowolny obrazek, dobierając odpowiedni kolor kredek (kolory ciepłe, jeśli muzyka wzbudzała pozytywne uczucia; kolory zimne, jeśli muzyka była według nich smutna).

  • Słuchanie wiersza B. Formy Nadeszła wiosna.

Spojrzał w okno mały Paweł,

a w ogrodzie wiosna,

świeżą trawkę, przebiśniegi

w koszu nam przyniosła.

Obudziła pąki kwiatów

w parku i w ogrodzie.

Zapomnijcie, moi mili,

o śniegu i chłodzie.

Pożyczyła od słoneczka

garść ciepłych promieni,

gdy ogrzeje nimi ziemię,

świat się zazieleni.

Rozmowa na temat wiersza.

Jaką porę roku dostrzegł za oknem Paweł? Jakie zmiany w przyrodzie przyniosła wiosna? Dzieci wymieniają oznaki wiosny przedstawione w wierszu

Karta pracy, cz. 3, s. 56.
Oglądanie obrazków. Omawianie etapów rozwojowych żaby. Kończenie rysowania żab
według wzoru. Kolorowanie ich.

  • Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Z kwiatka na kwiatek.

rozkłada na sali, w niewielkiej odległości od siebie, kolorowe krążki (kwiaty). Dzieci (motyle) prze­fruwają z kwiatka na kwiatek (nie mogą dotknąć podłogi, muszą przejść bezpośrednio z jednego krążka na drugi).

Karta pracy, cz. 3, s. 57.
Oglądanie obrazka sasanki. Powtarzanie jej nazwy. Dorysowywanie brakujących części
sasanki na kolejnych rysunkach. Oglądanie obrazków przedstawiających, jak rozwijała się
sasanka. Określanie, czego potrzebują sasanka i inne rośliny, żeby się rozwijać.

Spotkanie w Miejskiej Bibliotece Publicznej, Filia nr 7

Teatrzyk pt. ,,Piotruś Pan” w MOKu w Mysłowicach

Bal karnawałowy

Spotkanie w Miejskiej Bibliotece Publicznej, Filia nr 7

Jasełka w Szkole Podstawowej nr 7 

Mikołaj w bibliotece

Dużym zaskoczeniem było przedstawienie ,,Eliza w krainie mrozu”. Wspaniali aktorzy dali z siebie wszystko. Dzieci mogły brać udział w przedstawieniu, bawić się  i wykonywać  zadania.

Spotkanie z Mikołajem

W tym roku każdy Smerf zasłużył na prezent. Zabawa z Mikołajem i jego pomocnikami odbyła się na dworze. Było dużo śmiechu, wspólnej zabawy i zdjęć!

Dzień Górnika

Nasza grupa poprowadziła tą wspaniałą uroczystość. Mamy nadzieję, że wszystkim podobał się występ przedszkolaków. Górnikom jeszcze raz życzymy: dużo siły, zdrowia i tyle samo wyjazdów co zjazdów!!!

Widowisko teatralne Szkoły Sportowej w MOKu ,,Czarnoksiężnik z Krainy Oz”

Spotkanie w Bibliotece nr 7 pt. „Spotkanie z tradycyjną bajką”

W listopadzie nauczyliśmy się m.in.:

  • określanie pokrewieństwa pomiędzy członkami rodziny (np. babcia to mama mamy itp.)
  • odwzorowywanie figur, cyfr, liter zgodnie z podanym wzorem
  • liczenie głosek
  • układanie zagadek
  • dostrzeganie symetrii w otoczeniu (np. w budowie ciała człowieka, zwierząt – motyle, ptaki, przedmiotów – parasol itp.)
  • reagowanie ruchem na zmiany tempa, dynamiki utworu oraz wysokości dźwięków (dźwięki wysokie, średnie, niskie)
  • układanie rymów do podanych słów
  • przestrzeganie norm współżycia opartych na wartościach
  • posługiwanie się umownymi znakami, np. strzałkami (przygotowanie do programowania)
  • formułowanie dłuższych wypowiedzi o ważnych sprawach

Ogólnopolski Dzień Pluszowego Misia

Nadeszły urodziny naszych ukochanych misiów. Z tej okazji wyprawiliśmy misiom wspaniałe przyjęcie. Czytaliśmy bajki, malowaliśmy tort, robiliśmy słodki poczęstunek. Dziękujemy pani Ani z Biblioteki numer 11. Bawiliśmy się wspaniale.

Wizyta w Izbie Regionalnej w Przedszkolu nr 8

Dziękujemy całej kadrze przedszkola za ciepłe przyjęcie, wspaniałą zabawę i dużo ciekawych informacji na temat naszego regionu. Bawiliśmy się wspaniale, a ciasto było pyszne!!

Zajęcia popołudniowe ,,Jesienne zabawy z wiewiórką Basią”

Święto Niepodległości

Aby uczcić ten wyjątkowy dzień odśpiewaliśmy hymn, zrobiliśmy flagę Polski z naszych odbitych rąk oraz pokolorowaliśmy godło.

Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę

Smerfy zaangażowały się w zbiórkę orzechów, żołędzi i kasztanów dla zwierząt przebywających w Mini ZOO w Sosnowcu.

W październiku nauczyliśmy się m.in.:

  • rozpoznawanie i nazywanie najczęściej spożywanych warzyw, wskazywanie ich jadalnych części
  • zwracanie uwagi na rolę owoców i warzyw w życiu ludzi i zwierząt (pożywienie, dekoracje, środek leczniczy)
  • wyodrębnianie zdań w wypowiedzi (liczenie zdań, układanie odpowiedniej liczby klocków itp.)
  • odróżnianie błędnego liczenia od liczenia poprawnego
  • poznawanie sposobów przygotowania się wybranych zwierząt do zimy
  • wyodrębnianie zdań z wypowiedzi, rozdzielanie ich na słowa
  • określanie roli różnych zawodów w życiu społecznym
  • uczestniczenie w wybranych zabawach badawczych, np. badanie tonięcia i pływania ciał
  • uczestniczenie w ćwiczeniach utrwalających prawidłową wymowę poszczególnych głosek.
  • zwracanie uwagi na ubiór dostosowany do warunków atmosferycznych

Dzień Wszystkich Świętych

W tym dniu Smerfy zapaliły znicze na grobach żołnierzy i górników.

 

Spotkanie popołudniowe ,,Figielki z jeżykiem Feliksem” 

Nasze jeże

Wizyta w bibliotece

Kolejna wizyta w Miejskiej Bibliotece nr 7, tym razem tematem zajęć były psy i koty. Przy okazji wsparliśmy akcję „Wspomóż psiaka i kociaka”. Każdy z nas przyniósł coś dobrego dla podopiecznych schroniska.

Dzień Edukacji Narodowej

Paniom i całemu personelowi Smerfy życzą wszystkiego najlepszego i dużo cierpliwości!

Nasze jesienne prace

Akcja ,,Pomóż się przytulić”

Nasza grupa zaangażowała się w zbiórkę maskotek dla dzieci po operacji w momencie kiedy są na sali wybudzeń wśród obcych ludzi i jeszcze nie mogą zobaczyć się z rodzicami. Mamy nadzieję, że nasze maskotki pomogą małym pacjentom.

Próbny alarm przeciwpożarowy

Każdy Smerf już wie, jak należny zachować się podczas pożaru i innego zagrożenia.

Dzień Uśmiechu

Ten dzień postanowiliśmy spędzić w świetnych humorach. Nawet sok z cytryny nie spowodował u nas kwaśnych min. To był naprawdę miły dzień i uważamy, że taki dzień powinien być codziennie!!

W poszukiwaniu jesieni

Wybraliśmy się razem z młodszą grupą „Florki”, na poszukiwanie jesieni. Razem z misiami znaleźliśmy kasztany, żołędzie i kolorowe liście.

We wrześniu Smerfy nauczyły się m.in.:

  • rozpoznaje zapis graficzny swojego imienia
  • rozpoznaje i nazywa emocje
  • wymienia nazwy części ciała
  • przelicza zdania w wypowiedzi
  • określa położenie przedmiotów względem innych przedmiotów
  • podaje właściwy sposób zachowania w określonych sytuacjach
  • podaje charakterystyczne cechy wrześniowej pogody
  • wie, jak należy prawidłowo przechodzić przez jezdnię, gdy na drodze znajduje się sygnalizator świetlny lub gdy go brak
  • rozpoznaje koło wśród innych figur
  • zna numery telefonów alarmowych
  • opisuje krajobraz oraz wymienia zaobserwowane zmiany, charakterystyczne dla jesieni

Wizyta w bibliotece

Zostaliśmy zaproszeni do Miejskiej Biblioteki nr 7 na zajęcia o warzywach i owocach. Bardzo dziękujemy za miło spędzony czas i świetnie poprowadzone zajęcia.

Na pasach

Aby dowiedzieć się jak należny zachowywać się na pasach i w pobliżu drogi, Smerfy wybrały się na pobliskie skrzyżowanie. Razem z misiami przechodziliśmy przez ulicę w wyznaczonym miejscu i na odpowiednim świetle.

Sprzątanie Świata

Jesteśmy bardzo ekologiczni i w każda akcje, która pomaga naszemu środowisku angażujemy się na 150%. Pierwszą okazją do zadbania o naszą najbliższą okolicę było „Sprzątania Świata” organizowanej przez fundację Nasza Ziemia. Tegoroczna akcja przebiegała pod hasłem „Nie śmiecimy, sprzątamy, zmieniamy”. Zabraliśmy worki, rękawiczki i zaprosiliśmy do akcji inne grupy. Udało nam się posprzątać okolicę przedszkola i pobliski las. Zebraliśmy naprawdę dużo śmieci i nawet kilka opon. Nie mogło z nam zabraknąć babci Mai i naszych ukochanych misiów.

Odwiedziny Czerwonego Kangura

Naszą grupę odwiedzili panowie z Drużyny Kangura (w ramach ogólnopolskiego systemu rozrywki ruchowej Przedszkoliada.pl). Razem bawiliśmy się i ćwiczyliśmy. Dziękujemy za wspólnie spędzony czas!

Nasz kodeks

Aby wiedzieć jak się zachowywać w różnych sytuacjach i w naszej grupie, omówiliśmy kodeks i zasady przedszkolaka

Nowy rok 

Smerfy w nowym składzie gotowe i wypoczęte pojawiły się w swojej sali. Miło razem wspominać wakacje i dzielić się swoimi wrażeniami. Niektórzy nawet przynieśli pamiątki..

Nie mogliśmy także zapomnieć o naszych misiach, które były na wakacjach. Wypoczęte są gotowe na nowe przygody i wyzwania.

Zakończenie roku

Zakończenia nadszedł czas.. oficjalnie pożegnaliśmy się z naszymi paniami i przedszkolem. Wiele przez ten rok się nauczyliśmy i wiemy, że bez problemu poradzimy sobie w szkole!!!

A po pożegnaniu… impreza wakacyjna!! Smerfy wybrały się razem z misiami na słoneczną plaże, gdzie zabawy nie było końca.

Przedstawienie „królewna Śnieżka”

Przedstawienie w wykonaniu studentów.

Bezpieczne wakacje

Do naszego przedszkola zaprosiliśmy mamę Zuzi, która pracuje w ratownictwie medycznym oraz strażaka. Opowiadali nam jak spędzać bezpiecznie wakacje, jak udzielać pomocy i jak kontaktować się w wypadku zagrożenia. Zajęcia były bardzo ciekawe, a my wiele się nauczyliśmy.

Dzień dziecka

W tym dniu obejrzeliśmy ciekawy występ teatru edukacyjnego GABI ART
z Chorzowa pt. ” Cyrk Bobas”. Niektórzy z nam zostali prawdziwymi cyrkowcami, mogli występować na scenie i asystować wspaniałemu klownowi. W tym wyjątkowym dniu dostaliśmy balony i dużo słodyczy.

Patriotycznie

Znowu ciekawe zajęcia w bibliotece. Tym razem dowiedzieliśmy się wszystkiego o naszej kulturze ( strój, tradycje, kuchnia, historia, język itp). Panie ciekawie opowiadały o  powstaniach i znanych Ślązakach. Po tych zajęciach każdy Smerf wie w jakim regionie żyje.

 

Z wizytą u chorego kolegi

Grupa Smerfy zawsze trzyma się razem. Gdy jeden Smerf jest chory reszta rusza z pomocą, dobrym słowem i wspaniałym humorem. Nie zawiedliśmy naszego kolegi i wybraliśmy się w odwiedziny. Było dużo śmiechu i zabawy. Cieszymy się, że mogliśmy trochę umilić mu czas. Dziękujemy mamie Pawła za przeczytani bajki i miłe przyjęcie w domu 🙂

Wiosna w bibliotece

Znowu wizyta w bibliotece i następne ciekawe zajęcia tym razem o wiośnie

Uczymy się o lekach!!

Do naszego przedszkola przyszły panie aptekarki. Bardzo ciekawie opowiadały o swojej pracy, lekach i receptach. Pokazały nam jak należy opatrywać różne rany i jak robić zastrzyki.

Wizyta w szkole!

Mieliśmy okazje zobaczyć jak wyglądają lekcje w szkole 🙂 od września niektórzy z nas tak właśnie będą spędzać czasu.. misie też chciałyby uczyć się z nami w szkolnej ławce

Wielkie sprzątanie!

Smerfy dbają o planetę! Aby to udowodnić posprzątaliśmy park. Teraz każdy może się cieszyć czystą zielenią.

 

Wiosenne misie!

Nasze misie postanowiły powitać wiosnę w bibliotece. Razem z naszymi paniami uczestniczyły w kolejnych zajęciach w których główna bohaterką była świnka Peppa i jej rodzina.

Miła wizyta!

Znowu odwiedził nas miły gość, pani Kasia z pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej im. Józefa Lompy w Katowicach, filia w Mysłowicach. Porozmawiała z nami o wiośnie, ptakach i przede wszystkim o bocianach. Spędziliśmy miły czas na zabawach, czytaliśmy książki i wykonywaliśmy bociany z wacików. Bardzo dziękujemy za wizytę!

Nasza piękna wiosenna sala!

W naszej sali można zobaczyć już prawdziwą wiosnę. Mamy żabki, motyle i kwiaty, a najważniejszą dekoracją są bociany: Balbina i Bambinos. Nie mogliśmy zapomnieć o naszych misiach. Czytają o pięknej, słonecznej łące pełnej kwiatów.

Żegnamy zimę!

A oto nasze marzanki na pożegnanie zimy i przywitanie wiosny.. nie chcemy już śniegu i mrozu. Smerfy z niecierpliwością czekają na bociany, bazie i pierwsze kwiaty.

Ulepimy dziś bałwana?

Zaangażowaliśmy się całym smerfowym sercem w galerię zimową. Razem z rodzicami, rodzeństwem, paniami stworzyliśmy piękne prace aby nasz korytarz zapełnił się pięknymi bałwankami. A oto nasze prace!

Wyjątkowy gość!

Do naszej sali przyszedł wyjątkowy gość. Pani Agnieszka z wydawnictwa MAC, odwiedziła naszą salę i przywitała się z misiami. To właśnie wydawnictwo MAC jest organizatorem akcji ,,Mały miś w świecie wielkiej literatury”. Przeczytała nam ciekawą książkę, wpisała się do albumu i przekazała w misiowe łapki bajkę. Smerfy i misie dziękują pani Agnieszce za spędzony czas.

Czas na zabawę!!

Przyszedł czas na bal karnawałowy, zabawę i taniec! Każdy Smerf pięknie się przebrał i ruszył na parkiet!

Dzień Babci i Dziadka

W tym wyjątkowym dniu każdy Smerf chciał pokazać jak bardzo kocha swoich dziadków. Nasze przedstawienie wzruszyło najbliższych, a każdy z nas dał z siebie 100%.

Spotkanie w bibliotece

Tym razem wybraliśmy się razem z grupą Tygrysków do biblioteki. Tematem były sporty zimowe. Zajęcia bardzo nam i misiom się podobały 🙂

 

Zimowa zabawa!!

Za oknami tyle śniegu, więc postanowiliśmy ulepić bałwana. Smerfy uwielbiają zimowe zabawy!!!

Smerfowa sala

A tak wygląda nasza piękna, świąteczna sala. Nie mogło w kącikach zabraknąć misiowych przyjaciół.

Wizyta Sznupka i policjantów w przedszkolu

Mikołajkowy teatrzyk

Aby zakończyć mikołajkowy okres, Smerfy wybrały się do MOKu na ciekawy teatrzyk o tematyce świątecznej. W naszej wycieczce nie mogło zabraknąć ciekawych świata misiów. Po przedstawieniu pokazaliśmy im mysłowicki rynek oraz piękne dekoracje.

Spotkanie z Mikołajem

Wreszcie przybył do naszego przedszkola długo wyczekiwany gość. Razem ze świętym Mikołajem bawiliśmy się, śpiewaliśmy piosenki i robiliśmy zdjęcia.  Oczywiście każdy Smerf był grzeczny, więc dostaliśmy wymarzone, duże prezenty!

Żeby naszym misiom nie było smutno, postanowiliśmy zabrać je na przedstawienie do Bibllioteki numer 11. Spotkaliśmy tam świętego Mikołaja, aniołki i małego mikołajkowego pomocnika. Naszym misiom bardzo podobało się przedstawienie i wspólna zabawa z dziećmi.

 

„Dzień Pluszowego Misia”

W ten piękny urodzinowy dzień postanowiliśmy zrobić wszystkim misiom niespodziankę. Zabraliśmy pluszowych przyjaciół do biblioteki numer 11, gdzie odbyło się przyjęcie. Odśpiewaliśmy misiom „Sto lat”, były życzenia, gry, zabawy i zdjęcia. Specjalnie dla pluszowych jubilatów zrobiliśmy słodkości (waflowe torty, słodkie ciastka). Zabawa trwała długo, a misie długo nie zapomną swoich urodzin!

„NASZA WOLNA NIEPODLEGŁA”

Aby z miłym akcentem zakończyć tak podniosłe święto jak 100- lecie odzyskania niepodległości przez Polskę, zostaliśmy zaproszeni na zajęcia do biblioteki numer 7. Panie przygotowały dla nas dużo ciekawych zadań i zabaw o tematyce patriotycznej. Pracowaliśmy na tablicy interaktywnej, śpiewaliśmy piosenki, recytowaliśmy wiersze i robiliśmy kotyliony. Dziękujemy za wspaniałą zabawę!!!

UROCZYSTOŚĆ 100-LECIA ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI PRZEZ POLSKĘ „NASZA BIAŁO-CZERWONA”

Możemy być z siebie dumni! Poprowadziliśmy uroczystość z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę. Razem ze starszakami mówiliśmy wiersze i śpiewaliśmy piosenki patriotyczne, a na koniec wszyscy odśpiewaliśmy Mazurka Dąbrowskiego. My Smerfy jesteśmy dumni, że jesteśmy Polakami!!!

GALERIA „SKARBY NASZEJ OJCZYZNY”

Następnym modułem w akcji „Mały miś w świcie wielkiej literatury”, było stworzenie plakatów i galerii na 100-lecie niepodległości „Pokaż radość przedszkolaku”. Ochoczo wzięliśmy się do pracy i przy pomocy wszystkich misiów i absolwentów Szkoły Podstawowej numer 7 powstały takie oto prace. Jesteśmy dumni, że mogliśmy tak pięknie ozdobić nasze przedszkole.

ŚWIATOWY DZIEŃ ORIGAMI

W tym dniu zostaliśmy zaproszeni do Biblioteki numer 11 na bardzo ciekawe zajęcia. Razem z misiami słuchaliśmy ciekawych bajek i wspaniale bawiliśmy się z Paniami. Na koniec uczyliśmy się składać zajączka z papierowych elementów.

ODWIEDZILI NAS!

Następnym gościem, który nas odwiedził była mama Piotrka. Przeczytała nam bajkę o „Śnieżynce i Różance” oraz „Stoliczku nakryj się”. Smerfy bardzo dziękują za miło spędzony czas.

MISIOWY SPACER!

Jak na Smerfy przystało, postanowiliśmy odwiedzić las. Na wspólną wycieczkę zaprosiliśmy babcię Mai i wszystkie misie. Oglądaliśmy pięknie kolorowe drzewa, zbieraliśmy szyszki, grzyby i liście. Pani ciekawie opowiadała o lesie i przypomniała nam, które grzyby są jadalne, a które trujące. Misom tak spodobała się wycieczka, że na pewno jeszcze nie raz odwiedzimy las.

ODWIEDZILI NAS!

Kolejny poniedziałek i kolejny gość! Tym razem odwiedziła nas mama Filipa. Przeczytała nam i misiom bajki „Karetką na ratunek” oraz „Czerwonego Kapturka”. Później wszyscy razem świętowaliśmy Dzień Edukacji Narodowej przy muzyce i śpiewie. Dziękujemy Pani Kingo za wspólnie spędzony czas i wspaniałą zabawę!

ODWIEDZILI NAS!

Następnym zaproszonym gościem była mama Zosi. Razem z misiami słuchaliśmy „Przygód Hello Kity” i historię „Bazyliszka”. Po wysłuchaniu bajek razem z panią Justyną wykonywaliśmy prace plastyczne. Bardzo dziękujemy za wspólnie spędzony czas i piękne rysunki!

ODWIEDZILI NAS!

Zgodnie z projektem „Mały Miś w świecie wielkiej literatury”, postanowiliśmy zaprosić rodziców do wspólnego czytania! Razem z misiami z niecierpliwością czekaliśmy na pierwszego gościa.
Pierwszym rodzicem, który zawitał do naszej sali była mama Zuzi. Zaprosiliśmy inne misie do słuchania bajki. Książka, którą przeczytała Pani Agata opowiadała o dobrym wychowaniu. Bardzo nas zaciekawiła i przypomniała nam, jak należy zachować się w różnych sytuacjach.
Bardzo dziękujemy za wspaniałą atmosferę i wspólne misiowe zdjęcie!

MAŁY MIŚ UCZY SAMODZIELNOŚCI

Drugi moduł za nami! Zrealizowaliśmy go na piątkę! Razem z misiami nauczyliśmy się:
– jak być samodzielnymi, nie chcemy być wyręczani przez rodziców!
– wiemy, że możemy sami decydować np. jak ciekawie spędzać czas
– ustaliliśmy kodeks zachowania, który „podpisaliśmy” naszymi odciskami rąk
– wiemy jakie będą konsekwencje, gdy nie będziemy stosować się do ustalonych zasad
My Smerfy wiemy już, że świat przedszkolaka to świat zasad, przestrzegania ich, dokonywania wyborów i podejmowania decyzji!

MAŁY MIŚ W ŚWIECIE WIELKIEJ LITERATURY

W roku przedszkolnym 2018/2019 postanowiliśmy uczestniczyć w projekcie czytelniczym. W ramach akcji do naszej grupy doszedł nowy przyjaciel: miś. Jest to niezwykła maskotka, ponieważ lubi słuchać bajek i interesuje się książkami. Po głosowaniu misiowi nadaliśmy imię Słodziak. Oprowadziliśmy go po sali i wybraliśmy mu miejsce, kącik czytelniczy. Stamtąd Słodziak będzie spoglądać na każdego Smerfa i na wszystko co dzieje się w grupie.

Ale gdy nie ma dzieci w przedszkolu misiowi Słodziakowi bardzo smutno, dlatego Smerfy postanowiły znaleźć mu przyjaciela. Wybór padł na trochę leniwego misia. Przytulas, bo takie nadaliśmy mu imię, towarzyszy Słodziakowi w różnych przygodach, wycieczkach, zabawach i nauce. Jest jednak misiem domatorem, więc najlepiej czuje się w naszej sali.

Dwa misie w grupie to jednak za mało, a z rogu sali spoglądał na nas mały zapomniany miś. Naszym misiom zrobiło się go żal, dlatego został zaproszony do wspólnej podróży po świecie literatury, nauki i zabaw. Mały słodki miś został nazwany Bombon (czyli po naszymu cukierek).

W projekcie „Mały Miś w świecie wielkiej literatury”, będziemy realizować wszystkie moduły:

  1. Mały Miś – czytające Przedszkolaki tzw. wersja przedszkolna
  2. Mały Miś uczy samodzielności
  3. 100-lecie niepodległości. Pokaż radość Przedszkolaku!
  4. Kulinarne warsztaty z Małym Misiem
  5. Kuferek Kreatywności Małego Misia
  6. Misiowe aktywności sportowe

W pierwszym module Słodziak będzie odwiedzać mieszkanie każdego Smerfa. Tam miś ogląda nasz pokój, sprawdza jakie mamy książki i słucha bajek. Bardzo ważna jest misiowa książka, w której dzieci rysują obrazek dla Słodziaka.

UWAGA RODZICE!

Serdecznie zapraszamy dzieci z rodzicami, rodzeństwem lub z dziadkami do Miejskiej Biblioteki nr 11 w Mysłowicach przy ul. Mikołowskiej 40 na spotkanie czytelniczo-integracyjne pt. ,,Duszek Eugeniuszek” dnia 29 października br. (poniedziałek) o godz. 17.00. Prosimy o przygotowanie zmiennego obuwia dla dziecka i dorosłego.

RAPORT NIEBIESKICH SMERFÓW Z ZIELONEJ AKCJI

Tym razem na progu lata i jesieni pozdrawiamy bardzo – bardzo zielono!
Jak przystało na prawdziwych przyjaciół przyrody razem
z wszystkimi przedszkolakami wzięliśmy udział
w Ogólnopolskiej Akcji Sprzątania Ziemi pod bardzo ważnym hasłem:

” Akcja – segregacja!
2 x więcej – 2 x czyściej!”

Naszym głównym celem była pomoc w selektywnej zbiórce
odpadów i śmieci w naszym mieście. Nasze główne zadania
podzieliliśmy na dwa etapy:

 

  • Pierwsze zadanie polegało na porządkowaniu mysłowickiego lasu  w okolicach szybu kopalnianego na Ćmoku, z udziałem 3 rówieśniczych grup sześciolatków, naszych rodziców oraz przedstawicieli radnych naszego miasta. W efekcie razem zebraliśmy kilkanaście worków pełnych śmieci i odpadów.

  • Drugie zadanie wykonaliśmy w przedszkolnym ogrodzie, w którym każdy Smerf posadził swoje „ukochane drzewko”. oczywiście
    z pomocą nauczycieli i rodziców. W efekcie 24 tuje, brzozę, oczar, tamaryski, kolorowe hortensje i różne iglaki

Do naszej akcji włączyli się również przyjaciele naszego przedszkola. Serdecznie wszystkich pozdrawiamy i gratulujemy ekologicznej postawy!!!

W imieniu smerfów i wszystkich przedszkolaków szczególnie dziękujemy:

  1. Pani Ani i Panu Michałowi z Ogrodniczego Przedsiębiorstwa Usługowo – Handlowego w Myłowicach.
  2. Pani Magdzie z kwiaciarni „Rosa” w Mysłowicach
  3. Panu Rafałowi z ekipą swoich pracowników – tatusiowi od Nikolasa
  4. Pani Justynie – mamusi od Zosi
  5. Panu Krystianowi – tatusiowi od Kacpra
  6. Absolwentom naszego przedszkola – uczniom Szkoły Podstawowej nr 7
    w Mysłowicach.

W rezultacie nasza wspólna Zielona Akcja
była najlepszym prezentem dla naszej Kochanej Ziemi!

Hej! Hej!
Mali przyjaciele Przyrody

 

Serdecznie witamy w Przedszkolu nr 12

Jesteśmy  wesołą grupą pięcio i sześcioletnich „Smerfów”.
pierwsze dni w przedszkolu upłynęły nam bardzo szybko
na wzajemnym poznawaniu kolegów i koleżanek
oraz zasad „panujących” w przedszkolu.
Nasze Panie pokazały nam całe przedszkole i uczyły
o zasadach bezpieczeństwa w salach i ogrodzie zabaw.

Na progu wakacji i nowego roku szkolnego
rozmawialiśmy o naszych wakacjach. Dowiedzieliśmy się kto i gdzie wypoczywał, co ciekawego zobaczył i zwiedził. W efekcie zorganizowaliśmy w naszej sali wystawkę wakacyjnych pamiątek.

Wiemy, że czas „wakacyjnej laby” szybko się kończy
i za chwilę dostaniemy nowe nowe książeczki
i będziemy się uczyć nowych rzeczy.
Z niecierpliwością czekamy też
na kolejne zabawy czytelniczo – integracyjne w bibliotekach
oraz koleżeńskie spotkania z uczniami w zaprzyjaźnionych szkołach.

W naszej grupie jest super fajnie i wesoło!

Pozdrawiamy wszystkich
bardzo ciepło i „Smerfowo”